W umysłach większości ludzi modlitwa definiuje religię. Dzieje się tak, ponieważ zawiera w sobie wszystko, co wiąże się z życiem religijnym: poczucie poddania i pokory, któremu towarzyszą różne rytuały cielesne, jako sposób na uniżenie się i poddanie Stwórcy. Jest to uznanie absolutnej i wszechogarniającej mocy Boga, a także akceptacja własnych ograniczeń jako stworzonej, ograniczonej, śmiertelnej, zależnej istoty, która całkowicie na Nim polega.
Natomiast umysł świecki, w obliczu racjonalistycznego triumfalizmu i nieokiełznanego indywidualizmu, nie posiada zdolności do prawdziwej introspekcji, a tym bardziej skromności (a nieliczni, którzy podejmują najmniejsze próby jej zgłębienia, kończą jako nihiliści lub egzystencjaliści).
Czytelnicy mogą być więc zaskoczeni dowiadując się, że w judaizmie modlitwa przybrała formę czegoś cielesnego, wręcz seksualnego.
Oczywiście, pewna forma erotycznego zjednoczenia z Bogiem zawsze była po cichu głoszona, głównie poprzez księgę Biblii – Pieśń nad Pieśniami przypisywaną Salomonowi (niech pokój będzie z nim), znaną po hebrajsku jako Szir Haszirim . Czytelnicy mogą zapoznać się z poniższym artykułem, aby lepiej zrozumieć, o czym dokładnie mówię: „ Pieśń nad Pieśniami: Kiedy Biblia jest seksualnie ekscentryczna ”.
W miarę rozwoju judaizmu, w tym mistycyzmu i kabały, idee te uległy dalszemu rozszerzeniu i zyskały na znaczeniu.
W głównym tekście kabały, czyli Zoharze , znajdujemy liczne wskazówki na temat takiego erotycznego zjednoczenia. W chasydyzmie, który można uznać za popularyzację kabały dla mas, nabiera to jednak zupełnie nowego znaczenia (więcej informacji na temat chasydyzmu można znaleźć we wcześniejszym artykule ).
POWIĄZANE: Żydowskie przyjęcie politeizmu: spodziewaj się zamieszania
Na przykład w słowach Baal Szem Towa, założyciela chasydyzmu, który zmarł w 1760 roku, czytamy następujące słowa (cytowane za Louisem Jacobsem, Hasidic Prayer , s. 60):
To z Baal Szem Towa, niech jego pamięć będzie błogosławieństwem: „Z mojego ciała oglądam Boga” (Hi 19,26). Tak jak żadne dziecko nie może narodzić się w wyniku stosunku fizycznego, chyba że odbywa się on z ożywionym narządem, z radością i pożądaniem, tak samo jest ze stosunkiem duchowym, czyli studiowaniem Tory i modlitwą. Kiedy odbywa się on z (duchowym) ożywionym narządem, z radością i rozkoszą, wtedy rodzi.
Czytamy także (na tej samej stronie):
Modlitwa to kopulacja z Szechiną . Tak jak na początku kopulacji występuje kołysanie, tak i mężczyzna musi najpierw się kołysać, a potem może pozostać nieruchomy i mocno przywiązany do Szechiny. W rezultacie tego kołysania mężczyzna jest w stanie osiągnąć potężny stan pobudzenia. Zada sobie bowiem pytanie: „Dlaczego kołyszę swoim ciałem? Prawdopodobnie dlatego, że Szechiną stoi naprzeciw mnie ”. W rezultacie osiągnie poziom wielkiego entuzjazmu.
Należy pamiętać, że „Szechina” odnosi się do sfeminizowanej wersji „Boskiej Obecności”. Więcej na ten temat można znaleźć w znakomitym artykule dr. Tumadira w czasopiśmie „Muslim Skeptic ”, gdzie temat ten jest szeroko omawiany: „ Politeizm w judaizmie (spodziewaj się nieoczekiwanego) ”.
Tak więc teraz, kiedykolwiek obserwujesz tradycyjnych Żydów, którzy modlą się w sposób polegający na kołysaniu się do przodu i do tyłu lub na boki, powinieneś mieć pewne pojęcie o tym, jak ich umysły postrzegają „obecność Bożą” podczas wykonywania takich czynności.
Co więcej, należy pamiętać, że większość Żydów (oprócz, być może, tych, którzy całkowicie się zsekularyzowali) pozostaje pod wpływem chasydyzmu, czy to bezpośrednim, czy pośrednim.
Nieliczni Żydzi, którzy krytykowali chasydyzm, krytykowali również tę konkretną ideę „modlitwy jako kopulacji” i nie przebierali w słowach. Najbardziej aktywnymi przeciwnikami chasydów byli misnagdowie , którzy rozwinęli się w grupę zwaną dziś Litwakami , a praktycznie wszyscy oni byli skupieni na terenie dzisiejszej Litwy.
POWIĄZANE: Co żydowskie pisma święte mówią o kobietach? Krótki przegląd
Choć pozostawali marginalni, mieli wpływowych rabinów, z których najbardziej znanym był Gaon z Wilna. Ich krytyka koncentrowała się nie tyle na istocie ich nauk (ponieważ misnagdowie również byli kabalistami), ile na fakcie, że chasydzi „spopularyzowali” te nauki poza elitarnym kręgiem i że wprowadzili zbyt wiele sentymentalizmu do publicznej pobożności.
Wśród autorów antychasydzkich mamy Dawida z Makowa, „który w młodości mógł flirtować z chasydyzmem”, jak czytamy w Hasidism: A New History (s. 94), monumentalnej książce opublikowanej kilka lat temu przez Princeton University Press i już uważanej za klasykę, ponieważ zebrano w niej wszystkich najlepszych współczesnych specjalistów od chasydyzmu.
Następnie sam Dawid z Makowa cytowany jest w następujący sposób:
Chasydzi wielokrotnie popełniają grzech mimowolnego wytrysku podczas modlitwy, ponieważ celowo wywołują erekcję podczas modlitwy, zgodnie z nakazem rabina Israela Baal Szema, który powiedział im, że tak jak osoba obcująca z bezsilnym narządem nie może urodzić, tak i osoba powinna być w stanie erekcji podczas modlitwy, a podczas modlitwy konieczne jest zjednoczenie [seksualne] z szechiną. Konieczne jest zatem poruszanie się w przód i w tył, jak podczas stosunku.
Następnie książka poświęca kilka uwag cytatowi Dawida z Makowa:
W opinii tego wroga chasydyzmu, modlitwa dla nowych mistyków populistycznych nie była jedynie analogią do aktu seksualnego, jak to było u wielu wcześniejszych kabalistów; stała się skandalicznie substytutem seksu. Charakterystyczne kołysanie się chasyda podczas modlitwy wyobrażano sobie jako stosunek z żeńską emanacją samej boskości, a podniecenie było tak silne, że mogło zakończyć się wytryskiem.
Szczerze mówiąc, po tym wszystkim, co do tej pory się dowiedzieliśmy, nie mogę powiedzieć, żebym był choć trochę zaskoczony.
POWIĄZANE: Politeizm w judaizmie (spodziewaj się nieoczekiwanego)
https://muslimskeptic.com/2024/09/29/jewish-teachings-prayer/#:~:text=Prayer%20is%20copulation%20with%20the%20Shekhinah.,while%20engaging%20in%20such%20actions.
