Przewodniczący Izby Reprezentantów Mike Johnson (republikanin z Luizjany) ostrzegł we wtorek przed udzielaniem „platformy” antysemickim wypowiedziom Nicka Fuentesa po wywiadzie Tuckera Carlsona z podcasterem.

„Słuchajcie, słyszałem kompilację najgorszych rzeczy, jakie powiedział Nick Fuentes” – powiedział Johnson  reporterowi National Review  w krótkim wywiadzie udzielonym we wtorek na korytarzu. „Niektóre z jego wypowiedzi są absolutnie oburzające, wręcz jawnie antywymiotne, rasistowskie, antyamerykańskie i antychrześcijańskie”.

Jako Konferencja Kościołów Europejskich (KEC) i Rada Konferencji Episkopatów Europy (CCEE) dziękujemy Bogu za rosnącą wspólnotę między kościołami w Europie od czasu podpisania Karty Ekumenicznej w 2001 roku. Przez ponad dwie dekady Karta odgrywała ważną rolę w finansowaniu i kształtowaniu rozwoju ekumenizmu w wielu częściach Europy. Charta Oecumenica spotkała się z różnym przyjęciem w kościołach w całej Europie. W niektórych regionach była rzadko stosowana; w innych stanowiła podstawę do dyskusji i współpracy ekumenicznej. Karta była wykorzystywana do nawiązywania partnerstw lub porozumień ekumenicznych, inspirowania projektów i wydarzeń oraz przyczyniania się do wzajemnego uznawania chrztu między kościołami na poziomie regionalnym.

Polska - Niemcy - Historia

Rok 1965: Orędzie biskupów polskich do biskupów niemieckich

W dniu 10 grudnia 1965 r. ruszyła największa antykościelna kampania propagandowa w dziejach Polski Ludowej. Wymierzona była w autorów niezwykłego dokumentu o charakterze religijno-moralnym, ale też siłą rzeczy - politycznym. Wystosowany 20 lat po zakończeniu II wojny światowej list biskupów polskich do biskupów niemieckich, ze słynnym zwrotem o przebaczeniu, był bodajże najważniejszą i najbardziej śmiałą inicjatywą na drodze mającej prowadzić w intencji autorów do pojednania między obydwoma narodami. Opublikowany na przełomie listopada i grudnia 1965 r., wywołał gwałtowną reakcję komunistycznych władz PRL. Odebrany został niechętnie przez niemałą część polskiego duchowieństwa i większość polskiej opinii publicznej. Co więcej, odpowiedź biskupów niemieckich zgodnie oceniano jako co najmniej rozczarowującą. Rozgoryczony nią był zwłaszcza prymas Stefan Wyszyński, który stał się głównym celem partyjno-rządowej propagandy.

Niniejsza Nota stanowi odpowiedź na liczne pytania i propozycje, które w ostatnich dekadach wpłynęły do Stolicy Apostolskiej – w szczególności do niniejszej Dykasterii – dotyczące kwestii związanych z kultem maryjnym, a zwłaszcza niektórych tytułów maryjnych. Są to zagadnienia, które budziły niepokój ostatnich Papieży i były wielokrotnie poruszane w ciągu ostatnich trzydziestu lat w różnych obszarach działalności Dykasterii, takich jak kongresy, sesje zwyczajne itp. Dzięki temu Dykasteria posiada bogaty materiał, stanowiący podstawę niniejszej refleksji.

Zapomniany Ojciec Ojczyzny

Mal. Franciszek Paderewski 

O dziwo, postarali się o to nie niszczący nas trzej zaborcy, ale „polacy” w II RP oraz żydokomuna. Do dziś to robią prześmiewczo celebrują już tyle lat szalone „miesięcznice” (bo brak im miesiączek?) tuż pod kopytami brązowego konia Bohatera.

Józef Antoni Poniatowski książę herbu Ciołek (ur. 7 maja 1763 w Wiedniu, zm. 19 października 1813 pod Lipskiem) – polski generał, minister wojny i wódz naczelny Wojsk Polskich Księstwa Warszawskiego, marszałek Francji, członek Rady Stanu Księstwa Warszawskiego.

   Tylko książę Józef ma udokumentowaną datę śmierci 19 października,

   (data śmierci i kultu księdza Jerzego jest domyślna, ustalona arbitralnie.)

Tylko też książę Józef zasługuje na tytuł bohatera narodowego,  twórcy nowoczesnej armii               polskiej i podwalin niepodległego państwa polskiego, bo wszak gdzie armia tam państwo. Gdyby  nie jego honorowa postawa, pracowitość, rzetelność, upór, odwaga i bohaterstwo była duża szansa na przełomie 18 i 19 wieku, by Polska na trwałe została wymazana z mapy i pamięci Europy. Nie stało się tak jednak z woli Bożej, gdyż Królowa Polski Maryja dała narodowi swemu „przedziwną pomoc i obronę”, a raczej Obrońcę, który, jak niegdyś król Jan III, mimo ludzkich wad i ułomności oraz piętrzących się przeszkód, potrafił przezwyciężyć i wznieść się ponad to.

„Z matki obcej”, bo austriackiej księżniczki Kinsky i brata króla Stanisława Augusta, Andrzeja generała w służbie cesarza Józefa II, wychowany w niemieckojęzycznych środowiskach Wiednia i Pragi, stał się Polakiem z wyboru, dzięki opiece stryja, Stanisława Augusta Poniatowskiego (z którym był blisko związany aż do śmierci króla), uniknął wynarodowienia.

ee

Arcybiskup Carlo Maria Viganò

Będzie ryczeć i topnieć.

W sprawie skandalicznej Noty doktrynalnej
„Mater populi fidelis”

Mons. Carlo Maria Viganò

Fremet et tabescet

Regarding the scandalous Doctrinal Note
“Mater populi fidelis”

   Kapo to brzmi dumnie!

   Podcieracze wszelkiej maści wyrażają przeróżne możliwe formy oburzenia z powodu utytułowania, uhonorowania Donalda Tuska orderem KAPO, a co uczynił Zbigniew Ziobro.

"Tusk spuścił swoje gończe psy, by głośno szczekały i polowały na mnie, bo w tym jazgocie musi ukryć swoją zgodę na wpędzenie polskich rodzin w biedę. Tusk sprzedał Polaków - zgodził się na zaostrzenie szalonej unijnej polityki klimatycznej. Nowy cel redukcji CO2 o 90 proc. oznacza wzrost domowych rachunków za energię o ponad 1000 zł miesięcznie. A o ile skoczą ceny w sklepach? Tusk nie jest premierem Polski, to kapo, który jest gotów zakatować każdego, kto mu przeszkodzi wykonywać rozkazy Berlina i Brukseli."

   A cóż niestosownego jest w takiej etykiecie, to szczególnie w Polsce, która służalczo, nikczemnie i samobójczo hołubi żydów, byłych więźniów polskich obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu I Brzezince, którzy prawie wyłącznie byli kapo w tych obozach. Tym oświęcimskim oprawcom Polska płaci renty.

"W związku z powyższym, zwracam się do Pana Ministra z prośbą o rozważenie podjęcia prac legislacyjnych nad projektem ustawy usuwającej niespójności i niekonstytucyjne rozwiązania zawarte w przepisach regulujących zasady dostępu zawodu sędziego, w tym:

...    ...

zastąpienie wymogu wyłączności obywatelstwa polskiego wymogiem posiadania obywatelstwa polskiego, z możliwością łączenia go z obywatelstwami innych państw (modyfikację art. 61 §1 pkt 1 pusp oraz art. 30 §1 pkt 1 ustawy o SN oraz uchylenie art. 33a ust. 5a, art. 33b ust. 7a, art. 35 ust. 4a ustawy o KSSiP).

Z poważaniem
Marcin Wiącek"

   RPO M. Wiącek fałszywie argumentuje, że osoby z podwójnym obywatelstwem, równie dobrze – lojalnie wobec Polski i Polaków – mogą sprawować wszystkie funkcje publiczne na równi z osobami wyłącznie polskiego obywatelstwa.

   Jest to całkowicie błędne i przestępcze w jednym, a infantylna twarz Wiącka (baby face) ujawniająca wady rozwojowe tego osobnika, maskowane wschodniackim zarostem – nie są okolicznością łagodzącą przed obliczem sądu polowego.

   Zbrodniczość argumentacji Wiącka polega na tym, że pomija on podwójną odpowiedzialność: moralną kulturową i karną, wobec tego drugiego państwa, którego „podwojony” obywatel jest obywatelem i ma tamte obowiązki, które nie tylko są sprzeczne z polskimi interesami, ale mogą być brutalnie egzekwowane przez tamto państwo, to także i pod względem formalno-prawnym. Podwójny obywatel, za np. nielojalność wobec tamtego państwa może być schwytany i sądzony wg. widzimisię tamtego państwa i Polska nie ma w tej sprawie nic do powiedzenia.

Np. taki sędzia z podwójnym obywatelstwem może być aresztowany na terytorium państw trzecich i wydany w ręce tamtego drugiego państwa, które go ściga z powodów sobie wiadomych. Taki będzie złapany, deportowany, skazany na więzienie lub karę śmierci i Polska nie będzie miała tu nic do powiedzenia, bo: „wolność Tomu w swoim domku”.

   Czyli kończąc, taki uczciwy polski obywatel „podwójny” będzie surowo ukarany za to, że jest uczciwym polskim obywatelem, co oczywiście mało prawdopodobne, ale może się zdarzyć.

Tylko przestępczy idiota RPO Marcin Wiącek może argumentować za dopuszczeniem do polskiego sądownictwa takich obywateli.

- Kara może być tylko jedna. - Im szybciej będzie wykonana, tym większa chwała dla egzekutora.

Red. Gazeta Warszawska

ZE SKARBNICY

WIEDZY TEOLOGICZNEJ

STUDIUM

DOGMATYCZNE NA PODSTAWIE ŚW. TOMASZA,

DOKTORA ANIELSKIEGO

1. KS. JANDOMASZEWICZ

2. Niepokalana Dziewica Maryja Współ-Odkupicielka rodzaju ludzkiego.

(Mariologia)

W dalszym ciągu traktatu o odkupieniu nas przez Jezusa Chrystusa i Wcieleniu Syna Bożego mówić będziemy o Niepokalanej Maryi (1), która jako Matka jest nieoddzielną od Syna, i Współ-Odkupicielką rodzaju ludzkiego. Owóż, Kościół uczy, że Maryja porodziwszy Jezusa Chrystusa stała się rzeczywiście Matką Słowa wcielonego, Syna Bożego, który stał się człowiekiem, a przeto może i powinna być nazywaną Matką Boską. O macierzyństwie Boskim Maryi (2), tym głównym punkcie w dziele Odkupienia, mówiliśmy wyżej, tj. że tę naukę określił jako dogmat Sobór powszechny Efeski przeciwko Nestoriuszowi. Dalej, mówiliśmy także, że w Jezusie Chrystusie jest jedna tylko osoba Boska Słowa; Maryja porodziwszy Go według ciała, stała się Matką osoby Boga-Człowieka: stała się Matką nie tylko człowieka, ale i Boga! Macierzyństwo Boskie Maryi jest następstwem nieuniknionym połączenia hipostatycznego Słowa z naturą ludzką w Jezusie Chrystusie. Teraz rozważmy, że obok macierzyństwa Boskiego, Maryja była zawsze dziewicą.

Gdy fundament zostanie zniszczony, wszystko, co zostało na nim zbudowane , zawali się i popadnie w ruinę.

Święty Karol Boromeusz