Arcybiskup Viganò: Bergoglio został powołany przez globalistów w celu promowania rewolucji masońskiej

( LifeSiteNews ) – Arcybiskup Viganò uważa, że ​​globaliści uknuli spisek mający na celu usunięcie Benedykta XVI z Watykanu i zastąpienie go Franciszkiem w ramach ogólnoświatowego „zamachu stanu”.

Jak wynika z listu arcybiskupa Carla Marii Viganò z 23 kwietnia, udzielił on charakterystycznego wywiadu na temat panowania Bergoglia redaktorom włoskiego programu telewizyjnego „ Fuori dal coro ” („Niezwykłe ” ).

Zapytany o ocenę papieża Franciszka, były nuncjusz papieski w USA zasugerował, że każdy katolik oceniłby pontyfikat Franciszka, „który tak naprawdę wcale nie był pontyfikatem, a jedynie sprawiał takie wrażenie”, jako „straszny”.

„Kościół Rzymu, po tych dwunastu latach tyranii, jest zdewastowany przez skandale, korupcję, naruszenia praw człowieka – mam na myśli Porozumienie z komunistyczną dyktaturą w Pekinie – i przez nieudolne zarządzanie na wszystkich frontach” – dodał.

Viganò szczegółowo opisał, że „subwersywne lobby” mające na celu przeprowadzenie „antychrześcijańskiego i masońskiego planu rewolucji” przejęło władzę nad rządami i instytucjami. Aby przeprowadzić ten „globalny zamach stanu”, lobby potrzebowało współpracy „skorumpowanych urzędników rządowych… polityków, lekarzy, sędziów i nauczycieli”. Według Viganò, nawet po Soborze Watykańskim II wielu w Rzymie „pozostało mocno zakotwiczonych w pewnych niepodlegających negocjacjom zasadach”, a tym samym nadal stanowiło przeszkodę dla globalistów.

„Benedykt XVI był wyraźnie przeciwny planowi globalistycznemu i nigdy nie odstąpiłby od tych zasad, legitymizując ideologię LGBTQ, ideologię gender, pseudozdrowotne szaleństwa WHO w kwestiach modyfikacji genetycznych i depopulacji świata lub islamizacji Europy poprzez substytucję etniczną” – napisał arcybiskup, dodając, że w związku z tym konieczne było „wyeliminowanie Josepha Ratzingera” i wprowadzenie kogoś bardziej przychylnego temu planowi.

Zdaniem Viganò stało się to w wyniku „zamachu stanu” przeprowadzonego zarówno przez mafię z Saint Gallen, jak i amerykańskie „państwo głębokie”, które „zmusiło Benedykta XVI do rezygnacji i zdołało mianować Jorge Mario Bergoglio na najwyższe stanowisko w Kościele”.

Wierzy, że wraz z tą „uzurpacją” „globalistyczne lobby” narzuciło „liderów rządowych na polecenie Forum w Davos”: wymieniając takie postacie jak Emmanuel Macron we Francji; Boris Johnson i Sir Keith Starmer w Wielkiej Brytanii; Justin Trudeau w Kanadzie; Clintonowie, Barack Obama; i Joe Biden w USA; i Ursula von der Leyen w Unii Europejskiej, między innymi.

Jak wynika z jego listu, włoscy dziennikarze poprosili arcybiskupa o wyjaśnienie, dlaczego w dniu śmierci Franciszka Viganò nazwał wypowiedzi Franciszka skierowane do ateistycznego dziennikarza Eugenio Scalfariego „heretyckimi bredniami”.

Viganò odpowiedział, przypominając rzekome zaprzeczenie istnienia piekła przez Franciszka:

 

Według Scalfariego, Bergoglio zwierzył mu się, że nie wierzy w piekło i że jest przekonany, że dobre dusze są zbawione przez „złączenie się” z Bogiem, podczas gdy potępione dusze są niszczone, rozpuszczane w nicości. Przeczy to zarówno Pismu Świętemu, jak i Magisterium Kościoła Katolickiego, które nauczają, że każda dusza w momencie śmierci fizycznej staje w obliczu Sądu Szczegółowego i zostaje nagrodzona wieczną szczęśliwością (ewentualnie przejściem przez czyściec) lub ukarana wiecznym potępieniem, w zależności od tego, jak zachowywała się za życia i od stanu przyjaźni lub wrogości z Bogiem w chwili śmierci. Dlatego mówiłem o heretyckich bredniach : są one dodane do bardzo długiej listy bzdur i herezji, które wszyscy musieliśmy znosić w ostatnich latach.

Arcybiskupa najwyraźniej zapytano także o jego nawiązanie do „następców” Franciszka, których nazwał „wywrotowcami”. Na to również odpowiedział w charakterystyczny sposób:

Bergoglio otaczał się skorumpowanymi i podatnymi na szantaż postaciami, które wykorzystywał do osiągnięcia zamierzonych celów. Wyśmiewał, poniżał i obrażał uczciwych kardynałów i biskupów. Chronił i tuszował śledztwa w sprawie prałatów oskarżonych o poważne przestępstwa. Promował cały łańcuch amerykańskich prałatów, skorumpowanych i ultra-postępowych, wszystkich powiązanych z byłym kardynałem McCarrickiem, którzy obecnie zajmują główne amerykańskie diecezje i kluczowe stanowiska w Watykanie. Zniósł ekskomunikę swojego brata jezuity Marco Rupnika, którego haniebne sprawy zgorszyły nawet najbardziej umiarkowanych. Prześladował wszystkich swoich przeciwników, w tym mnie, nakładając na mnie ekskomunikę, łamiąc prawo i sprawiedliwość. Wszyscy ci ludzie nadal są na swoich miejscach, nadal niszczą Kościół i przygotowują się, wraz z następnym konklawe, do wykonania powierzonego im zadania: przekształcenia Kościoła Chrystusowego w ekumeniczną i synkretyczną organizację masońskiego pochodzenia, która udziela wsparcia Nowemu Porządkowi Świata.

Poproszony o wyjaśnienie, dlaczego uważa, że ​​Franciszek był antypapieżem, arcybiskup Viganò stwierdził, że uważa, że ​​kardynał Bergoglio objął urząd papieża bez zamiaru wypełniania jego właściwych funkcji. Arcybiskup porównał tę rzekomą decyzję do kogoś, kto składa śluby małżeńskie w sposób oszukańczy.

„Uważam, że akceptacja urzędu papieskiego przez Bergoglio była błędna, ponieważ uważał on urząd papieski za coś innego niż jest w rzeczywistości; podobnie jak małżonek, który zawiera związek małżeński w kościele, wykluczając szczególne cele małżeństwa, a zatem unieważniając małżeństwo właśnie ze względu na brak zgody” – stwierdził.

POWIĄZANE: Arcybiskup Viganò: Bergoglio odpowie przed Bogiem za uzurpację tronu Piotrowego

Viganò oświadczył również, że Franciszek wygrał swój wybór dzięki „oszustwu” i nadużył „władzy Papieża Rzymskiego, aby czynić coś dokładnie przeciwnego do tego, co Jezus Chrystus zlecił świętemu Piotrowi i jego następcom: utwierdzać wiernych w wierze katolickiej, pastować i rządzić trzodą Pańską oraz głosić Ewangelię wszystkim ludziom”.

Kontynuował:

Wszystkie działania Bergoglio w zakresie zarządzania i nauczania – od jego pierwszego pojawienia się w Loggii Watykańskiej, gdzie przedstawił się niepokojącym „ Buona sera”  – rozwijały się w kierunku diametralnie przeciwnym do nakazu Piotrowego: sfałszował Depositum Fidei , wprowadził zamęt i wprowadził wiernych w błąd, rozproszył trzodę, oświadczył, że ewangelizacja narodów jest „uroczystym nonsensem”, potępiając ją jako prozelityzm; i systematycznie nadużywał władzy Świętych Kluczy, aby rozwiązać to, czego rozwiązać nie można, i związać to, czego nie można związać.

Arcybiskup Viganò nakreślił również granice papiestwa, stwierdzając, że papież nie jest „panem Kościoła” w tym sensie, że mógłby odejść od nauczania Chrystusa:

Papież nie jest panem Kościoła, lecz Wikariuszem Chrystusa: musi sprawować swoją władzę w granicach ustalonych przez Jezusa Chrystusa i zgodnie z celami zamierzonymi przez Boga: przede wszystkim zbawieniem dusz przez głoszenie Ewangelii wszystkim stworzeniom i za pomocą sakramentów.

Papież nie może zatem uważać się za upoważnionego do „ponownego wynalezienia” papiestwa, „odczytania go na nowo w tonie synodalnym”, „unowocześnienia”, rozczłonkowania go według własnej woli, zmiany wiary lub moralności. Jeśli myśli, że papiestwo pozwala mu modyfikować instytucję, której przewodniczy, przez sam ten fakt znajduje się w sytuacji braku zgody ( vitium consensus ), która unieważnia jego pozorne wyniesienie do posługi Piotrowej, ponieważ to, co zaakceptował, nie jest papiestwem katolickim, tak jak było ono zawsze rozumiane od czasów św. Piotra, ale raczej osobistą ideą „papiestwa”. Widząc, że Franciszek próbował zrobić wszystkie te rzeczy, Viganò doszedł do wniosku, że Franciszek był w rzeczywistości uzurpatorem:

Z tego powodu jestem przekonany, że wywrotowa rola Bergoglio – nawet rozpatrywana w szerszym międzynarodowym kontekście globalistycznego zamachu stanu – czyni go uzurpatorem, antypapieżem, nie-papieżem właśnie dlatego, że doskonale zdawał sobie sprawę z chęci ingerencji w papiestwo poprzez przekształcenie go w coś innego i nadanie mu celów, które nie są celami papiestwa: od kultu bożka Pachamamy po komunię dla rozwodników i błogosławieństwo par homoseksualnych, od imigracji po promocję szczepień, od propagandy klimatycznej po zmianę płci.

Zapytany o swoje przewidywania dotyczące przyszłości Kościoła po Bergoglianie, Viganò stwierdził, że mamy do czynienia z „sytuacją powszechnej nielegalności”.

„Spośród 136 kardynałów elektorów 108 zostało przez niego «stworzonych»; oznacza to, że niezależnie od tego, który papież zostanie wybrany na nadchodzącym konklawe – nawet jeśli będzie to nowy święty Pius X – jego autorytet będzie naruszony, ponieważ zostanie wybrany przez fałszywych kardynałów, stworzonych przez fałszywego papieża” – napisał.

„Z tego powodu jakiś czas temu zwróciłem się do moich braci w biskupstwie z prośbą o wyjaśnienie tych aspektów, zanim przystąpią do wyboru nowego papieża”.

Kontynuując, arcybiskup opisał sytuację jako „katastrofalną” i bez ludzkiego rozwiązania. Dodał jednak, że Kościół jest przeznaczony do stawienia czoła własnej Męce, „podążając za przykładem Pana”.

„Właśnie z tej męki […] Kościół odrodzi się, odrodzi i oczyści”.

Viganò zakończył przypomnieniem radości wielkanocnej, mówiąc: „W tych dniach, w których świętujemy Wielkanoc, każdy katolik znajduje w triumfie Chrystusa nad śmiercią i grzechem powody swojej wierności Ewangelii. Nasz Pan powiedział nam, krótko przed swoją męką: Nie lękajcie się: Ja zwyciężyłem świat”.

Arcybiskup stwierdził, że choć przemyślenia Viganò były interesujące i „niezwykłe”, ostatecznie nie zostały wyemitowane w programie telewizyjnym Fuori dal coro .