Wladlen Tatarski
„Maxim Fomin” przekierowuje tutaj. Dla litewskiego biathlonisty zobacz Maksima Fomina .
Wladlen Tatarski
Владлен Татарский
Vladlen Tatarski w 2021 r. (2) (przycięty).png
Tatarski w Tsargrad TV w 2021 roku
Urodzić się Maksym Jurjewicz Fomin ( Максим Юрьевич Фомин )
25 kwietnia 1982
Makiejewka , Ukraińska SRR, Związek Radziecki
Zmarł 2 kwietnia 2023 (w wieku 40)
Sankt Petersburg , Rosja
Przyczyną śmierci Wybuch bomby
zawód (-y) Bloger i propagandysta
Głos Vladlena Tatarskiego
0:41
Nagrano w lutym 2021 r
Vladlen Tatarski ( rosyjski : Владлен Татарский , 25 kwietnia 1982 - 2 kwietnia 2023), prawdziwe nazwisko Maxim Yuryevich Fomin ( rosyjski : Максим Юрьевич Фомин ), był urodzonym na Ukrainie rosyjskim blogerem wojskowym, skazanym rabusiem bankowym i uczestnikiem rosyjsko-ukraińskiego Wojna . [1]
Był aktywny jako propagandysta Rosji i sił separatystycznych na Ukrainie, dopóki nie został zamordowany w zamachu bombowym w Sankt Petersburgu w 2023 roku . [2] [3]
Biografia
Fomin, który urodził się w 1982 roku w Makiejewce w obwodzie donieckim , posiadał obywatelstwo ukraińskie, a później rosyjskie . [4] W 2011 roku był więziony na Ukrainie za napad na bank. [4] Jednak gdy wybuchła wojna w Donbasie , Fomin dostrzegł szansę na ucieczkę z więzienia i wstąpienie do sił zbrojnych wspieranej przez Rosję Donieckiej Republiki Ludowej . [4] Później został złapany i ostatecznie ponownie uwięziony. [4]
Fomin został ułaskawiony przez szefa Donieckiej Republiki Ludowej Aleksandra Zacharczenkę i otrzymał możliwość walki z armią ukraińską u boku batalionu Wostok podczas wojny w Donbasie . [5] [4] Po odbyciu służby wojskowej zaczął blogować pod pseudonimem Vladlen Tatarski. [6] [4] Nazwa jest aluzją do pierwszej powieści Lenina ( Vlad imir Len in ) i rosyjskiego satyryka Wiktora Pielewina z 1999 r., Generation P , w której bohaterem jest Wawilen Tatarski (Babylen Tatarski w tłumaczeniu na język angielski ).[7] Ten Tatarski jest copywriterem reklamowym, zatrudnionym do pisania tekstów w agencji reklamowej, gdzie przystosowuje zachodnią reklamę do „rosyjskiej mentalności”. [8]
Wracając do wojny w Donbasie, Fomin stwierdził później, że „tysiące rosyjskich oficerów” służyło w regionie od października 2014 r., zaprzeczając tym samym oficjalnemu stanowisku Rosji, że Federacja Rosyjska nie była zaangażowana militarnie na Ukrainie kontynentalnej przed 2022 r. [9 ] Tatarski mieszkał w Moskwie od 2019 roku do śmierci w 2023 roku. [5]
Kanał telegramu
Tatarski był wybitną postacią wśród rosyjskich blogerów wojskowych, grupy znanej z bezkompromisowego wspierania wojny rosyjsko-ukraińskiej. [2] Miał ponad 560 000 obserwujących na Telegramie i był znany ze swoich twardych poglądów, krytykujących rosyjskich dowódców wojskowych i Władimira Putina za zbyt miękkie podejście. [2] Institute for the Study of War scharakteryzował go jako „wybitnego” blogera wojskowego, ale nie wyjątkowo. Utrzymując związki z Grupą Wagnera i jej założycielem Jewgienijem Prigożynem , nie zrażał też zwolenników Putina. [10]
Jako bloger Tatarski wezwał do dalszych ataków na ukraińską infrastrukturę, które skutkowałyby większą liczbą ofiar wśród Ukraińców. [4] Regularnie nazywał Ukrainę „państwem terrorystycznym” i opowiadał się za jego klęską. [11] W jednym z niesławnych wideo nagrano go, mówiącego: „Pokonamy wszystkich, zabijemy wszystkich, obrabujemy każdego, kogo trzeba. Wszystko będzie tak, jak nam się podoba”. Wideo zostało nagrane na Kremlu , na który Tatarski został zaproszony na ogłoszenie przez Władimira Putina „ częściowej mobilizacji ” 30 września 2022 roku [5] . [10]
Ze względu na swoje poglądy i zaangażowanie w konflikt Tatarski został usankcjonowany przez Ukrainę. [11] Dostał 10-letni zakaz wjazdu do kraju, a znalezione na Ukrainie mienie skonfiskowano. [11] Pomimo tych sankcji Tatarski nadal propagował swoje poglądy i przekonania na swoim blogu i w mediach społecznościowych. [11]
Śmierć
Główny artykuł: zamach bombowy w Sankt Petersburgu w 2023 roku
2 kwietnia 2023 roku Tatarski zginął w eksplozji podczas imprezy w kawiarni w Petersburgu. [12] Według władz rosyjskich 24 innych zostało rannych, w tym sześciu w stanie krytycznym. [13] Kawiarnia była podobno własnością Jewgienija Prigożyna , rosyjskiego biznesmena blisko związanego z Kremlem i szefa niesławnej paramilitarnej Grupy Wagnera . [14] [15]
Po incydencie Margarita Simonyan , Tina Kandelaki i Anton Krasovsky obwinili Ukrainę o atak i wezwali do odwetu. [5] [16] Prigożyn zasugerował jednak, że ukraińscy aktorzy państwowi nie byli odpowiedzialni, a ukraiński rzecznik Mychajło Podoliak przypisał bombardowanie wewnętrznym podmiotom rosyjskim. [10] Institute for the Study of War ocenił, że bombardowanie może być ostrzeżeniem dla innych rosyjskich komentatorów, aby złagodzili krytykę przebiegu wojny lub zastraszyli aktorów z kręgu Wagnera, którzy mogliby stanowić zagrożenie dla Putina, i mogą służyć celowi Kremla, jakim jest kontrolowanie przestrzeni informacyjnej. [10]
Zobacz też
Daria Dugina – kolejna rosyjska prowojenna działaczka zginęła w wybuchu
Igor Mangushev – kolejny niedawno zamordowany rosyjski wojskowy i propagandysta
Bibliografia
„Prowojenny rosyjski bloger wojskowy zginął w wybuchu w kawiarni w Petersburgu” . Wiadomości z nieba . Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r . Źródło 2 kwietnia 2023 r .
„Rosyjski bloger wojskowy zginął w eksplozji w Sankt Petersburgu, doniesienia mediów”. Reutera. 2 kwietnia 2023 r.Zarchiwizowaneod oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r. Źródło 2 kwietnia 2023 r.
Stepanenko, Kateryna i Kagan, Frederick W. (2 kwietnia 2023). Ocena rosyjskiej kampanii ofensywnej, 2 kwietnia 2023 r. Instytut Studiów nad Wojną . Źródło 3 kwietnia 2023 r.
Guliychuk, Dmitriy (2 kwietnia 2023). "Беглый зек, ставший "военкором": что известно о погибшем пропагандисте Владлене Татарском". TSN(po rosyjsku). Zarchiwizowaneod oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r. Źródło 2 kwietnia 2023 r.
"„Bloger wojenny” Vladlen Tatarski zabity w eksplozji w kawiarni w Petersburgu . Meduza . 2 kwietnia 2023 r. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r . Źródło 2 kwietnia 2023 r .
Valeri Mokiyenko, Tatiana Nikitina [ ru ] "Толковый словарь языка Совдепии" (" Słownik wyjaśniający Sovdepiya"), St.Petersburg , Фолио-Пресс, 1998, ISBN 5-7627-0103-4 .
Hans Günther (1 stycznia 2013). „Postradziecka pustka (Vladimir Makanin i Viktor Pelevin)” . Journal of Eurasian Studies, tom 4, wydanie 1, styczeń 2013, strony 100–106. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 26 marca 2013 r . . Źródło 16 stycznia 2013 r .Bohater powieści Wiktora Pielewina Pokolenie „P” (pierwsze wydanie 1999), były literat Wawilen Tatarski, studiował w Instytucie Literackim. Jednak w odróżnieniu od Pietrowicza w Podziemiu, po upadku władzy sowieckiej staje się – zgodnie z karnawałowym relatywizmem postmodernistycznej poetyki – nieokiełznanym cynikiem. Zamienia literaturę w biznes reklamowy, a zadanie „autora tekstów” i „twórcy” postrzega jako „dostosowanie zachodnich koncepcji reklamowych do mentalności rosyjskiego konsumenta” (s. 33).5 Jego imię, Vavilen, brzmi złożony z elementów z „Wasilija (Aksenow)” i „Władimir Il'ich Lenin”. Jednak wyjaśnia to z mocą wsteczną, powołując się na entuzjazm ojca dla mitu starożytnego Babilonu; następnie, całkowicie przechodzi do nazywania się Vova lub Vladimir. Tak więc zmiany imienia bohatera w tej powieści odzwierciedlają oczywiście przejście z epoki sowieckiej do poradzieckiej.
Koniczyna, Karol (2022). Czarny wiatr, biały śnieg: nowy nacjonalizm Rosji . Wydawnictwo Uniwersytetu Yale. s. 242–243. ISBN 978-0-300-26925-3. Korupcja i komercjalizacja inteligencji i jej nowych rosyjskich klientów stała się celem jednego z najzabawniejszych rosyjskich satyryków, Wiktora Pielewina, którego przełomowa powieść Pokolenie P z 1999 roku – opowiadająca historię copywritera Władiena Tatarskiego, który zostaje zwerbowany do pracy w agencja reklamowa, dostosowująca zachodnią reklamę do „rosyjskiej mentalności” – najlepiej wyrażało to zdumienie przemianą kraju w konsumpcyjny raj. Rzeczywiście, w rzeczywistości dla przeciętnego Moskala krajobraz stolicy niewiele się zmienił przez pół dekady od końca komunizmu – poza zastąpieniem dominujących symboli władzy sowieckiej (pomniki Lenina, Marksa i Dzierżyńskiego) przez duże billboardy i neony.
"„Язик до труни доведе”: журналіст назвав ймовірну причину смерті Татарського” [„Język zabierze cię do trumny”: dziennikarz wymienia prawdopodobną przyczynę śmierci Tatarskiego] (po ukraińsku).
„Ocena rosyjskiej kampanii ofensywnej, 2 kwietnia 2023 r.”. Instytut Studiów nad Wojną. 2 kwietnia 2023 r.
"Решения Украины равны ограничениям от ИГИЛ. Владлен Татарский — о введенных против него санкциях" Wladlen Tatarski – o nałożonych na niego sankcjach]. 360(w języku rosyjskim). 18 stycznia 2023 r.Zarchiwizowaneod oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r. Źródło 2 kwietnia 2023 r.
„Eksplozja kawiarni w Sankt Petersburgu zabija blogera wojskowego” . wiadomości BBC . 2 kwietnia 2023 r. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r . Źródło 2 kwietnia 2023 r .
„Vladlen Tatarski: Zabójstwo prokremlowskiego blogera badane jako morderstwo” . wiadomości BBC . 3 kwietnia 2023 r.
"В кафе на Университетской набережной прогремел взрыв, сообщают очевидцы. Официальной информации пока нет. Наши корреспонденты уже на месте. Известно, что раньше кафе принадлежало Евгению Пригожину. Здесь в выходные собирается дискуссионный клуб «Кибер Z фронт»" [An explosion occurred in kawiarnia na Nabrzeżu Uniwersyteckim, relacjonują naoczni świadkowie. Nie ma jeszcze oficjalnej informacji. Nasi korespondenci już tam są. Wiadomo, że wcześniej kawiarnia należała do Jewgienija Prigożyna. Klub dyskusyjny „Cyber Z Front” zbiera się tutaj w weekendy.]. Fontanka SPB Online (po rosyjsku). 2 kwietnia 2023 r. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r . Pobrano 2 kwietnia 2023 r. – przez Telegram.
_ _ RIA Novosti (po rosyjsku). 2 kwietnia 2023 r. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r . Źródło 2 kwietnia 2023 r .
Eksplozja w rosyjskiej kawiarni zabija wieloletniego rosyjskiego blogera wojskowego, rani 15 osób . Wiadomości NBC . Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2 kwietnia 2023 r . Źródło 2 kwietnia 2023 r
https://en.wikipedia.org/wiki/Vladlen_Tatarsky
