Uzupełnienie listy portalu stevequayle do list śmierci: Do roku 2015 włącznie.

Lata 2016- 2022 nie są podane.

Red. Gazeta Warszawska

20220117

+

Dead Scientists 2004-2013

Died 2013

http://www.stevequayle.com/index.php?s=146

For most people, teeth cleaning may just be a normal part of your daily routine. But what if the way you clean your teeth today, might affect your chances of getting Alzheimer’s disease in years to come?

There is an increasing body of evidence to indicate that gum (periodontal) disease could be a plausible risk factor for Alzheimer’s disease. Some studies even suggest your risk doubles when gum disease persists for ten or more years. Indeed, a new US study published in Science Advances details how a type of bacteria called Porphyromonas gingivalis – or P. gingivalis – which is associated with gum disease, has been found in the brains of patients with Alzheimer’s disease. Tests on mice also showed how the bug spread from their mouth to brain where it destroyed nerve cells.

Czy ta informacja może być prawdziwa?

by Peter Myers,

February 2, 2019

This material is at http://mailstar.net/MH370.html

Copyright Peter Gerard Myers

MH370 is back in the news, with reports that it probably crashed near Madagascar, based on data from underwater microphones: https://www.abc.net.au/news/2019-01-31/mh370-underwater-microphones-suggest-alternate-crash-site/10767550

Such a scenario has occurred to other investigators too, but it does not fit the Inmarsat data, so has usually been discarded.

For the same reason, eyewitness reports, by multiple witnesses, of a plane matching MH370 in the Maldives on the day it disappeared, were dismissed by the official bodies, and the witnesses ridiculed. Investigators chose to spend close to $200 million on undersea searches in the wrong area, rather than spend $20,000 interviewing those witnesses in the Maldives.

Interpelacja poselska do Premiera RP Morawieckiego w sprawie konsekwencji przyszłej polskiej ustawy ograniczającej do minimum wymogi prawne w sprawie realizacji -300 mld dolarów - Ustawy S.447(dalej ustawa JUST Act)

CZY TU JEST CENZURA ?

30.01.2019 r.

Venezuelan President Nicolas Maduro has claimed that Donald Trump ordered the Colombian government and mafia to assassinate him, but insisted that he’s well protected from the threat of assassination.

Richard Williamson, who denied that gas chambers were used in Nazi Germany's death camps, argued his right to free speech was violated. But the European Court of Human Rights has described his sentence as "very lenient."

O tym, jak ważną rolę w demokracji spełnia opinia publiczna przekonał się już niejeden polityk, który się jej naraził i doświadczył konsekwencji złych nastrojów społecznych. Czasami przejawiało się to chwilowym spadkiem w sondażach, a innym razem poważniejszymi reperkusjami. Za przykład może nam posłużyć Włodzimierz Cimoszewicz, który swoją niefortunną wypowiedzią w czasie powodzi z 1997 roku zatopił własny rząd i SLD, gdy na pytanie o odszkodowania rządowe odparł, że „trzeba było się ubezpieczyć”. Także jedną z przyczyn porażki Bronisława Komorowskiego w 2015 roku była jego głupia odpowiedź na pytanie młodzieńca, który chciał się dowiedzieć, w jaki sposób jego siostra zarabiająca 2 tys. zł ma sobie kupić mieszkanie. (P)rezydent „poradził” mu wtedy, że „powinna wziąć kredyt i zmienić pracę”, co w ówczesnych warunkach musiało zakrawać na jawną kpinę. Oczywiście nie twierdzę, że podobne wpadki są w stanie zmieść ze sceny politycznej każdego głupca, który je popełnia, ale są one przysłowiową „kroplą, która przepełnia czarę goryczy”. Tym bardziej, gdy zaistnieje odpowiedni kontekst społeczny i znajdzie się ktoś, kto zechce to wykorzystać. Jeśli w dodatku posiada odpowiednią tubę propagandową, to wtedy może zadać dotkliwy cios. Tak właśnie stało się w obu tych przypadkach, ponieważ opozycja wykorzystała dogodny pretekst do ataku. I pomimo tego, że powód był dość trywialny, to jednak rozpętana kampania medialna okazała się na tyle skuteczna, że przyczyniła się do klęski wyborczej SLD i Komorowskiego.  

 24 kwietnia 2015 Marcin Napiórkowski Teilen 

Warszawa po powstaniu. Czy funkcjonariusze nowego reżimu kradli ciała akowców, by chować je wśród żołnierzy Armii Ludowej i w ten sposób forsować propagandową tezę o masowym poparciu dla komunizmu wśród mieszkańców stolicy? A może to tylko legenda miejska?

Opowieść o porywaczach ciał to jedna z mrocznych kart pamięci o powstaniu. Z jednej strony niemal zapomniana, rzadko przywoływana przez historyków czy dziennikarzy, z drugiej zaś w jakiś sposób wciąż głęboko obecna w tym, co mówi się i pisze o tragedii Warszawy.

29 stycznia 1944 r. partyzanci sowieccy spacyfikowali wieś Koniuchy na Wileńszczyźnie. W wyniku bestialskiej zbrodni w Koniuchach zginęło na miejscu 45 osób, 12 zostało rannych, część z nich zmarła później w szpitalu w Bieniakoniach.

Wieś zamieszkana była przez około 300 polskich mieszkańców, istniało w niej około 60 zabudowań. Partyzanci radzieccy wcześniej często rekwirowali mieszkańcom wsi żywność, ubrania i bydło, dlatego też tutejsi mieszkańcy powołali niewielki ochotniczy oddział samoobrony.

Napadu dokonały sowieckie oddziały partyzanckie stacjonujące w Puszczy Rudnickiej: „Śmierć faszyzmowi” i „Margirio”, wchodzące w skład Brygady Wileńskiej Litewskiego Sztabu Ruchu Partyzanckiego, oraz „Śmierć okupantowi”, wchodzący w skład Brygady Kowieńskiej. Do oddziałów tych należeli Rosjanie, Litwini i Żydzi, przy czym ci ostatni służyli przede wszystkim w oddziale „Śmierć okupantowi”.

Oddział żydowski liczył 50 ludzi, a oddziały rosyjsko-litewskie około 70 osób. Dowódcami ich byli Jakub Penner i Samuel Kaplinsky. Według jednego z napastników, Chaima Lazara, celem operacji była zagłada całej ludności łącznie z dziećmi jako przykład służący zastraszeniu reszty wiosek.

Mordowali z zimną krwią bezbronnych – mężczyzn oraz kobiety i dzieci, z których najmłodsze miało 2 latka.