Aleksander Dugin. Kwestia Ukrainy i administracja Trumpa

Когда мы говорим, что вся Украина должна быть частью единого русского пространства, мы не выдвигаем экстремально завышенные требования. Это не максимализм. То, что сегодня представляет собой Украина, несовместимо с самим существованием России. И если снова заморозить эту проблему, даже включая все наши новые субъекты в административных границах, даже это ничего не решит. Они перевооружатся и нападут. И никто не может и не даст никаких гарантий, что они этого не сделают.

Но даже и такого предложения для перемирия никто не собирается для нас озвучивать.

Поэтому переговоры с Трампом по Украине с нашей стороны будут вестись только так: Украина — наша, все остальное обсуждается. Deal?
Конечно, нам ее не подарят. Но нам и не нужно. Мы ее освободим сами, и сделаем это в любом случае.

Вопрос только в том, сумеем ли мы на этом пути избежать ядерной войны или, увы, нет.

Лучше суметь, но мы готовы ко всему. Украина для нас не стремление получить больше, но жизненная угроза  лишиться всего. И это не гипотеза, а факт.

Очень тревожно, что серьезности нашей ситуации на Западе никто не понимает. Глобалисты Байдена сумели настолько сместить окно Овертона в сторону реальности нанесения России стратегического поражения, что этот тренд стал осью. Те, кто разумнее и ближе к России, говорят: может не стоит наносить России поражения, себе будет дороже. А те, кто в ярости на нас, на волне русофобии провозглашают: давайте нанесем это стратегическое поражение, Россия не решится на ядерный удар, это блеф. Блеф или не блеф выяснится только тогда, когда будет поздно.

Но все это, такая ментальная карта создает серьезную угрозу для администрации Трампа в отношениях с Россией — гипноз русофобии слишком плотный и эффективный. На это и был расчет. Трамп из самых лучших побуждений может сказать: Москва, бери себе все по ЛБС. И на этом хватит. Deal?

Но это для нас вообще не приемлемо. Это - неизбежная новая война и очень вероятный распад самой России. Так как это проигрыш. Во всех  смыслах. Трампу может казаться, что он дает нам желаемое. А для нас это будет лобовой вызов, шантаж и призыв к капитуляции.
Это очень опасная ситуация, где сталкиваются геополитические реалии и искусственные ментальные клише. Всё вместе это порождает чрезвычайно опасный когнитивный диссонанс.

Надо дать понять Вашингтону, что России нужна вся Украина и всё. А дальше говорит "товарищ ядерное оружие".

Очень плохо начинать диалог с новой американской администрацией, в целом направленной против глобализма и антитрадиционных ценностей, с такого форсажа. Но это еще одна ловушка, оставляемая глобалистами после себя. Возможно, Трамп ее не понимает. А мы, всячески лавируя на уровне дипломатии, не решаемся назвать вещи своими именами. С Трампом лучше говорить все прямо. Украина — наша (вся) и это не обсуждается. Мы воюем там конвенциональными видами вооружения до Победы. Какие жертвы мы понесем, наше дело. Займитесь чем-то другим.

Санкции можно не снимать, отношения можно не возобновлять. Это на потом. А хотите, снимайте, но Украина будет наша, вся целиком независимо ни от чего.

Потому что без этого мы погибнем. А мы не хотим погибать. Если придется погибать нам, погибнут все.

И снова никакого экстремизма — просто холодные законы геополитики, ясно описанные с двух сторон: как нами, так и Бжезинским. Вообще отрыв Украины от России есть императив всей атлантистской школы геополитики с самого основания — с Маккиндера (да и раньше). Это просто закон. Для евразийской школы верна обратная аксиома: Украина будет или русской, или не будет ни ее, ни России, и вообще никого больше не будет.

Очень тонкая и деликатная ситуация сейчас складывается. С Байденом и фанатиками глобалистами все было ясно. Они выдвигали нам неприемлемые требования, а им наши требования казались неприемлемыми. С Трампом иное дело. То, что выглядит в его глазах "подарком", в наших будет объявлением войны.

Поэтому очень важно Трампу всё это объяснять — внятно и ясно, без пафоса и каких бы то ни было эмоций. Если пустить на такой переговорный трэк нашу шестую колонну, она сдаст все и немедленно. Но все это нашим, думаю, понятно. А вот в Вашингтоне новая трамповская администрация, которая даже теоретически не может быть свободной от неоконов или ставленников Глубинного Государства, вполне может принять что-то за то, чем оно не является.

Полагаю, что самым прямым разрешением ситуации было бы объявление именно сейчас в вашингтонскую пересменку об истинных планах России по Украине. Россия остановится только после безоговорочной капитуляции Киева и установления полного контроля надо всей территорией. Украина — это Россия. Это наша ядерная точка зрения.

Kiedy mówimy, że cała Ukraina powinna być częścią jednej rosyjskiej przestrzeni, nie stawiamy skrajnie przesadnych żądań. To nie jest maksymalizm. To, czym jest dzisiejsza Ukraina, jest nie do pogodzenia z samym istnieniem Rosji. A jeśli ponownie zamrozimy ten problem, nawet włączając w granice administracyjne wszystkie nasze nowe podmioty, to nawet to niczego nie rozwiąże. Zbroją się i atakują. I nikt nie może i nie będzie gwarantował, że tego nie zrobi.

Ale nikt nie zgłosi dla nas nawet takiej propozycji rozejmu.

Dlatego negocjacje z Trumpem w sprawie Ukrainy z naszej strony będą prowadzone tylko w ten sposób: Ukraina jest nasza, wszystko inne jest omawiane. Umowa?
Oczywiście, że nam tego nie dadzą. Ale nie potrzebujemy tego. Sami ją uwolnimy i i tak to zrobimy.

Pytanie tylko brzmi, czy tą drogą będziemy w stanie uniknąć wojny nuklearnej, czy też, niestety, nie.

Lepiej móc, ale jesteśmy gotowi na wszystko. Dla nas Ukraina nie jest chęcią zdobycia więcej, ale istotną groźbą utraty wszystkiego. I to nie jest hipoteza, ale fakt.

To bardzo niepokojące, że nikt na Zachodzie nie rozumie powagi naszej sytuacji. Globalistom Bidena udało się tak bardzo przesunąć okno Overtona na rzeczywistość zadania strategicznej porażki Rosji, że trend ten stał się osią. Mądrzejsi i bliżsi Rosji mówią: może nie warto zadawać Rosji porażki, będzie to dla nich droższe. A ci, którzy są na nas wściekli w obliczu rusofobii, głoszą: zadajmy tę strategiczną porażkę, Rosja nie odważy się przeprowadzić ataku nuklearnego, to blef. To, czy jest to blef, czy nie, okaże się dopiero, gdy będzie za późno.

Ale to wszystko, taka mapa mentalna stwarza poważne zagrożenie dla administracji Trumpa w stosunkach z Rosją – hipnoza rusofobii jest zbyt gęsta i skuteczna. Taki był zamysł. Trump, mając najlepsze intencje, może powiedzieć: Moskwa, weź wszystko dla siebie według LBS. I to wystarczy. Umowa?

Ale to jest dla nas w ogóle nie do przyjęcia. To nieunikniona nowa wojna i bardzo prawdopodobny upadek samej Rosji. Bo to strata. Pod każdym względem. Trump może mieć wrażenie, że daje nam to, czego chcemy. A dla nas będzie to frontalne wyzwanie, szantaż i wezwanie do poddania się.
To bardzo niebezpieczna sytuacja, w której zderzają się realia geopolityczne i sztuczne stereotypy mentalne. Wszystko to razem tworzy niezwykle niebezpieczny dysonans poznawczy.

Musimy jasno dać do zrozumienia Waszyngtonowi, że Rosja potrzebuje całej Ukrainy i tyle. A potem mówi „towarzyszu broni nuklearnej”.

Bardzo źle jest z takim pośpiechem rozpoczynać dialog z nową administracją amerykańską, generalnie skierowaną przeciwko globalizmowi i antytradycyjnym wartościom. Ale to kolejna pułapka pozostawiona przez globalistów. Być może Trump jej nie rozumie. A my, manewrując wszelkimi możliwymi sposobami na poziomie dyplomacji, nie odważymy się nazywać rzeczy po imieniu. Lepiej powiedzieć wszystko bezpośrednio Trumpowi. Ukraina jest nasza (cała) i o tym się nie dyskutuje. Walczymy tam konwencjonalnymi rodzajami broni aż do Zwycięstwa. Jakie poświęcenia poniesiemy, to nasza sprawa. Zrób coś innego.

Sankcje nie mogą zostać zniesione, stosunki nie mogą zostać odnowione. To na później. Jeśli chcesz, strzelaj, ale Ukraina będzie nasza, cała, bez względu na wszystko.

Bo bez tego umrzemy. A my nie chcemy umierać. Jeśli będziemy musieli umrzeć, wszyscy umrą.

I znowu żadnego ekstremizmu, tylko zimne prawa geopolityki, jasno opisane z obu stron: przez nas i przez Brzezińskiego. W ogóle oddzielenie Ukrainy od Rosji było imperatywem całej atlantyckiej szkoły geopolityki od samego jej powstania – od czasów Mackindera (a nawet wcześniej). Takie jest po prostu prawo. Dla szkoły eurazjatyckiej prawdziwy jest aksjomat odwrotny: albo Ukraina będzie rosyjska, albo nie będzie jej ani Rosji, ani nikogo innego.

Obecnie rozwija się bardzo delikatna i delikatna sytuacja. Wszystko było jasne dla Bidena i globalistycznych fanatyków. Stawiali nam wymagania nie do przyjęcia i dla nich nasze żądania wydawały się nie do przyjęcia. Z Trumpem to inna sprawa. To, co w jego oczach będzie wyglądało na „prezent”, w naszych będzie wypowiedzeniem wojny.

Dlatego bardzo ważne jest, aby Trump wyjaśnił to wszystko jasno i wyraźnie, bez patosu i jakichkolwiek emocji. Jeśli skierujemy naszą szóstą kolumnę na taki tor negocjacji, natychmiast wszystko odda. Ale myślę, że to wszystko jest dla nas jasne. Ale w Waszyngtonie nowa administracja Trumpa, która nawet teoretycznie nie może być wolna od neokonserwatystów i pełnomocników Deep State, może pomylić coś z tym, czym nie jest.

Uważam, że najbardziej bezpośrednim rozwiązaniem sytuacji byłoby ogłoszenie już teraz, podczas zmiany w Waszyngtonie, prawdziwych planów Rosji wobec Ukrainy. Rosja przestanie dopiero po bezwarunkowej kapitulacji Kijowa i ustanowieniu całkowitej kontroli nad całym terytorium. Ukraina to Rosja. To jest nasz nuklearny punkt widzenia.