Historia Betharram
W Kraju Matki Bożej
Autor: Roberto Cornara
W południowo-zachodniej Francji, u podnóża Pirenejów, znajduje się Sanktuarium Matki Bożej z Betharram. W szczególny sposób Dziewica przejęła cały region. Lourdes, znane na całym świecie centrum pielgrzymek, oddalone jest o 15 kilometrów. W XIX wieku św. Michał Garicoïts uczynił tam kolebkę nowej wspólnoty Kapłanów Najświętszego Serca Jezusowego.
Według niektórych początki Sanktuarium sięgają XI wieku, kiedy to cała Europa z inicjatywy św. Bernarda pokryta była domami kultu maryjnego. Wracając z kampanii przeciwko Maurom, rycerze krucjat przybyli, aby oddać hołd Dziewicy. Betharram było także sceną dla pielgrzymów, którzy maszerowali z całej Europy w kierunku Compostelle. Jego nazwa pojawia się po raz pierwszy w 1493 roku pod nazwą Gataram.
Tradycja ludowa świadczy o trzech cudach przypisywanych Matce Boskiej w tym miejscu.
Pewnego dnia pasterze prowadzili swoje stada wzdłuż górskiego potoku? Dał ?? nagle przyciągnęło ich bardzo jasne światło padające ze skał. Kiedy zbliżyli się i byli blisko, ujrzeli piękny obraz Dziewicy. Gdy tylko mieszkańcy wsi Lestelle zostali poinformowani, postanowili wybudować kaplicę do umieszczenia posągu, ale po przeciwnej stronie strumienia, z powodu braku miejsca tam, gdzie ją znaleźli. Ale za każdym razem, gdy ją tam umieszczali, w tajemniczy sposób przechodziła na drugą stronę strumienia. Ludzie z wioski wtedy zrozumieli, że Maryja chce pozostać na pierwotnym miejscu. I tak właśnie wtedy zbudowali pierwszy budynek maryjny Betharram.
Drugi cud datuje się na rok 1616. Niektórzy chłopi z Montaut, niedaleko Lestelle, wracali po długim dniu pracy w polu, gdy zerwał się gwałtowny wiatr i zdewastował wzgórze zagrażające Betharram. Cyklon uderzył w wielki drewniany krzyż na szczycie. Ale gdy tylko upadł na ziemię, był widziany całkowity, stojący, otoczony aureolą światła. Wieść szybko rozeszła się po całym kraju i zgromadził się tam ogromny tłum, który przybył w procesji do kaplicy w Betharram, aby podziękować Bogu za ten cud.
Teraz dochodzimy do trzeciego niezwykłego wydarzenia; jest to ważne, ponieważ dało swoją nazwę Betharram. Młoda dziewczyna pochyliła się nad krawędzią Gave górskiego potoku by zerwać kwiat, i wpadła głową naprzód w wirującą wodę. Już miała utonąć, kiedy z głośnym płaczem wezwała Dziewicę Sanktuarium. Cudem pojawiła się gałąź: i w ten sposób mogła podnieść się do brzegu i ocalić swoje życie. Na znak wdzięczności chciała ofiarować Madonnie złotą gałązkę i w ten sposób stała się dla wszystkich Dziewicą z Betharram to jest „piękna gałąź”, w lokalnym dialekcie.
Do tych trzech cudów, opowiadanych przez starożytnych autorów, pobożność ludowa dodała wiele innych, o podobnym charakterze. O jednym z nich wspomniała nawet Bernadette Soubirous; zdenerwowana z powodu wielkiej ciekawości, której była obiektem, pewnego dnia święta wykrzyknęła: „Po co za wszelką cenę szukacie mnie? Co mam więcej niż inni? Bóg służy sobie przeze mnie, tak jak służył sobie od byków Betharram. Bernadette nawiązuje tu do tradycji, według której niektóre woły odeszły od stada, by kopać ziemię, a na kopycie znalazły figurę Matki Boskiej
Bez względu na historyczną ścisłość, cuda te świadczą o fundamentalnej prawdzie: Betharram zawsze uważano za miejsce święte, które karmiło wiarę i pobożność maryjną. Z biegiem czasu pielgrzymi, którzy przyjeżdżali, aby oddać się pod opiekę Matki Boskiej, byli coraz liczniejsi. Hubert Charpentier (1565-1650), ksiądz architekt, wpadł na pomysł otwarcia hospicjum dla pielgrzymów i domu dla przełożonych księży, którzy pełnili również posługi w okolicznych parafiach. I tak pierwsza kaplica została powiększona, aby zbudować godne tego miana Sanktuarium, powiększona o klasztor należący do kapelanów z Betharram. Ponadto Hubert Charpentier postawił również monumentalną Drogę Krzyżową „Via Crucis” nad Sanktuarium na zboczu wzgórza.
Sanktuarium było jednym z najczęściej odwiedzanych we Francji w XVII-XVIII wieku, w złotych wiekach Betharram. Była to w tym czasie trzecia najpopularniejsza pielgrzymka Królestwa według św. Wincentego a Paulo. Jednak rewolucja francuska przerwała tę ekspansję, pod koniec XVIII wieku zniszczyła Kalwarię, skonfiskowała majątek i wypędziła kapelanów. Jedyną ocaloną rzeczą było Sanktuarium.
Roberto Cornara, archiwista
Po korekcie tłumaczenia. MF
http://www.betharram.net/en/betharram-en/un-lieu-en/histoire-de-betharram-117-en/#
Foto: https://anastpaul.com/2021/04/22/notre-dames-de-betharam-our-lady-of-betharam-france-1503/
