It’s one of the most interesting, enlightening and eye-opening books I’ve ever read: Simon Winchester’s Exactly: How Precision Engineers Created the Modern World (2018). Winchester tells a story of astonishing ingenuity, intelligence and effort from the steam-engine (44) to the “extreme ultraviolet” laser (296). And it’s almost exclusively a story of stale pale males—of White men from northwestern Europe. They’re the ones who have created the modern world, whether living on ancestral soil, like the English ironmaster John Wilkinson (1728–1808) and the Swedish machinist Carl Edvard Johansson (1864–1943), or transplanted to the United States, like the manufacturer Henry Ford (1863–1947) and the space scientist Roger Easton (1921–
2014).
Pale precision: the front cover of Simon Winchester’s Exactly (2018)
Logocentric lawyers vs exotropic engineers
If only one of those names is familiar to you, then you’re not alone. Before I began this book, I had heard of James Watt, John Harrison, Henry Ford, Sir Frank Whittle and “Rolls-Royce.” And that was pretty much it. Although precision engineering has shaped the lives of every human being on the planet (with the rare exception of stone-age tribes like the Andamese Islanders), precision engineers have not usually become household names. That’s partly because engineers in general aren’t interested in becoming household names. Instead, they’re interested in engineering, in solving technical problems, in overcoming the challenges posed by gravity or heat or cold or drag or pressure or vibration or chemical attack or any combination thereof.
The joys of Jewish ideology: a satirical diet-ad about the famines caused by communism
But the anonymity of engineers is also partly due to what you might call the logocentric snobbery of Western culture. As Ron Unz has pointed out, the typical training for a Western leader is that of lawyer, while the typical training for a Chinese leader is that of engineer. This may give China a decisive advantage over the West in the century ahead. Or rather, it may give China another decisive advantage, because China’s racial majority, the Han Chinese, is not under ideological and demographic assault by a hostile elite of Jews and by non-Chinese immigrants eagerly applying the Jewish culture of critique. There would be plenty of material in China for a hostile elite to work with — the brutal subjugation of the Tibetans and Uighurs, for example — but the Chinese don’t intend to surrender control of their homeland to anti-Chinese outsiders. They’ve suffered the calamities of Jewish ideology all the same. Marxism has afflicted them with famines, concentration camps and a high-tech surveillance state, but they remain unrepentant in their ethnocentrism and probably unstoppable in their eugenics.
“The west was built on racism”
Things are very different in the West. Shortly after completing my latest re-read of Simon Winchester’s book, I came across two articles in the Guardian celebrating the work of Kehinde Andrews, the “first UK professor of Black studies.” Professor Andrews claims that he’s “probably done permanent damage to [his] mental and physical health establishing this Black studies course [at Birmingham City University].” But fear not: the sacrifice of his Black body and Black brain has not been in vain. Professor Andrews has spoken harsh truth to hegemonic power and established that “the west” (no capital letter, naturally) “was built on racism” — “that the US was created ‘in the founding fathers’ image of white supremacy’ and Britain’s wealth accumulated through centuries of African enslavement.”
Speaking harsh truth to hegemonic power: Black Studies Professor Kehinde Andrews (who is part-White)
Well, you can be sure that there are no anti-Chinese or anti-Jewish equivalents of Kehinde Andrews in Chinese or Israeli universities. And you can also be sure that Professor Andrews is even more ignorant about engineering than I am. Yes, Britain did indeed accumulate some wealth “through centuries of African enslavement.” But so did the Muslim world and African slave-kingdoms. And slavery was neither necessary nor sufficient for the rise of Britain as an industrial and technological giant. Black slaves effectively played the role of horses and oxen: their muscles powered mechanisms and economic systems created by White ingenuity and foresight, but Blacks had no intellectual or creative role in what they powered.
White men aren’t obsessed with themselves
And “racism” does not explain why White men were necessary (and would have been entirely sufficient) for the creation of precision engineering. But evolution and genetics do, as Kevin MacDonald has described in books like Individualism and the Western Liberal Tradition: Evolutionary Origins, History, and Prospects for the Future. Nevertheless, Kehinde Andrews exposes one half of what I call the pale male paradox. White men have achieved most in all manner of fields, from engineering and mathematics to exploration and mountaineering. But they are also the most vilified group on earth and are held responsible for all manner of evils, from slavery and pollution to systemic racism and police brutality. Why does the highest-achieving group also receive the greatest opprobrium? That seems like a paradox, but I’d suggest it’s easy to resolve. The same factors behind the achievements of White men also explain the vilification of White men.
High amongst those factors is the fact that White men aren’t obsessed with themselves and their own interests. Simon Winchester himself is a good example. I could detect no trace of racial or national pride in Exactly. He didn’t write the book as a White man to celebrate the greatness of White men: he wrote it because he delights in engineering and ingenuity. More generally, you could say that he delights in external reality and humanity’s efforts to understand and control it — he’s written books about everything from maps and skulls to earthquakes and the Pacific Ocean. But he isn’t an autistic technophile and although he describes the astonishing achievements of Henry Ford in Exactly, he also begins the book with a series of quotations from the technocritic Lewis Mumford (1895–1990), including the line: “Forget the damned motor car and build cities for lovers and friends.”
Not interested in truth or reality
And he ends the book celebrating both the precise technology and the imprecise artistry of another group of pale human beings: the Japanese. He describes how, in Japan, meticulous electronic engineers co-exist with craftsman devoted to “wabi-sabi, an aesthetic sensibility wherein asymmetry and roughness and impermanence are accorded every bit as much weight as the exact, the immaculate, and the precise.” (p. 314) In other words, Winchester is objective and able to understand opposing ideas and points of view, quite unlike the rabidly ego- and negro-centric Kehinde Andrews. And Winchester is highly intelligent and scientifically knowledgeable, again unlike Kehinde Andrews.
Winchester and Andrews are therefore excellent representatives of their respective races: over-achieving, gift-bestowing Whites and under-achieving, grievance-bearing Blacks. Furthermore, Winchester trained as a geologist and has worked with advanced engineering. He’s a writer who’s rooted in reality. Kehinde Andrews isn’t rooted in reality, which you might suppose a fatal disadvantage for a historian and cultural commentator. But Andrews’ career flourishes regardless, because the culture of critique is not interested in truth or reality. Instead, it is interested in political and social power. It’s effectively an ideological parasite that has, so far, done an excellent job of subverting the nervous system of the West and taking control of its economic, technological and cultural muscles. That’s why the Black drug-abuser and criminal George Floyd is vastly better known than, for example, the White engineer Henry Maudslay (1771–1831).
Screw you, BLM!
Again, I hadn’t heard of Maudslay and his “formidable skill in delicate engineering” (p. 54) before I read Exactly. Unlike George Floyd, Maudslay exerted himself to defeat crime, not to commit it. He helped perfect the effectively unbeatable locks of his mentor Joseph Bramah (1748–1814). He then went on, in Simon Winchester’s words, “to become the founding father of precision toolmaking, mass production, and the key engineering concept of perfect flatness.” (p. 62) Among much else, he invented a lathe that could “efficiently, precisely and [quickly]” make something that contributed far more to Britain’s wealth than “centuries of African enslavement.”
The humble but hyper-important screw
What was the something? It was “that most essential component of the industrialized world, the screw.” (p. 63) Henry Maudslay, unlike George Floyd, helped hold the Western civilization together — and literally so. In a sane world, his story would embolden Whites to say “Screw you!” to inane and self-righteous anti-White groups like Black Lives Matter. But we don’t currently live in a sane world. Maudslay was an undoubted achiever, Floyd was an alleged victim. And the culture of critique “valorizes” Black victims while anathematizing White achievers. That’s why most of us heard endlessly about Floyd in 2020 and not at all about Maudslay.
Horrific hate-crimes against the Jewish community
Nor did we hear about a Swedish engineer who contributed immensely to perhaps the most important part of precision: measurement. But Winchester points out that the Swedish engineer has been unjustly forgotten for a long time: “Carl Edvard Johansson died in 1943, respected and beloved in Sweden, and forgotten elsewhere.” Johansson (1864–1943) invented measuring instruments known as gauge blocks or Jo blocks, which come in varying sizes and can be fitted together to measure, for example, “any of the 1000 lengths from 3.000 to 3.999 mm in 0.001 mm steps.” Winchester writes that Jo blocks are “machined with such precision that there [are] no asperities whatsoever on their surfaces that might allow air to get between and form a point of weakness. They [are] so perfectly flat that the molecules of their faces [bond] with one another when they [are] joined [and it becomes] impossible to break them apart. … They can only be slid apart.” (p. 3)
Winchester adds that scientists still don’t fully understand the physical mechanism behind the bonding of Jo blocks. In a sense, White ingenuity is still defeating White ingenuity: Johansson’s measuring blocks created a mystery. But another mystery was vigorously probed by the man who employed Johansson after he moved to America. That man, Henry Ford, is perhaps the most interesting and important figure in Exactly. Winchester cleverly contrasts Ford’s success in mass-manufacturing and popularizing the motor car with the elitist engineering and marketing of the Rolls-Royce partnership in England. But he doesn’t say anything about one horrific aspect of Ford’s story: his prolonged hate-crimes against the Jewish community.
Cohesive, in-bred and hyper-ethnocentric
As Kevin MacDonald has described in “Henry Ford and the Jewish Question,” Ford devoted substantial time and money to the mystery of how the tiny Jewish minority has been so influential in — and pernicious for — the Western world. He backed a newspaper, The Dearborn Independent, that tried to alert gentile Americans to what Ford saw as Jewish conspiracies against the West. And he published an infamous book called The International Jew: The World’s Foremost Problem (1920), which MacDonald describes as “an amalgam of dark speculations on Jewish conspiracy combined with some interesting and, on the whole, accurate information on Jews and perceptions of Jews during the period.”
It’s plain today that Ford succeeded mightily at mechanical engineering and failed miserably at social engineering. His attempts to expose Jewish conspiracy and defeat Jewish power were fruitless, but that’s hardly surprising. Like the other engineers and inventors in Exactly, Ford was a remarkable White male individual, not part of a cohesive, in-bred Jewish community bound by hyper-ethnocentrism and the ruthless pursuit of collective interests. White men are certainly remarkable for their ability to cooperate, but not in pursuit of their own ethnic and genetic interests. Instead, they direct themselves outwards, creating ingenious and awesome machines, scaling the earth’s heights, plumbing the ocean’s depths, and landing in person or by proxy on the Moon, Mars and Venus.
All Blacks Who Ever Lived
If the minds of White men weren’t directed outwards like that, they wouldn’t be so vulnerable to parasitic ideologies like the culture of critique and Critical Race Theory. But White men also wouldn’t have achieved astonishing things like those described in Simon Winchester’s book. So is it ironic that Kehinde Andrews and countless other anti-White ideologues go through life relying absolutely on White male invention and ingenuity without acknowledging the debt they owe, let alone expressing any gratitude? No, I don’t think it is. I think it’s entirely predictable. One could hardly expect Kehinde Andrews to admit that merely one tiny White group like the Swedes have contributed more to science and technology than all Blacks who ever lived.
Indeed, the single Swedish male Carl Edvard Johansson contributed more to science and technology than all Blacks who ever lived. As did each of the other stale pale males described in Simon Winchester’s Exactly: How Precision Engineers Created the Modern World. Winchester didn’t write this book to refute the culture of critique and the inanities of “anti-racism,” but I think it provides a highly effective refutation all the same. It wasn’t written as a celebration of White male achievement and in fact I didn’t impose that interpretation on it as I read. After all, I’m a White male myself and like Winchester I can rejoice in engineering and ingenuity for their own sake.
“A work of staggering genius”
And Winchester also speculates whether the Industrial Revolution could have happened more than two thousand years ago. He begins the first chapter of this book writing about the Antikythera mechanism, a “lump of calcified bronze and wood” (p. 24) recovered from a shipwreck in the Mediterranean in 1901. It turned out to be “a mysterious computing device of unimagined mechanical complexity … that had evidently been made in the second century B.C. and was clearly a work of staggering genius.” (p. 25) It was White genius, but not in northwestern Europe, but the product of another incredibly talented European group, the ancient Greeks. And why did that genius not bear greater fruit? At the moment we can only speculate, but cliodynamics and historical genetics may soon be able to tell us why Exactly was published in 2018 and in English, rather than two millennia ago in Greek or Latin.
A work of staggering genius: the 2100-year-old Antikythera mechanism, an ancient Greek analogue computer and orrery used to predict astronomical positions and eclipses for calendar and astrological purposes (modern reconstruction)
If the Industrial Revolution had indeed started in the Ancient World, White men might have reached the stars by now. It didn’t and it’s the Chinese who seem best-placed to carry on the legacy of the White engineers described in Winchester’s book. Unless White men start devoting some of their genius to the problem of self-defence, they won’t have a future. Or even perhaps a past. The culture of critique is already proclaiming that Black women “played a crucial part” in the Moon Landings and the creation of GPS, the global positioning system whose genuine White male creators are described in Winchester’s book.
Proud Black wimminz in, hate-filled honkies out
As Black women are written into the history of STEM (Science, Technology, Engineering and Mathematics), White men will be written out. Our hostile elite aren’t really following the script of Orwell’s Nineteen Eighty-Four (1949), but they might as well be: “In his own schooldays, Winston remembered, in the late fifties, it was only the helicopter that the Party claimed to have invented; a dozen years later, when Julia was at school, it was already claiming the aeroplane; one generation more, and it would be claiming the steam engine.”
The steam engine, the aeroplane and the helicopter are all products of White male genius. The parasitic Party had already claimed two of them for its own in Orwell’s novel. In our reality, the parasitic culture of critique is beginning to assign the products of White male genius to Black women. That’s false history, but lies power leftism and it’s precisely because White men have flown so high that the culture of critique intends to bring them so low. Simon Winchester’s Exactly: How Precision Engineers Created the Modern World describes the heights of White male achievement and serves as an excellent, if implicit, refutation of the anti-White ideologies now infesting and undermining the West.
///
https://www.theoccidentalobserver.net/2021/02/18/the-pale-male-paradox-how-white-men-achieve-most-and-are-vilified-worst/
Paradoks bialego mężczyzny: jak biali ludzie osiągają najwięcej, a najgorzej są okaleczani
To jedna z najciekawszych, pouczających i otwierających oczy książek, jakie kiedykolwiek czytałem: Dokładnie: Jak inżynierowie precyzyjni stworzyli nowoczesny świat Simona Winchestera (2018). Winchester opowiada o zdumiewającej pomysłowości, inteligencji i wysiłku od silnika parowego (44) po laser „ekstremalnego ultrafioletu” (296). I to prawie wyłącznie historia zwietrzałych, bladych mężczyzn - białych mężczyzn z północno-zachodniej Europy. To oni stworzyli współczesny świat, żyjąc na ziemi przodków, jak angielski mistrz żelaza John Wilkinson (1728–1808) i szwedzki mechanik Carl Edvard Johansson (1864–1943), albo przesadzili do Stanów Zjednoczonych, jak producent Henry Ford (1863–1947) i naukowiec kosmiczny Roger Easton (1921–
2014).
Pale Precision: Front Cover of Simon Winchester's Exactly (2018)
Logocentryczni prawnicy a egzotropiczni inżynierowie
Jeśli znasz tylko jedno z tych imion, nie jesteś sam. Zanim zacząłem tę książkę, słyszałem o Jamesie Watcie , Johnie Harrisonie , Henry Fordzie , Sir Franku Whittle i „ Rolls-Royce ”. I to wszystko. Chociaż precyzyjna inżynieria ukształtowała życie każdego człowieka na planecie (z rzadkim wyjątkiem plemion z epoki kamienia, takich jak Andamczycy), inżynierowie precyzyjni zwykle nie są powszechnie znanymi nazwiskami. Dzieje się tak częściowo dlatego, że generalnie inżynierowie nie są zainteresowani zostaniem nazwiskami domowymi. Zamiast tego interesują się inżynierią, rozwiązywaniem problemów technicznych, pokonywaniem wyzwań związanych z grawitacją, ciepłem lub zimnem, oporem, ciśnieniem, wibracjami, atakiem chemicznym lub jakąkolwiek ich kombinacją.
Radości ideologii żydowskiej: satyryczna reklama dietetyczna o głodzie wywołanym przez komunizm
Ale anonimowość inżynierów wynika również częściowo z tego, co można nazwać logocentrycznym snobizmem zachodniej kultury. Jak Ron UNZ wskazał , typowy trening dla zachodniego lidera jest to, że prawnik, podczas gdy typowy trening dla chińskiego lidera jest to, że inżynier. Może to dać Chinom decydującą przewagę nad Zachodem w nadchodzącym stuleciu. A raczej może dać Chinom kolejną decydującą przewagę, ponieważ większość rasowa Chin, Chińczycy Han, nie znajduje się pod ideologiczną i demograficzną agresją wrogiej elity Żydów i nie-chińskich imigrantów, chętnie stosujących żydowską kulturę krytyki. W Chinach byłoby mnóstwo materiałów, z którymi mogłaby pracować wroga elita - brutalne ujarzmienie Tybetańczyków i Ujgurówna przykład - ale Chińczycy nie zamierzają oddawać kontroli nad swoją ojczyzną antychińskim obcym. Mimo wszystko cierpieli z powodu nieszczęść żydowskiej ideologii. Marksizm dotknął ich klęskami głodu, obozami koncentracyjnymi i zaawansowanym technologicznie państwem nadzoru, ale pozostają oni nieskruszeni w swoim etnocentryzmie i prawdopodobnie nie do powstrzymania w swojej eugenice .
„Zachód został zbudowany na rasizmie”
Na Zachodzie jest inaczej. Wkrótce po ukończeniu najnowszej ponownie przeczytać książki Simon Winchester, natknąłem się na dwóch artykułów w Guardianie doceniają pracę z Kehinde Andrews , „pierwszego brytyjskiego profesora Czarnych badań.” Profesor Andrews twierdzi, że „prawdopodobnie wyrządził trwałe szkody swojemu zdrowiu psychicznemu i fizycznemu, ustanawiając ten kurs Black Studies [na Birmingham City University]”. Ale nie bój się: poświęcenie jego czarnego ciała i czarnego mózgu nie poszło na marne. Profesor Andrews wypowiedział surową prawdę o sile hegemonicznej i to ustalił „Zachód” (oczywiście bez dużej litery) „został zbudowany na rasizmie” - „że Stany Zjednoczone zostały stworzone„ na wzór białej supremacji ”ojców założycieli i bogactwa Wielkiej Brytanii nagromadzone przez wieki afrykańskiego niewolnictwa”.
Mówienie surowej prawdy hegemonicznej sile: profesor studiów czarnoskórych Kehinde Andrews (który jest częściowo biały )
Cóż, możesz być pewien, że na chińskich czy izraelskich uniwersytetach nie ma antychińskich ani antyżydowskich odpowiedników Kehinde Andrews. Możesz też być pewien, że profesor Andrews jest jeszcze bardziej ignorantem w dziedzinie inżynierii niż ja. Tak, Wielka Brytania rzeczywiście zgromadziła trochę bogactwa „przez wieki afrykańskiego niewoli”. Ale tak samo postąpił świat muzułmański i afrykańskie królestwa niewolników . A niewolnictwo nie było ani konieczne, ani wystarczające, aby Wielka Brytania stała się gigantem przemysłowym i technologicznym. Czarni niewolnicy skutecznie odgrywali rolę koni i wołów: ich mięśnie napędzały mechanizmy i systemy ekonomiczne stworzone przez białą pomysłowość i dalekowzroczność, ale Czarni nie mieli żadnej intelektualnej ani twórczej roli w tym, co napędzali.
Biali mężczyźni nie mają obsesji na punkcie siebie
A „rasizm” nie wyjaśnia, dlaczego Biali ludzie byli niezbędni (i byliby całkowicie wystarczający) do stworzenia precyzyjnej inżynierii. Ale ewolucja i genetyka tak, jak opisał Kevin MacDonald w książkach takich jak Indywidualizm i zachodnia tradycja liberalna: ewolucyjne pochodzenie, historia i perspektywy na przyszłość. Niemniej Kehinde Andrews ujawnia połowę tego, co nazywam paradoksem bladego mężczyzny. Biali ludzie osiągnęli najwięcej we wszystkich dziedzinach, od inżynierii i matematyki po eksplorację i wspinaczkę górską. Ale są również najbardziej oczernianą grupą na ziemi i są odpowiedzialni za wszelkiego rodzaju zło, od niewolnictwa i zanieczyszczenia po systemowy rasizm i brutalność policji. Dlaczego grupa osiągająca największe sukcesy również spotyka się z największym ubolewaniem? Wydaje się, że to paradoks, ale sugeruję, że łatwo go rozwiązać. Te same czynniki stojące za osiągnięciami Białych mężczyzn również wyjaśniają oczernianie Białych mężczyzn.
Najważniejszym z tych czynników jest fakt, że biali mężczyźni nie mają obsesji na punkcie siebie i swoich własnych interesów. Sam Simon Winchester jest dobrym przykładem. W Exactly nie mogłem wykryć żadnego śladu dumy rasowej ani narodowej . Nie napisał książki jako Biały człowiek, by uczcić wielkość Białych ludzi: napisał ją, ponieważ lubi inżynierię i pomysłowość. Mówiąc bardziej ogólnie, można powiedzieć, że zachwyca go rzeczywistość zewnętrzna i wysiłki ludzkości zmierzające do jej zrozumienia i kontrolowania - napisał książki o wszystkim, od map i czaszek po trzęsienia ziemi i Pacyfik. Ale nie jest autystycznym technofilem i chociaż opisuje zadziwiające osiągnięcia Henry'ego Forda w Exactly, rozpoczyna też książkę serią cytatów technokrtyka Lewisa Mumforda (1895–1990), w tym wers: „Zapomnij o cholernym samochodzie i buduj miasta dla zakochanych i przyjaciół”.
Nie interesuje mnie prawda ani rzeczywistość
I kończy książkę, celebrując zarówno precyzyjną technologię, jak i nieprecyzyjny kunszt innej grupy bladych ludzi: Japończyków. Opisuje, jak w Japonii skrupulatni elektronicy współistnieją z rzemieślnikami oddanymi „ wabi-sabi , wrażliwości estetycznej, w której asymetrii, szorstkości i nietrwałości przywiązuje się taką samą wagę jak dokładność, nieskazitelność i precyzja”. (s. 314) Innymi słowy, Winchester jest obiektywny i potrafi zrozumieć przeciwstawne idee i punkty widzenia, zupełnie w przeciwieństwie do wściekłego ego i murzyńskiego Kehinde Andrews. Winchester jest bardzo inteligentny i posiada wiedzę naukową, w przeciwieństwie do Kehinde Andrews.
Winchester i Andrews są zatem doskonałymi przedstawicielami swoich ras: białych, którzy osiągają dobre wyniki, obdarzają darami, a czarni nie osiągają zbyt wysokich wyników i niosą żale. Ponadto Winchester wyszkolił się na geologa i pracował z zaawansowaną inżynierią. Jest pisarzem zakorzenionym w rzeczywistości. Kehinde Andrews nie jest zakorzeniona w rzeczywistości, co można by uznać za fatalną wadę dla historyka i komentatora kultury. Ale kariera Andrewsa rozwija się mimo wszystko, ponieważ kultura krytyki nie jest zainteresowana prawdą ani rzeczywistością. Zamiast tego interesuje się władzą polityczną i społeczną. To faktycznie ideologiczny pasożyt, który do tej pory wykonał doskonałą robotę, niszcząc system nerwowy Zachodu i przejmując kontrolę nad jego mięśniami gospodarczymi, technologicznymi i kulturowymi. Dlatego właśnie czarny narkoman i przestępca George Floyd jest znacznie lepiej znany niż na przykład biały inżynier Henry Maudslay (1771–1831).
Pieprz się, BLM!
Ponownie, nie słyszałem o Maudslay i jego „niesamowitych umiejętnościach w delikatnej inżynierii” (s. 54), zanim przeczytałem Dokładnie . W przeciwieństwie do George'a Floyda Maudslay starał się pokonać przestępczość, a nie jej popełnić. Pomógł udoskonalić skutecznie bezkonkurencyjne zamki swojego mentora Josepha Bramaha (1748–1814). Następnie, słowami Simona Winchestera, „stał się ojcem-założycielem precyzyjnej produkcji narzędzi, produkcji masowej i kluczowej koncepcji inżynierskiej idealnej płaskości”. (s. 62) Między innymi wynalazł tokarkę, która mogła „skutecznie, precyzyjnie i [szybko]” wykonać coś, co znacznie bardziej przyczyniło się do bogactwa Wielkiej Brytanii niż „wieki afrykańskiego zniewolenia”.
Pokorna, ale niezwykle ważna śruba
Co to było? To był „ten najważniejszy element uprzemysłowionego świata, śruba”. (s. 63) Henry Maudslay, w przeciwieństwie do George'a Floyda, pomógł utrzymać razem zachodnią cywilizację - i to dosłownie. W rozsądnym świecie jego historia ośmieliłaby Białych do powiedzenia „Pieprz się!” do bezmyślnych i przekonanych o własnej nieomylności antybiałych grup, takich jak Black Lives Matter. Ale obecnie nie żyjemy w rozsądnym świecie. Maudslay odniósł niewątpliwe sukcesy, Floyd był rzekomą ofiarą . Kultura krytyki „waloryzuje” czarne ofiary, jednocześnie potępiając białych. Dlatego większość z nas słyszała bez końca o Floyd w 2020 roku, a wcale nie o Maudslay.
Przerażające zbrodnie nienawiści wobec społeczności żydowskiej
Nie słyszeliśmy też o szwedzkim inżynierze, który wniósł ogromny wkład w być może najważniejszą część precyzji: pomiary. Winchester zwraca jednak uwagę, że szwedzki inżynier był przez długi czas niesprawiedliwie zapomniany: „Carl Edvard Johansson zmarł w 1943 r., Szanowany i kochany w Szwecji, a gdzie indziej zapomniany”. Johansson (1864–1943) wynalazł przyrządy pomiarowe znane jako płytki wzorcowe lub płytki Jo, które są dostępne w różnych rozmiarach i mogą być łączone w celu pomiaru, na przykład, „Dowolna z 1000 długości od 3 000 do 3 999 mm w odstępach co 0,001 mm”. Winchester pisze, że bloki Jo są „obrabiane z taką precyzją, że na ich powierzchniach nie ma żadnych nierówności, które mogłyby pozwolić powietrzu przedostać się pomiędzy i utworzyć punkt słabości. Są [są] tak idealnie płaskie, że cząsteczki ich twarzy [łączą się] ze sobą, gdy są [są] połączone [i staje się] niemożliwe, aby je rozdzielić. … Można je tylko rozsunąć ”. (str. 3)
Winchester dodaje, że naukowcy wciąż nie w pełni rozumieją fizyczny mechanizm wiązania bloków Jo. W pewnym sensie pomysłowość Białych wciąż pokonuje pomysłowość Białych: bloki pomiarowe Johanssona stworzyły tajemnicę. Ale inna tajemnica została energicznie zbadana przez człowieka, który zatrudnił Johanssona po tym, jak przeniósł się do Ameryki. Ten człowiek, Henry Ford, jest prawdopodobnie najbardziej interesującą i najważniejszą postacią w Exactly . Winchester sprytnie zestawia sukces Forda w masowej produkcji i popularyzacji samochodów z elitarną inżynierią i marketingiem partnerstwa Rolls-Royce w Anglii. Ale nie mówi nic o jednym przerażającym aspekcie historii Forda: jego długotrwałych zbrodniach z nienawiści przeciwko społeczności żydowskiej.
Spójny, wsobny i hiperetnocentryczny
Jak opisał Kevin MacDonald w „ Henry Ford and the Jewish Question ”, Ford poświęcił znaczną część czasu i pieniędzy na zagadkę tego, jak maleńka żydowska mniejszość była tak wpływowa - i zgubna - w zachodnim świecie. Wspierał gazetę The Dearborn Independent , która próbowała ostrzec nieżydowskich Amerykanów o tym, co Ford uważał za żydowskie spiski przeciwko Zachodowi. I opublikował niesławną książkę pod tytułem The International Jew: The World's Foremost Problem (1920), którą MacDonald opisuje jako „amalgamat mrocznych spekulacji na temat żydowskiego spisku połączonego z interesującymi i, ogólnie rzecz biorąc, dokładnymi informacjami o Żydach i postrzeganiu Żydów podczas miesiączki."
Dziś jest oczywiste, że Ford odniósł ogromny sukces w inżynierii mechanicznej, a zawiódł w inżynierii społecznej. Jego próby ujawnienia żydowskiego spisku i pokonania żydowskiej władzy były bezowocne, ale trudno się temu dziwić. Podobnie jak inni inżynierowie i wynalazcy w Exactly , Ford był niezwykłym białym mężczyzną, który nie był częścią spójnej, wrodzonej społeczności żydowskiej, związanej hiperetnocentryzmem i bezwzględnym dążeniem do zbiorowych interesów. Biali mężczyźni są z pewnością niezwykli ze względu na ich zdolność do współpracy, ale nie w dążeniu do własnych interesów etnicznych i genetycznych. Zamiast kierować się one na zewnątrz, tworząc pomysłowe i niesamowite maszyny, skalowanie szczyty Ziemi , hydraulika w głębi oceanicznychi lądowanie osobiście lub przez pełnomocnika na Księżycu, Marsie i Wenus.
Wszyscy czarni, którzy kiedykolwiek przeżyli
Gdyby umysły Białych ludzi nie były w ten sposób skierowane na zewnątrz, nie byliby tak podatni na pasożytnicze ideologie, takie jak kultura krytyki i teoria rasy krytycznej . Ale biali też nie osiągnęliby tak zadziwiających rzeczy, jak te opisane w książce Simona Winchestera. Czy to zatem ironia losu, że Kehinde Andrews i niezliczeni inni antybiali ideologowie idą przez życie całkowicie polegając na białej męskiej inwencji i pomysłowości, nie uznając długu, który są im winni, nie mówiąc już o wyrażaniu jakiejkolwiek wdzięczności? Nie, nie sądzę. Myślę, że jest to całkowicie przewidywalne. Trudno oczekiwać, że Kehinde Andrews przyzna, że tylko jedna maleńka biała grupa, taka jak Szwedzi, wnieśli większy wkład w naukę i technologię niż wszyscy Murzyni, którzy kiedykolwiek żyli.
Rzeczywiście, samotny szwedzki mężczyzna Carl Edvard Johansson wniósł większy wkład w naukę i technologię niż wszyscy Murzyni, którzy kiedykolwiek żyli. Podobnie jak każdy z innych stęchłych bladych samców opisanych w książce Simona Winchestera Dokładnie: Jak inżynierowie precyzyjni stworzyli współczesny świat . Winchester nie napisał tej książki po to, by obalić kulturę krytyki i bezmyślność „antyrasizmu”, ale myślę, że mimo wszystko stanowi bardzo skuteczny obalenie. Nie został napisany jako celebracja osiągnięć białego mężczyzny i tak naprawdę nie narzuciłem mu tej interpretacji, gdy czytałem. W końcu sam jestem białym mężczyzną i podobnie jak Winchester mogę cieszyć się inżynierią i pomysłowością dla nich samych.
„Dzieło oszałamiającego geniuszu”
Winchester spekuluje również, czy rewolucja przemysłowa mogła się wydarzyć ponad dwa tysiące lat temu. Pierwszy rozdział tej książki rozpoczyna, pisząc o mechanizmie z Antykithiry , „bryle zwapniałego brązu i drewna” (s. 24) wydobytej z wraku statku na Morzu Śródziemnym w 1901 roku. Okazało się, że jest to „tajemnicze urządzenie obliczeniowe o niewyobrażalnym mechaniczna złożoność… która najwyraźniej została wykonana w drugim wieku pne i była najwyraźniej dziełem oszałamiającego geniuszu ”. (s. 25) To był biały geniusz, ale nie w północno-zachodniej Europie, ale produkt innej, niesamowicie utalentowanej grupy europejskiej, starożytnych Greków. I dlaczego ten geniusz nie przyniósł większych owoców? W tej chwili możemy tylko spekulować, ale kliodynamika a historyczna genetyka może wkrótce nam powiedzieć, dlaczego Exactly zostało opublikowane w 2018 roku i po angielsku, a nie dwa tysiące lat temu po grecku lub łacinie.
Dzieło oszałamiającego geniuszu: 2100-letni mechanizm z Antykithiry, starożytny grecki analogowy komputer i orrera używany do przewidywania pozycji astronomicznych i zaćmień do celów kalendarzowych i astrologicznych (współczesna rekonstrukcja)
Gdyby rewolucja przemysłowa rzeczywiście rozpoczęła się w starożytnym świecie, biali ludzie mogliby już dotrzeć do gwiazd. Tak się nie stało i to Chińczycy wydają się najlepiej przygotowani do kontynuowania spuścizny białych inżynierów opisanej w książce Winchestera. Jeśli Biali ludzie nie zaczną poświęcać części swojego geniuszu problemowi samoobrony, nie będą mieli przyszłości. A może nawet przeszłość. Kultura krytyki już teraz głosi, że czarne kobiety „ odegrały kluczową rolę ” w lądowaniach na Księżycu i stworzeniu GPS , globalnego systemu pozycjonowania, którego prawdziwi biali mężczyźni są opisani w książce Winchester.
Dumny czarny wimminz wchodzi, przepełniony nienawiścią dziwki wychodzą
Gdy czarne kobiety są wpisane w historię STEM (nauki ścisłe, technologia, inżynieria i matematyka), biali mężczyźni zostaną wypisani. Nasza wroga elita tak naprawdę nie postępuje zgodnie ze scenariuszem Orwella Dziewięćdziesiąt osiemdziesiąt cztery (1949), ale równie dobrze mogą być : „W jego czasach szkolnych Winston przypomniał sobie, że pod koniec lat pięćdziesiątych Partia twierdziła, że był to tylko helikopter. wymyślić; kilkanaście lat później, gdy Julia była w szkole, już odbierała samolot; o jedno pokolenie więcej, i byłoby to zajęciem silnika parowego ”.
Silnik parowy, samolot i helikopter to wytwory białego męskiego geniuszu. Partia pasożytnicza zażądała już dwóch z nich w powieści Orwella. W naszej rzeczywistości pasożytnicza kultura krytyki zaczyna przypisywać wytwory białego męskiego geniuszu czarnym kobietom. To fałszywa historia, ale lezy lewactwo władzy i to właśnie dlatego, że biali ludzie latali tak wysoko, że kultura krytyki zamierza ich tak obniżyć. Książka Simona Winchestera „ Dokładnie: jak precyzyjni inżynierowie stworzyli współczesny świat” opisuje wyżyny męskich osiągnięć Białych i służy jako doskonałe, choć dorozumiane, obalenie ideologii antybiałych, które obecnie atakują i podkopują Zachód.
/ / /
