Dorastając w południowej Kalifornii, zawsze byłem wśród Żydów. To dlatego, że wielu Żydów uczęszczało do tych samych szkół publicznych co ja w dolinie San Fernando. Mój ojciec prowadził firmę w Hollywood przez prawie 50 lat, a wielu jego klientów i przyjaciół było Żydami.
Nie mogę uczciwie powiedzieć, że miałem wtedy jakiś problem z Żydami. Jedyne, co mnie wyróżniało, to ich geekowość i nieco wątły wygląd. Widziałem ich jako frajerów i książkowych typów. Nie wydawali się uzdolnieni atletycznie i wyglądali raczej dziwnie w porównaniu z moimi przyjaciółmi z WASP-ów w liceum. Cieszyłam się, gdy nadchodziły święta żydowskie, bo duża część naszej studenckiej społeczności zniknęła, a na te dni nie było zadań domowych.
Kiedy miałem dwadzieścia kilka lat, miałem przyjaciela Żyda, z którym byłem bardzo blisko. Chociaż nie wiedziałem wówczas nic o kwestii żydowskiej, doskonale pamiętam, jak bardzo był „żydowski”. Miał wszystkie stereotypowe cechy, o których myślimy, kiedy próbujemy opisać jacy są Żydzi. Jedną rzeczą, która się wyróżniała, było to, że miał tendencję do wyolbrzymiania wszystkiego, co mu się nie podobało lub z czym się nie zgadzał. Musiałam go ciągle uspokajać i przekonać, że nie jest tak źle, jak sobie wyobrażał.
Ta cecha hiperboli i przesady, jak się później przekonam, jest bardzo typowa dla Żydów. Służyło im to dobrze przez ostatnie dwa stulecia w nakłanianiu europejskich białych do prowadzenia wojen w ich imieniu. Uwarunkowało nas również do postrzegania Żydów jako ofiar i postrzegania nawet najmniejszego sprzeciwu wobec nich jako zagrożenia dla ich przetrwania.
Im więcej Żydów spotykałem i nawiązywałem przyjaźnie, tym bardziej rozpoznawałem wśród nich te same ogólne cechy. Mieli także dobre cechy, takie jak uznanie dla edukacji, ich pozornie naturalna zdolność rozumienia finansów i prosperowania, umiejętność dobrego mówienia i gorliwość w sprawach humanitarnych. Nie oskarżam Żydów o ich posiadanie. Odkryłem również, że poważnie promują liberalne kwestie polityczne, szczególnie te, które są korzystne dla ich grupy etnicznej. Wtedy nie myślałem o tym zbyt wiele. Moja opinia o Żydach była ogólnie pozytywna, chociaż zdawałem sobie sprawę, że wielu z nich było neurotycznych i raczej dziwnych.
Kiedy w 2002 roku stałam się świadoma rasowo, nadal miałam przychylne opinie o Żydach. Ale wkrótce dowiedziałem się, że wśród członków ruchu tożsamości białych istniały bardzo krytyczne opinie o Żydach. I nie tylko nieliczni, ale pozornie głośna większość. Byłem chętny i gotowy do krytykowania Murzynów i narzekania na nielegalną imigrację, ale czułem, że jest to most za daleko, by krytykować Żydów.
Walczyłem z tym, ponieważ uważałem to za „antysemickie” z natury, a „antysemityzm” był dla mnie wtedy po prostu błędem. W tym okresie nie zdawałem sobie sprawy, jak głęboko byłem uwarunkowany, aby wierzyć tylko w to, co najlepsze o Żydach.
Regularnie odwiedzałem strony pro-White i wchodziłem w interakcje z innymi komentatorami. Za każdym razem, gdy była mowa o nieproporcjonalnej liczbie Żydów, którzy zasiadali na najwyższych stanowiskach w naszym rządzie, w tym o kontroli, jaką mają nad naszymi bankami, Hollywood i wszelkimi mediami, odpowiadałbym, że taka krytyka była spowodowana jedynie zazdrością z ich strony. Zazdrościli im, że Żydzi są mądrzejsi i lepsi od nich. Twierdziłem, że ze względu na ich wyższą inteligencję było całkiem naturalne, że Żydzi osiągnęli tak wysokie stanowiska wpływów i władzy. Udowodniły to poziomy IQ Aszkenazyjczyków, więc jak ktokolwiek może argumentować, że jest inaczej?
Niewiele wtedy wiedziałem, że Żydzi odnosili sukcesy w gojowskich społeczeństwach nie dlatego, że byli mądrzejsi per se. W wielu przypadkach zapewniali sobie przyczółek w określonym zawodzie lub zawodzie i bezwzględnie wykorzystywali go dla własnej korzyści etnicznej. To była tylko kwestia czasu, zanim zaczęli wypierać wszystkich nie-Żydów, wkrótce zastępując ich współplemieńcami. Żydom udaje się więc, w dużej mierze dzięki sieciom etnicznym, a nie dzięki ich „ogromnie wyższej inteligencji”, jak błędnie założyłem.
Byłem zadowolony z moich prożydowskich argumentów, dopóki w 2013 roku nie odkryłem, że rząd federalny USA corocznie przekazuje Izraelowi miliardy dolarów podatników. To też nie było nowością. Trwało to od dziesięcioleci. Dawanie obcemu narodowi ogromnych sum pieniędzy podatników od ciężko pracujących Amerykanów wydawało mi się z natury antyamerykańskie. To nie wydawało się właściwe i tak nie jest.
Byłem wtedy pro-izraelski. Wraz z większością konserwatywnych Amerykanów postrzegałem naród palestyński jako tylko grupę terrorystów, którzy niesłusznie zabijali niewinnych Izraelczyków. A jednak ciągle niepokoił mnie fakt, że mój rząd regularnie dawał Izraelowi wygórowane sumy pieniędzy na ich militarną obronę, mimo że Stany Zjednoczone cierpiały z powodu wysokiego bezrobocia, biedy i problemu bezdomności, który wymknął się spod kontroli.
Przypomniałem sobie ostrzegawcze słowa prezydenta Jerzego Waszyngtona w jego pożegnalnym przemówieniu do młodego narodu, kiedy opuszczał urząd w 1796 r., że Amerykanie powinni uważać, aby unikać „stałych sojuszy” i obcych powiązań.
Thomas Jefferson podczas przemówienia inauguracyjnego w 1801 r. powtórzył coś bardzo podobnego: „Pokój, handel i uczciwa przyjaźń ze wszystkimi narodami, wikłające sojusze z żadnym”. Te zdroworozsądkowe zasady spraw zagranicznych zostały zdecydowanie odrzucone przez prawie każdego amerykańskiego prezydenta od początku XX wieku (niektórzy bardziej niż inni). Było to szczególnie widoczne wśród ostatnich pięciu prezydentów amerykańskich, a Żydzi odgrywali znaczącą rolę w każdej z tych administracji.
Odkryłem, że w Stanach Zjednoczonych panuje masa Żydów, którzy zajmowali najważniejsze i strategiczne stanowiska w rządzie. Podejrzewałem, że większość z nich była bardziej lojalna wobec Izraela niż USA. Zostało to potwierdzone dopiero wtedy, gdy dowiedziałem się o korzystnej polityce i preferencyjnym traktowaniu Izraela przez rząd federalny, w tym o dławieniu, jakie Izrael ma nad prawie całym Kongresem. .
Ameryka zatem przekształciła się w naród zajęty dobrem i bezpieczeństwem Żydów i Izraela. Przewodnicząca Izby Reprezentantów, Nancy Pelosi, zadeklarowała nawet: „Powiedziałam ludziom, kiedy pytają mnie, czy ten Kapitol runął na ziemię, jedyną rzeczą, która pozostanie, jest nasze zaangażowanie w naszą pomoc – i Nie nazywam tego nawet pomocą — naszą współpracą z Izraelem. To podstawa tego, kim jesteśmy” (Konferencja Rady Izrael-Amerykańskiej, 2 grudnia 2018 r.).
W moim przypadku więc to ogromne fundusze przekazane Izraelowi przez USA wzbudziły moje podejrzenia wobec Żydów. Przypuszczam, że lekcja z tego jest taka, że różne drogi mogą być użyte do przebudzenia naszego narodu do kwestii żydowskiej.
Co więcej, im więcej dowiadywałem się o izraelskim ataku na USS Liberty, nieproporcjonalnym wpływie, jaki Żydzi odegrali podczas II wojny światowej, żydowskim pochodzeniu komunizmu, dużej liczbie Żydów pełniących kierownicze role wśród morderczych bolszewików, tym wyraźniej się stawało. że Żydzi nie byli tak niewinni, jak kiedyś przypuszczałem.
Ponieważ z tym wszystkim zmagałem się intelektualnie, wielokrotnie słyszałem o książce napisanej przez profesora z Uniwersytetu Long Beach. Został on zatytułowany The Culture of Critique (1998) napisany przez Kevina MacDonalda, który był profesorem psychologii ewolucyjnej (obecnie na emeryturze). Dość często mi mówiono, że jeśli naprawdę chcę poznać prawdę o wywrotowej roli, jaką Żydzi odgrywali wśród ruchów politycznych w USA, muszę zająć się jego argumentami. I tak zrobiłem.
Kupiłem egzemplarz książki MacDonalda i już w pierwszych kilku rozdziałach byłem zdumiony tym, jak wszechobecne i powszechne były żydowskie wpływy w naszym społeczeństwie. Byłem zdumiony tym, jak świadomi etnicznie byli Żydzi i jak celowo wykorzystywali swoją wpływową pozycję i władzę do obalania nie-Żydów i ich społeczeństw. Ta świadomość tylu Żydów, co robili, by podważyć naszą kulturę, promować wszelkie formy zepsucia wśród naszego narodu i czynić to dla własnej przewagi etnicznej nad nami, była nie tylko pouczająca, ale także rewolucyjna. Był impulsem do zasadniczej zmiany paradygmatu w moim myśleniu.
Byłem również zaskoczony tym, jak wielu amerykańskich i europejskich białych w historii postrzegało Żydów jako problem dla białych społeczeństw. Ci ludzie nie byli wariatami i spiskowcami, którzy mieli siekierę do ocierania się o Żydów z powodu postrzeganej przez niektórych zazdrości. Byli natomiast inteligentnymi i wnikliwymi autorami, historykami i mężami stanu, którzy zrozumieli wywrotową reputację, jaką cieszą się Żydzi. MacDonald odniósł się do ostrzeżeń Charlesa Lindbergha, Henry'ego Forda i innych, którzy próbowali obudzić opinię publiczną często z niewielkim powodzeniem, ponieważ do tego czasu Żydzi kontrolowali większość głównych gazet i innych ważnych instytucji.
W całej kulturze krytyki profesor MacDonald beznamiętnie przedstawia swoją sprawę. Motywują go same fakty. Wielokrotnie sięga prosto do źródła tego, co sami Żydzi mówią własnymi słowami. To było dla mnie ważne, ponieważ ktoś powinien powiedzieć coś, co Żydzi mówili iw co wierzyli, ale zupełnie inaczej jest, gdy czyta się to, co prominentni i wpływowi Żydzi powiedzieli o nie-Żydach, autorytarnej strukturze tradycyjnej amerykańskiej rodziny, USA polityka imigracyjna i cel ustawy Hart-Celler Act z 1965 r., ich powody szerzenia antropologii Boasian i psychologii freudowskiej w amerykańskim krajobrazie oraz powody, dla których Żydzi tworzą i promują radykalne ruchy polityczne w Ameryce.
Profesor MacDonald opisał to, co zrobili i nadal robią Żydzi, jako „grupową strategię ewolucyjną”. Jak rozumiem, Żydzi angażują się w różne ruchy intelektualne i polityczne w celu podważenia spójności społeczeństw gojowskich, co z kolei zwiększa konkurencyjną przewagę Żydów. Te same ruchy służą jako środek do zwalczania antysemityzmu w społeczeństwie. Taka strategia służy również osłabieniu tradycyjnej amerykańskiej rodziny. To z pewnością wydaje się być celem książki Theodora Adorno z 1950 roku, Osobowość autorytarna, która patologizowała zdrowe, normalne rodziny, które są podstawą każdego funkcjonującego społeczeństwa; to samo dotyczy psychoanalizy i jej wpływu na nasze obyczaje seksualne.
Są jeszcze inne powody, dla których Żydzi angażują się w kulturową dywersję społeczeństw zachodnich. Podam trzy z nich, które są dla mnie najbardziej sensowne, choć przyznaję, że niekoniecznie wszyscy się z nimi zgadzają.
(1) Żydzi promują masową imigrację do białych narodów, aby nie byli jedyną i izolowaną grupą mniejszościową. Znajdują ochronę (że tak powiem) wśród dużej liczby różnych cudzoziemców w narodzie. Gdyby pojawiły się prześladowania, nie byliby jedyną zaatakowaną grupą, a być może nawet w ogóle nie byliby prześladowani.
Zatem inne grupy imigrantów zapewniają im mniej lub bardziej schronienie. Żydzi potrafią się ukrywać lub ukrywać, gdy są lepiej usytuowani w kraju zalanym przez inne grupy rasowe lub etniczne. W ten sposób ich wywrotowa działalność nie staje się tak oczywista, jak by to miało miejsce, gdyby byli jedyną grupą mniejszościową.
(2) Żydzi angażują się w działalność wywrotową kulturową, ponieważ nienawidzą Chrystusa i chrześcijaństwa. Uważają, że całe swoje cierpienie na przestrzeni wieków od 70 rne zostało dokonane przez naśladowców Chrystusa. W ten sposób starają się na zawsze zniszczyć wszelkie pozostałości chrześcijaństwa, które było dominującą religią wśród białych przez ostatnie stulecia. Ta trwająca wojna przeciwko chrześcijaństwu i białym ma charakter zarówno religijny , jak i rasowy .
Zatwardziałego żydowskiego pornografa, Ala Goldsteina, zapytano kiedyś, dlaczego Żydzi byli tak dramatycznie nadreprezentowani w przemyśle pornograficznym. Odpowiedział: „Jedynym powodem, dla którego Żydzi zajmują się pornografią, jest to, że myślimy, że Chrystus jest do bani. Katolicyzm jest do bani. Nie wierzymy w autorytaryzm. Pornografia staje się w ten sposób sposobem kalania kultury chrześcijańskiej”. ( Wikipedia ).
Należy zauważyć, że wielu Żydów nie oddziela białych europejskich od chrześcijaństwa w sposób, w jaki moglibyśmy myśleć. Oba są nieodłączne. Oczywiście, mogą intelektualnie przyznać, że nie każdy Biały jest chrześcijaninem, ale w głębi duszy wielu z nich postrzega nas wszystkich jako naśladowców Ukrzyżowanego. Dzieje się tak zwłaszcza wśród bardziej religijnych Żydów.
(3) Żydzi sprzeciwiają się również wszelkim formom nacjonalizmu (oprócz własnego) wyrażanym przez białych jako zagrożenie dla ich etnicznego przetrwania. Wyobrażają sobie, że we wszystkich Białych jest wewnętrzny nazista, który nie może się doczekać, kiedy wyjdzie i wrzuci każdego Żyda do płonącego pieca. Żydzi zatem stale czują się na baczności, aby upewnić się, że biały nacjonalizm i chrześcijaństwo będą zawsze wyśmiewane i odrzucane przez każde społeczeństwo, które kontrolują. To dla nich ciągła troska. Często o tym myślą. To odzwierciedlenie tego, jak bardzo są paranoidalni.
Zdając sobie z tego sprawę, nie powinno być zaskoczeniem odkrycie, że Żydzi tworzą ruchy intelektualne i polityczne w celu osłabienia i ostatecznie obalenia zdominowanych przez Gojów narodów, których są częścią. Białym trudno jest zrozumieć ten stopień etnocentryzmu, ponieważ przez ostatnie 70 lat byli tak bardzo wykorzenieni i zdemoralizowani. Mają problemy z identyfikacją z jakąkolwiek formą białej tożsamości rasowej. Jest im obce i to, jak widzą otaczający ich świat. Jednak gdy nasze społeczeństwo stanie się jeszcze bardziej wrogo nastawione do Białych, będą oni zmuszeni przyjąć rasistowski i biały sposób myślenia o tożsamości. Spowodują to nastroje kulturowe narodu i okoliczności.
Oczywiście będą wyjątki od tego sposobu myślenia wśród Żydów, który opisałem, ale w dużej mierze jest to sposób, w jaki społeczność żydowska głównego nurtu i organizacje żydowskich aktywistów reagują na myśl o solidarności rasowej białych i każdym odrodzeniu chrześcijaństwa.
W mojej podróży do kwestii żydowskiej byłem zdumiony ogromem dostępnych informacji na ten temat. Uznanie Żydów za problem białych społeczeństw nie jest nowym zjawiskiem, ale jest przedmiotem dyskusji i debat od tysięcy lat. Książka Thomasa Daltona, Eternal Strangers: A Critical History of Jews and Judaism (2020), jest tylko jedną z wielu opublikowanych książek, które udokumentowały niepokojącą rolę, jaką odgrywają Żydzi w każdym społeczeństwie na tyle głupim, by pozwolić im na przyczółek w środku.
Dowiedziałem się również, jak kwestia żydowska może dzielić ludzi i wzbudzać emocjonalne reakcje w chwili, gdy zostanie poruszona. Dzieje się tak dlatego, że Biali zostali uwarunkowani, aby reagować negatywnie nawet na najmniejszą wskazówkę, że Żydzi mogą być problemem i wcale nie tak niewinni. Można by pomyśleć, że nawet świadomi rasowo Biali byliby otwarci na kwestię żydowską, ale nie zawsze tak jest. Oni również byli propagandowo przekonani, że jakakolwiek negatywna ocena Żydów wynika wyłącznie z antysemityzmu.
Jest to dość zrozumiałe, ponieważ za publiczną krytykę Żydów zawsze trzeba zapłacić. Czy jednak nie sugeruje to mocno żydowskiej kontroli? Dowodem na nieproporcjonalną władzę żydowską w USA jest fakt, że nie wolno nam krytykować władzy żydowskiej. Robienie tego w jakikolwiek publiczny sposób nieuchronnie prowadzi do ostracyzmu, usunięcia z mediów społecznościowych, potępienia jako „nazista” i realnej możliwości utraty pracy.
Więcej dowodów na nieproporcjonalny wpływ i kontrolę Żydów można dostrzec w tym, że w większości krajów Europy krytykowanie Holokaustu lub nie zgadzanie się z nim jest nielegalne. Robienie tego w jakikolwiek publiczny sposób może skutkować karą grzywny, a nawet więzienia.
Cokolwiek można by pomyśleć o narracji Holokaustu, dlaczego niezgadzanie się z nią miałoby być nielegalne? Co jest tak szkodliwego w kwestionowaniu tego? Dlaczego całkowicie legalne jest kwestionowanie lub zaprzeczanie ludobójstwu Ormian lub ludobójstwa popełnione na „polach śmierci” Kambodży, ale niezgodne z prawem w odniesieniu do żydowskiego holokaustu? Dlaczego jest dopuszczalne zaprzeczać istnieniu Boga, kpić z Chrystusa i chrześcijan i wyśmiewać się z Biblii na jakimkolwiek publicznym forum, a mimo to, gdyby ktoś publicznie oświadczył, że w komorach gazowych zginęło tylko 5 milionów Żydów, a nie 6 milionów, wkrótce zostaną zatrzymani i uwięzieni przez władze?
Dzieje się tak dlatego, że Żydzi w dużej mierze kontrolują to, co można, a czego nie można powiedzieć w większości społeczeństw zachodnich. Dotyczy to zwłaszcza wszelkich krytycznych wobec nich wypowiedzi publicznych. Nawet niektóre terminy lub wyrażenia, które nie są tak jednoznaczne i jedynie opisujące Żydów, są zabronione (kosmopolici bez korzeni, międzynarodowi bankierzy, globaliści, George Soros itp.). Te subtelne „antysemickie gwizdy dla psów” są potępiane tak samo głośno, jak te, które są bardziej wyraźne.
Ponadto, gdyby wystarczająco dużo osób pozwolono publicznie kwestionować narrację Holokaustu, wynikłoby to z ogromnymi i szkodliwymi konsekwencjami dla Żydów. „Przemysł Holokaustu”, jak opisuje go Norman Finkelstein, straciłby ogromne dochody. Odszkodowania wypłacone ocalałym z Holokaustu i ich rodzinom mogą być zagrożone. Żydzi mogą nie być dłużej postrzegani jako wieczne ofiary, za których się przedstawiali. Cały obraz Żydów, jaki ma większość ludzi Zachodu, mógłby zostać zniszczony. To nie jest ryzyko, które Żydzi chcą podjąć. Dlatego ostro obchodzą się nawet z najmniejszym śladem krytyki ze strony każdego, kto ośmieli się wyrazić swoje niedowierzanie.
W mojej podróży do kwestii żydowskiej dowiedziałem się, że Żydzi nie są jedyną przyczyną ani jedynymi sprawcami problemów, z jakimi borykają się Biali na Zachodzie. Jest wielu zdradzieckich Białych, którzy zdradzili własny naród (oczywiście za odpowiednią ilość szekli). Nasz własny naród umożliwił Żydom realizację ich wywrotowych celów i nie ma sensu temu zaprzeczać. Rasowo rozeznający Biali nie powinni być jak Czarni czy nawet sami Żydzi, którzy szybko obwiniają innych za swoje nieszczęścia. Ich brak introspekcji i nieuczciwość nie powinny być oznaką naszego ludu. Nie, musimy zmierzyć się z rzeczywistością, że Żydzi nie mogliby nic zrobić przeciwko nam jako białym, gdybyśmy najpierw na to nie pozwolili.
A mimo to nie można zaprzeczyć, że Żydzi są głównymi twórcami, strategami, organizatorami, fundatorami i agitatorami przeciwko wszelkim formom białej tożsamości rasowej. Ze wszystkich ich obaw to właśnie one uważają za najbardziej zagrażające ich istnieniu. Widzą „białą supremację” jako największe niebezpieczeństwo stojące przed Ameryką, chociaż nie ma na to ani krzty dowodu. Służy jednak do zademonstrowania, jak fantazyjnie działają ich paranoidalne umysły.
Nawet politycznie konserwatywni Żydzi nie oświadczą publicznie, że Biali mają prawo do bycia jedyną lub dominującą grupą demograficzną we własnych krajach. To za dużo nawet dla nich. Stosunkowo niewielu Żydów, którzy mogliby to zrobić, jest odstających. Są wyjątkiem, a nie normą. W żaden sposób nie reprezentują większości Żydów w Ameryce czy Europie. Gdyby choćby zasugerowali taką myśl, zostaliby natychmiast potępieni przez swoich własnych ludzi. Byłoby dla nich lepiej, gdyby zadeklarowali coś zbliżonego do pedofilii, niż zadeklarowali prawo Białych do obrony własnych interesów rasowych i kulturowych.
Moim zdaniem zrozumienie kwestii żydowskiej nie usprawiedliwia obsesji na punkcie Żydów i ich zwyczajów. Łatwo jest skoncentrować się na Żydach w sposób, który nie jest zdrowy. Tak, istnieje potrzeba informowania i ostrzegania o nich naszych ludzi. Ale musimy wystrzegać się poglądu, że samo edukowanie białych o problemach, jakie Żydzi stwarzają w naszych społeczeństwach, jest samo w sobie wystarczające do zreformowania naszego narodu. Musimy także zmierzyć się z dużo głębszymi pytaniami, dlaczego pozwoliliśmy sobie tak katastrofalnie ulec wpływom żydowskim? Co w nas jest podatne na takie kłamstwa i nienawiść do samego siebie? Takie pytania muszą również zawierać praktyczne strategie, które pomogą Białym wyrwać się z matrycy Globo-Homo i powrócić do bardziej pozytywnego obrazu nas samych i naszej historii.
Wreszcie, biali będą prawdopodobnie zmuszeni do skonfrontowania się z kwestią żydowską (która jest tak naprawdę problemem żydowskim ), czy tego chcą, czy nie. Dzieje się tak dlatego, że Żydzi mają uporczywy zwyczaj przesadzania. Wydają się niezdolni do powstrzymania się, uspokojenia swojej histerii i zobaczenia rzeczy takimi, jakimi są naprawdę. Oczernianie Białych tak, jak robią to Żydzi, tylko odbije się na nich, powodując, że historia ponownie się powtórzy.
Chciałbym, żeby tak nie było, ale po 109 razach popełniania tych samych upartych nawyków może być niewielka nadzieja, że Żydzi zreformują swoje postępowanie.
/ / /
Karla Haemersamówi:
20 kwietnia 2022 o 9:16
Ciekawe konto osobiste. Być może wszyscy powinniśmy napisać, jak doszliśmy do zobaczenia problemu żydowskiego.
Mam jedną niezgodność, chociaż jestem delikatny, ponieważ ten pisarz wydaje się być wciąż stosunkowo nowy w JP:
„…rozumienie kwestii żydowskiej nie usprawiedliwia obsesji na punkcie Żydów i ich sposobów postępowania”. Dlaczego nie? Zrozumienie problemu żydowskiego nie może wywołać żadnej innej koniecznej odpowiedzi niż obsesyjny niepokój. Może być konieczne zastosowanie rozwiązania do JP.
Odpowiedź
Kevin MacDonald
Kevin MacDonaldmówi:
20 kwietnia 2022 o 11:49
„Ciekawe konto osobiste. Być może wszyscy powinniśmy napisać, jak doszliśmy, aby zobaczyć problem żydowski”.
Tak!
Odpowiedź
Gerry
Gerrymówi:
20 kwietnia 2022 o 13:39
Dla mnie to był Talmud? Kiedyś usłyszałem i dowiedziałem się, że to ich własna interpretacja Pisma Świętego. W związku z tym są słowa
Mój lud zaakceptuje wszystkie dobre rzeczy, które istnieją w moim słowie, zaniedbując, a nawet odrzucając trudne i trudne rzeczy, które musi powiedzieć!
Dotyczy zarówno chrześcijaństwa, jak i judaizmu, ale zwłaszcza judaizmu!
Pozdrawiam i dzięki
Odpowiedź
Shedney
Shedneymówi:
20 kwietnia 2022 o 23:10
Nie wychowałem się w antysemickim środowisku. Kiedy w ogóle myślałem o Żydach, to było całkiem pozytywne „och, ci Żydzi są tacy śmieszni i mądrzy! I ciężka praca! Dobrze dla nich!" Pomyślałem, że podobało mi się również ich poczucie silnej tożsamości. Powiedziałbym jednoznacznie (i wzdrygam się, gdy to pamiętam): „Izrael jest naszym najlepszym sojusznikiem na Bliskim Wschodzie!”
Gdy stopniowo zdałem sobie sprawę z naszego kłopotliwego położenia, zacząłem zauważać Żydów, nie w wrogi sposób, po prostu zauważyłem, że „robią różne rzeczy”. . . Rozpoznawanie wzorców zrobiło resztę.
Ale nie zacząłem od razu kwestionować wszystkich Żydów, to było jak etapy żalu.
Najpierw zaprzeczałem, potem po prostu zminimalizowałem „złych” (#notalljews, lol), a potem obwiniłem „syjonistyczne elity!” ale kiedy szukałem Żydów, którzy trzymali się tych samych standardów, które trzymają nas, znalazłem bardzo, bardzo niewielu.
MSM był i nadal jest najbardziej rażącym przykładem prawdziwych motywów Żydów. Jego pozorne podwójne standardy w odniesieniu do Izraela i reszty z nas (otwarte granice dla Izraela?) w szczególności. Mówię pozornie podwójny standard, ponieważ w rzeczywistości jest to całkowicie konsekwentne, Żydzi są całkowicie konsekwentni, tak jak jest konsekwentny HIV. Nie zdawałem sobie z tego sprawy, dopóki nie przeczytałem Rewolucyjnego Jidyszlandu i zobaczyłem całkowity brak samoświadomości, gdy ci Żydzi przeszli od wojowniczych rewolucjonistów „walczących o ludzkość” do obojętnego władcy w chwili, gdy udali się do Izraela po II wojnie światowej, a wszystko to gratulując sobie tego, jak sprawiedliwy byli.
To normalne dla Żydów na całym świecie.
Żydzi są albo masochistami, albo sadystami.
Jeśli wierzą w wartości, do których przestrzegania histerycznie nalegają, są masochistami, którzy sami ich nie przestrzegają.
Jeśli nie wierzą w wartości, którymi karmią nas swoimi pieniędzmi, mediami i „edukacją”, to są sadystami celowo próbującymi wywołać w nas zachowanie, które z przerażeniem rozważyliby sami.
To dość oczywiste, jakie one są.
Zajęło to lata, ale teraz wiem:
Holokaust nigdy się nie zdarzył, ale powinien i tak się stanie.
Odpowiedź
Karlfried
Karlfriedmówi:
21 kwietnia 2022 o 1:51 rano
Mój sposób na rozwinięcie światopoglądu, krótka forma, tylko kilka uwag.
Jestem Niemcem, ur. 1956, w młodości oglądałem wiele filmów amerykańskich, westernów i innych.
Po obejrzeniu dziesiątek, może setek filmów rozpoznałem, że bardzo często negatyw ma niemieckie imię. Pomyślałem: to nie w porządku! Dlaczego to robią? Niesprawiedliwe i niesprawiedliwe jest robienie tego przez dziesięciolecia kręcenia filmów jako „biegnącego dowcipu”. Więc poczucie sprawiedliwości niemieckiego chłopca z lat 60. zostało obrażone i później, patrząc na amerykańskie filmy, wyświetlałem je pod kątem antyniemieckich rzeczy. Spodziewałem się, że te rzeczy się wydarzą i rzeczywiście się wydarzyły.
Odtąd, oglądając amerykańskie filmy z pewną ostrożnością, łatwo było dostrzec, że są one także antyamerykańskie i antybiałe, nie tylko antyniemieckie.
To jest w skrócie część rozwoju mojego światopoglądu.
Recenzje filmowe w „Occidental Observer” pokazują dokładnie te same rzeczy, które widziałem i rozpoznałem (na początku tylko jako uczucie, później jako jasne myśli) będąc chłopcem kilkadziesiąt lat temu. Te rzeczy się nie zmieniły.
Odpowiedź
Widziałem to już wcześniej.
Widziałem to już wcześniej.mówi:
20 kwietnia 2022 o 12:33
Ostrożnie, nadając zbyt wiele sensu – nie chciałbyś być nazywany szalonym/głupim/obsesyjnym/niskiej klasy/obłąkanym/idiotą!
Odpowiedź
RockaBoatus
RockaBoatusmówi:
20 kwietnia 2022 o 13:20
Dziękuję, Karl, za miłe słowa. Gwoli wyjaśnienia, nie jestem nowy w JQ. Od prawie dekady bardzo interesuję się tym tematem. Szeroko też o tym czytałem i o tym pisałem.
Kiedy pisałem, że należy uważać, aby nie być „obsesyjnym” na punkcie JQ w sposób, który nie jest zdrowy, mam na myśli tych, którzy przypisują Żydom każdy problem społeczny i polityczny, w tym wszystko, czego nie lubią. . Tacy ludzie nie są winni podstawowych ludzkich błędów, błędów, złych wyborów i słabości ludzkiej natury.
Uważają, że wszystko, co złe, ma swoje źródło w Żydach i albo negują, albo bagatelizują własną osobistą deprawację i ignorancję.
W żaden sposób nie usprawiedliwiam wywrotowych Żydów i problemów, jakie przynoszą naszym społeczeństwom. Mówię tylko, że powinniśmy uważać, aby nie wpaść w pułapkę myślenia, że gdyby Żydzi byli nieobecni w naszych narodach, wszystkie nasze problemy natychmiast by zniknęły. Nie zrobią tego. Tak, zostaną one zredukowane, ale my, biali, wciąż musimy stawić czoła własnym problemom, słabościom i niepowodzeniom.
Odpowiedź
Roberta Penmana
Roberta Penmanamówi:
20 kwietnia 2022 o 17:19
Często wyrażałem ideę, w kontekście rewizjonistycznej historii narodowego socjalizmu, Żydów i II wojny światowej, że każdy, kto przyszedł, aby zobaczyć prawdę w tych kwestiach, powinien napisać własną historię, te historie można połączyć w możliwej książce . Twój pomysł, aby ludzie pisali na temat tego, jak doszli do poznania kwestii żydowskiej, może mieć szerszy oddźwięk.
Ponownie zebranie tych osobistych artykułów w książkę i e-książkę pomoże innym dostrzec, że zwykli ludzie doszli do takich wniosków na temat Żydów.
Odpowiedź
Kapitan Chaosu
Kapitan Chaosumówi:
20 kwietnia 2022 o 20:12
Byłoby pouczające skontrastować różnicę między żelaznym snem a amerykańskim snem. Żelazny sen to wezwanie do walki rasowej i masowego bohaterstwa. Amerykański sen to wezwanie do muh freedumb i muh szekli; och, i oczywiście muh konstytucji, nie możemy o tym zapomnieć. Amerykański sen apeluje do wyżu demograficznego i burżuazyjnych konserwatystów.
Odpowiedź
CS Michał
CS Michałmówi:
20 kwietnia 2022 o 9:16
Bardzo dobry opis. Doceniam, kiedy punkty są przedstawiane w formie świadectwa, gdy przechodzi się przez to, jak rozwijało się zrozumienie.
Jak to widzę. „Oni” są jedynie wynikiem tego, co się dzieje, gdy odchodzimy od Jezusa. Świadomość, że nie są oni prawdziwymi Izraelitami, również ma sens.
„Ezaw-Edom to współczesne żydostwo” — Encyklopedia Żydowska 1925
„Ale gdyby poproszono mnie dzisiaj, abym sformułował możliwie zwięźle główną przyczynę zgubnej rewolucji, która pochłonęła około 60 milionów naszego ludu, nie mógłbym tego ująć dokładniej niż powtórzenie: „Ludzie zapomnieli o Bogu; dlatego to wszystko się wydarzyło.”
—Aleksander Sołżenicyn
Odpowiedź
Sandra Mannelli
Sandra Mannellimówi:
20 kwietnia 2022 o 14:49
Jeśli mówisz, że są potomkami Chazarów, to tylko jeden z powodów, dla których nie są prawdziwymi Izraelitami. Kiedy Bóg wyrzucił Adama i Ewę z Edenu, czy kiedykolwiek pozwolono im wrócić? Nie. W Jozuego są ostrzeżenia od Boga, że jeśli Izraelici nie będą przestrzegać przykazań Bożych, zostaną ukarani i stracą swoją ziemię, doświadczą głodu, zarazy, a ich nasienie zostanie rozproszone na wietrze. Dokładnie tak się stało. Po śmierci Chrystusa i zakończeniu ery żydowskiej nie było już prawdziwego Izraelity z przeszłości sprzed Chrystusa. Nie byli już wybranymi pod koniec wieku żydowskiego z powodu odrzucenia Jezusa i zabijania świętych wśród innych przestępstw. Więc niezależnie od tego, czy są Chazarami, czy nie, żaden prawdziwy Izraelita nie istnieje, jeśli nie wierzy w Jezusa. Więc nawet jeśli nie są Chazarami, nie są ludem wybranym. Wszyscy, którzy przyjmują Chrystusa jako swojego Zbawiciela, są wybrani. Więc kimkolwiek są, nie mają prawa odzyskać ziemi, z której Bóg ich wyrzucił. Słyszałem, jak Żydzi lub chrześcijanie czciciele Żydów mówili, że rozproszenie żydowskiego nasienia na wiatr, diaspory, jest dobrą rzeczą, jaką Bóg dla nich zrobił, aby zaludnili planetę. Nie sądzę. To tak, jakby chrześcijanie nie mogli czytać Biblii i słyszeć niczego poza tym, w co każe im wierzyć Hagee lub inny syjonista. Mam nadzieję, że to ma sens. to dobra rzecz, którą Bóg dla nich zrobił, aby zaludnili planetę. Nie sądzę. To tak, jakby chrześcijanie nie mogli czytać Biblii i słyszeć niczego poza tym, w co każe im wierzyć Hagee lub inny syjonista. Mam nadzieję, że to ma sens. to dobra rzecz, którą Bóg dla nich zrobił, aby zaludnili planetę. Nie sądzę. To tak, jakby chrześcijanie nie mogli czytać Biblii i słyszeć niczego poza tym, w co każe im wierzyć Hagee lub inny syjonista. Mam nadzieję, że to ma sens.
Odpowiedź
Roberta Penmana
Roberta Penmanamówi:
20 kwietnia 2022 o 9:31
Dziękuję za jeden z najlepszych artykułów, jakie kiedykolwiek tutaj czytałem, wyślę link do tego artykułu do jak największej liczby osób i radzę innym, aby zrobili to samo. Naszym głównym problemem jest wprowadzenie ludzi w sprawę Żydów i to w sposób, który ich nie odwróci. Jeśli nie możemy obudzić wystarczającej liczby ludzi, jesteśmy skończeni.
Dodam, że podczas gdy musimy obudzić naszych własnych europejskich potomków jako priorytet, nie ma problemu z przebudzeniem żadnego nie-Żyda przed Żydami. Dwa szybkie powody.
1) jako sposób na odciążenie siebie, a następnie nałożenie go na Żydów.
2) Ostatecznie Żydzi chcą zbyt dominujących wszystkich ludów i narodów i nikt nie zasługuje na bycie niewolnikiem Żydów.
Jeszcze raz dziękuję za wspaniały artykuł.
Odpowiedź
Odessa Choppo
Odessa Choppomówi:
20 kwietnia 2022 o 9:49 rano
Dobre pisanie.
Odpowiedź
John Nevin
John Nevinmówi:
20 kwietnia 2022 o 9:52
Wspaniała rozprawa o tym, czego doświadcza większość z nas „gojów”, gdy dorasta we współczesnej Ameryce. Prawie każdy nie-Żyd, jakiego znam, i, co niewiarygodne, najbardziej religijni chrześcijanie, nie tylko o tym nie wiedzą, ale chętnie to robią. To dość zniechęcające.
Odpowiedź
David Schmitt
David Schmittmówi:
20 kwietnia 2022 o 12:18
Oto ciekawy nagłówek wysłany do mojej skrzynki odbiorczej przez bardzo wypaczony World Net Daily:
„'Poważnie': Najlepsza agencja informacyjna nazywa wydarzenie żydowskie katolicką nazwą 'To kulturowe zawłaszczenie i niewiarygodnie słabe dziennikarstwo'”, Joe Kovacs
Opublikowany 19 kwietnia 2022 o 17:57.
„Naprawdę” pan Kovacs i „naprawdę” drodzy redaktorzy WND? O ile mi wiadomo, „kapłan” zawsze miał jedną możliwą definicję jako ogólne określenie nie tylko księży katolickich, ale także pastorów protestanckich i żydowskich rabinów, a nawet plemiennych szamanów. Co więcej, nie wiem też, że „błogosławieństwo” było zarezerwowane tylko dla kontekstów i aktorów katolickich. W rzeczywistości nie jestem pewien, czy myślę o tym tylko w kategoriach duchowych.
Sugeruję, aby nadwrażliwy autor, pan Kovacs – czy to „oburzające przestępstwo” naprawdę go niepokoiło, czy też był to kolejny manipulacyjny wybieg dla goja – mógł zastanowić się, jak irytujące są jego działania i jak szkodliwe dla sąsiedzkich relacji. Jestem skłonny uwierzyć, że reporter agencji informacyjnej MSM niewinnie dobrał ich słowa.
Odpowiedź
Evangelos Aragiannis
Evangelos Aragiannismówi:
20 kwietnia 2022 o 12:38
Cześć.
Masz pomysł, jak zdobyć książkę Daltona „Eternal Strangers”?
Wygląda na to, że zniknął z rynku.
Dzięki.
Odpowiedź
Doug martwo urodzony
Doug martwo urodzonymówi:
20 kwietnia 2022 o 12:57
Mieszkałem w LA przez 16 lat. Większość Żydów w dzisiejszych czasach to stracone pokolenia i podobnie jak każda klasa rządząca w przeszłości, oni również zdegenerowali się z powodu bogactwa i obfitości. Są stereotypowe cechy żydowskie, ale nie zapominajmy, że są to jednostki i jako takie różniące się od siebie. Jestem Serbem. Nie mam prawie nic wspólnego z kolegami Serbami. Zostałem wychowany inaczej. Ale to tylko ja. Znam Żydów na czas, ze wszystkimi ich zahamowaniami i zaletami. Przerażający jest ten tajny sojusz. Są potajemnie połączeni jak podziemne sieci grzybów i nagle znikąd podnoszą głowy. Kiedy był potrzebny. Rosja kładzie temu kres.
Odpowiedź
Kotewka
Kotewkamówi:
20 kwietnia 2022 o 14:38
Latet anguis w herba
Tak zwani Żydzi w czasach Jezusa przyznają, że nie są potomkami Izraelitów, którzy wyszli z niewoli egipskiej. Ich dzisiejsza Pascha jest oszustwem.
Jana 8:33-59
Nowa wersja Króla Jakuba
33 Odpowiedzieli Mu (Jezusowi): Jesteśmy potomkami Abrahama i nigdy nie byliśmy nikomu w niewoli. Jak możesz mówić: „Zostaniesz wyzwolony”?”
Odpowiedź
L Schanz
L Schanzmówi:
20 kwietnia 2022 o 14:44
Jako były chrześcijański syjonista, chociaż nadal jestem chrześcijaninem, może mogę dać pewien wgląd z chrześcijańskiego punktu widzenia. Chrześcijanie czytający Stary Testament wierzą, że naród hebrajski został wybrany przez Boga, aby ostatecznie wydać Mesjasza. Znają i kochają wiele postaci ze ST.
Jednak błędnie stosują obietnicę daną Abrahamowi w Księdze Rodzaju 12:3 do wszystkich „Żydów”
(Będę błogosławił tym, którzy was błogosławią,
a przeklinających was przeklinam;
i wszystkie ludy na ziemi będą przez
was błogosławione).
nie znają nawet etymologii i znaczenia słowa „Żyd”.
Krótko mówiąc, chrześcijanie sygnalizują Bogu cnoty do Jego aprobaty.
Odpowiedź
Dnr
Dnrmówi:
20 kwietnia 2022 o 15:04
To zniechęcające widzieć, jak wielu białych nie widzi drogi Żyda. Wielu z nich uważa, że Żydzi są biali. Kiedy pojawia się okazja, zwracam uwagę, że nie, nie są! Zdecydowanie dzielę się tym artykułem z gojami, którzy zaczynają dostrzegać, że Żydzi nie są tacy sami i mają na sercu tylko zainteresowanie ich plemion Obudź białych ludzi
Odpowiedź
Shep
Shepmówi:
20 kwietnia 2022 o 15:55
Przeczytaj poniższą recenzję książki o holokauście
https://www.unz.com/article/breaking-the-spell/
Odpowiedź
Kwiat pustyni
Kwiat pustynimówi:
20 kwietnia 2022 o 17:09
„musimy zmierzyć się z rzeczywistością, że Żydzi nie mogliby nic zrobić przeciwko nam jako białym, gdybyśmy najpierw na to nie pozwolili”.
Myślę, że to bardzo ważny punkt.
Odpowiedź
HamburgerDzisiaj
HamburgerDzisiajmówi:
20 kwietnia 2022 o 17:13
Bardzo dobry esej.
Odpowiedź
hotrod31
hotrod31mówi:
20 kwietnia 2022 o 17:25
Dziękuję za podzielenie się… Mam nadzieję, że twoja perspektywa nie będzie kosztować cię nieuniknionych prześladowań, które są generalnie wymierzone w każdego, kto jest wystarczająco odważny i/lub wystarczająco uczciwy, aby przedyskutować „kwestię”.
Zawsze martwiło mnie, że ludzie, którzy zawsze chcą protestować przeciwko prześladowaniom, rzeczywistym lub wyimaginowanym, nie mają kłopotów z prześladowaniem innych – iw większości przypadków czerpią zyski z prześladowania innych.
Odpowiedź
John D. Olcha
John D. Olchamówi:
20 kwietnia 2022 o 17:46
Ponieważ większość ludzi nie znosi poczucia winy, możemy ich zapytać, skoro masz żal do kogoś, kto próbuje wywoływać poczucie winy, dlaczego pozwalasz Żydom sprawić, że poczujesz się winny, że urodziłeś się jako biały? Dlaczego miałbyś czuć się winny wobec mentalnych pigmejów, którzy nie są w stanie osiągnąć doskonałości w Białym społeczeństwie? Nie zapominajmy, że wiele kościołów robi swoją część, by wzmocnić wysiłki Żydów, by nas osłabić.
Odpowiedź
Wyrocznia
Wyroczniamówi:
20 kwietnia 2022 o 17:46
Dopóki nie dojdziemy do pewnego rodzaju spójności i solidarności – które inni będą koniecznie nazywać rasizmem – w końcu nie będziemy mieli przywileju istnienia.
Może każdy zda sobie sprawę, że nie możemy w ogóle istnieć bez dobroci, przyzwoitości czy uczciwości? Z pewnością większość ludzi musi uznać, że w obecnym stanie rzeczy jest zbyt wiele złego?
Odpowiedź
Bo Anderson
Bo Andersonmówi:
20 kwietnia 2022 o 17:51
Większość średniorozumnych ewangelików rozpoczyna swój kontrargument od słów: „Biblia mówi, że Bóg pobłogosławi tych, którzy błogosławią Izrael…”
Zwykle odpowiadam z niewielkim skutkiem: „To jest Stary Testament. Co Jezus powiedział o Żydach?”
Palce w uszach… la-la-la… nie słyszę!
Biblia Scoville'a osiągnęła to, do czego była szekelem…
Odpowiedź
Karla Haemersa
Karla Haemersamówi:
20 kwietnia 2022 o 18:06
Ciekawe konto osobiste. Być może wszyscy powinniśmy napisać, jak doszliśmy do zobaczenia problemu żydowskiego.
Mam jedną niezgodność, chociaż jestem delikatny, ponieważ ten pisarz wydaje się być wciąż stosunkowo nowy w JP:
„…rozumienie kwestii żydowskiej nie usprawiedliwia obsesji na punkcie Żydów i ich sposobów postępowania”. Dlaczego nie? Zrozumienie problemu żydowskiego nie może wywołać żadnej innej koniecznej odpowiedzi niż obsesyjny niepokój. Obsesja może być konieczna, aby zastosować rozwiązanie do JP.
Odpowiedź
Mason palnika
Mason palnikamówi:
20 kwietnia 2022 o 20:07
Jak zasugerował Kevin McDonald – zróbmy więcej tego rodzaju artykułów z osobistymi objawieniami na temat JQ. W szczególności myślę, że byłoby wspaniale, gdyby Kevin poszedł w ślady Jareda Taylora. Amren ma serię artykułów – prawie 1 lub więcej tygodniowo – na temat „Jak zostałem Realistą Rasy” Okcydentalny Obserwator nie mógł zrobić nic lepszego, by zwiększyć świadomość JQ, niż podążając za jego przykładem i mając serię opinii z pierwszej ręki na temat tego,
jak Stałem się realistą o JQ, czyli żydowskiej władzy i wpływach.
Odpowiedź
Fred Penner
Fred Pennermówi:
20 kwietnia 2022 o 20:32
Myślę, że bańka na rynku mieszkaniowym i krach z 08 rozpoczęły moją pigułkę, ponieważ w końcu zobaczyłem finansowe wybryki żydów z Wall Street.
To, co zrobili, było absolutnie kryminalne, ale nigdy nic z tym nie zrobiono. Zacząłem rozumieć, że żydzi są ponad prawem.
W tym samym czasie, mieszkając w Kalifornii, miałem problemy w pracy z Meksykanami i Murzynami i ciągle zadawałem sobie pytanie, jak mogliby uciec od znęcania się nad mną w moim własnym kraju. Potem dołączyłem do NUMBERSUSA i zacząłem chodzić na protesty przeciwko masowej imigracji.
Potem przeczytałem „Kulturę krytyki” i było to jak intelektualna bomba atomowa, ponieważ nagle mogłem zobaczyć, jak żydowskie wpływy były przyczyną prawie wszystkich naszych problemów w gospodarce, z mieszkalnictwem, z nie-białymi, z kobietami itp. .
Zrozumienie JQ nie uczyniło mnie szczęśliwszą osobą, aw rzeczywistości przygnębiło mnie, ponieważ nie
widzę zbytniego sprzeciwu wobec żydowskiej działalności wywrotowej. Mam nadzieję, że ludzie się obudzą, ale nie wiem, czy tak się stanie.
Obawiam się, że zrozumienie JQ wymaga dość wysokiego IQ… nie jestem pewien, czy większość naszych ludzi może to rozgryźć.
Odpowiedź
Edwarda Harrisa
Edwarda Harrisamówi:
21 kwietnia 2022 o 2:41 rano
TEŻ chciałbym nie nazywać europejskich konwertytów na judaizm Żydami. Oni nie są synami Izraela. Niektórzy z moich przodków byli rabinami i widzieli, jak ci Europejczycy przejmują żydostwo, kiedy co 7 lat odwiedzali Jerozolimę, reprezentując Żydów w Anglii na spotkaniach Rady. Większość Żydów nie została wydalona. Dzięki temu przejęciu moi przodkowie przestali być rabinami. Nienawidzili wschodnich Żydów, którzy byli potomkami konwertytów, jak ich nazywam.
Ostatnim prawdziwym Żydem w mojej rodzinie był pradziadek ze strony matki, ożeniony z potomkiem konwertytów z Odessy. O trzeciej po południu pokojówka usłyszała krzyk i wbiegła do pokoju. Babcia była naga i biegała przez pokój, żeby złapać szlafrok. Jej mąż nie żył. Powiedział, że nie czuje się dobrze, więc rozebrała się i wspięła się do łóżka, aby go pocieszyć, jak każda żona, zamiast dzwonić do lekarza.
Inna pokojówka usłyszała krzyk, wbiegła do pokoju, w którym stał inny z moich przodków z Odessy, zakrwawiony, trzymający ociekający krwią nóż, a jego żona była zakrwawiona, martwa. Pokojówka wybiegła z frontowych drzwi. Policjant przechodził obok głównej bramy.
Na tak kruchych dowodach mój przodek został osądzony w Old Bailey i powieszony. Wyraźny przypadek brytyjskiego rasizmu.
Nie przeżyliśmy pogromów w Rosji. Mieliśmy szczęście mieszkać w jedynym dystrykcie pocztowym Imperium Rosyjskiego, w którym nie dochodziło do pogromów. Wzbogaciliśmy Wielką Brytanię kupując pub na Regent St. i żyjąc z wynajmu nieruchomości.
Moja mama powiedziała mi, że kiedy miałam kilka dni, siedziałam na kolanach nawróconego rabina, otoczona przez 200 polskich nawróconych, moje oczy poruszały się bez przerwy. Powiedziałem jej, że szukam wyjścia. Musiałem być świadomy problemu żydowskiego w bardzo młodym wieku.
Odpowiedź
Kevin MacDonald
Kevin MacDonaldmówi:
21 kwietnia 2022 o 8:51
Musiałbyś mieć więcej dowodów na twoje zeznania w pierwszym akapicie, żebym potraktował to poważnie.
Odpowiedź
Mężczyzna z Sussex
Mężczyzna z Sussexmówi:
21 kwietnia 2022 o 3:55 rano
Dzięki za artykuł, było to ciekawe podsumowanie Twoich poglądów i sposobu, w jaki do nich dotarłeś. Przekażę to innym.
Zainspirowało mnie (i miejmy nadzieję, że także innych), by przynajmniej pomyśleć o napisaniu relacji o tym, jak trafiłem do JP i jak stałem się świadomy rasowo tutaj, w Anglii.
Są bliskie podobieństwa między tym, jak ty i ja doszliśmy do zrozumienia tych rzeczy, ale także duże różnice – na przykład w przeciwieństwie do twojego doświadczenia, kiedy stałam się świadoma rasowo około 2012/13, to JP to wywołał, gdy byłem jeszcze gotowy bronić wszelkich innych grup etnicznych przed wszelką krytyką. Teraz rozumiem, że było to głównie wynikiem uwarunkowania, które otrzymałem.
Odpowiedź
Bruno
Brunomówi:
21 kwietnia 2022 o 6:39 rano
Uwielbiam pseudonim autora. To pomysłowe. Około 80% wszystkiego, co kiedykolwiek pisałem za żelazną kurtyną i w dużej mierze tutaj, to posługiwanie się pseudonimem. Czapki dla Rock-a-boat-us. Dawał innym raison d'etre za zaangażowanie się w sferę otwartej komunikacji.
Odpowiedź
Dr ExCathedra
Dr ExCathedramówi:
21 kwietnia 2022 o 8:40 rano
Jak na ironię, nauczyłem się własnej formy „powodów, dla których Żydzi angażują się w kulturową działalność wywrotową społeczeństw zachodnich” od nikogo innego jak Dennisa Pragera, za którym podążałem, kiedy byłem zwykłym konserwatystą. Przypominam sobie moje zdziwienie, że tak nieprzyjemne prawdy o Żydach wyszły od jednego z nich. Częścią jego tematu było to, że po emancypacji Żydzi porzucili swoją religijnie ukształtowaną mesjaniczną nadzieję na rzecz wszelkich form lewicowego utopizmu.
Parafrazując Pragera, są dwie rzeczy, których Żydzi nienawidzą i boją się najbardziej: religia chrześcijańska i nacjonalizm etniczny. Nagle wszystko nabrało sensu. A czytanie MacDonalda było dużym krokiem. Podobnie jak „Refleksje na temat „Żydów” Hilaire Belloc (1922)” Andrew Joyce'a w The Occidental Observer, a także Grega Johnsona z Counter-Currents.
Postrzeganie rzeczywistości Żydów jako grupy było najtrudniejszym krokiem w mojej migracji od konserwatyzmu do rzeczywistości rasowej i przyjęcia Bieli, i jak mówią, kiedy już to zobaczysz, nie możesz już tego przeoczyć.
