Bill pozwala rozpuścić zwłoki ługiem, wlać do kanalizacji. Propozycja, której sprzeciwiło się pięciu katolickich biskupów Wisconsin, trafia teraz do Zgromadzenia Stanowego.
MADISON, Wisconsin — We wtorek Senat stanu Wisconsin zatwierdził bez debaty ustawę, która pozwalałaby na usuwanie martwych ludzkich ciał poprzez rozpuszczanie ich w żrącej kąpieli chemicznej. Propozycja, której sprzeciwiło się pięciu katolickich biskupów Wisconsin, trafia teraz do Zgromadzenia Stanowego.
Senate Bill 228 rozszerza definicję kremacji o zastosowanie hydrolizy alkalicznej (AH), procesu, w którym woda, ług, ciepło i ciśnienie zmieniają tkankę ciała w płynną zawiesinę, która jest odprowadzana do kanalizacji. Pozostają kości, które zostają sproszkowane i zwrócone rodzinie w urnie. Konferencja Katolicka Wisconsin (WCC) sprzeciwia się ustawie, twierdząc, że hydroliza alkaliczna nie podtrzymuje danej przez Boga godności ludzkiego ciała.
„Serce, umysł, ciało i kości osoby ludzkiej są elementami wyjątkowego stworzenia, aż do DNA, które musi być honorowane nawet po śmierci” – powiedział Kim Vercauteren, dyrektor wykonawczy WCC podczas niedawnego wysłuchania publicznego. „Naszą troską jest to, że w przypadku hydrolizy alkalicznej szczątki są spłukiwane do kanalizacji, tak jakby ciało stworzone przez Boga nigdy nie istniało. Ścieki nie honorują świętości ciała ani nie pozwalają żałobnym czcić zmarłych po usposobieniu”.
Sponsor ustawy, senator Patrick Testin, republikanin ze Stevens Point, powiedział, że problemem jest wybór konsumenta. „Wielu firm pogrzebowych w Wisconsin otrzymuje coraz więcej próśb o kremację bezpłomieniową lub wodną” – powiedział Testin podczas publicznego przesłuchania w sprawie ustawy. „Ci przedsiębiorcy pogrzebowi mogą spełnić taką prośbę tylko poprzez przetransportowanie ciała do otaczającego stanu, gdzie taki proces jest dozwolony. …Wierzę w umożliwienie konsumentom wyboru. A jeśli konsument wybierze kremację bezpłomieniową, chciałbym wyposażyć zakłady pogrzebowe w Wisconsin w środki umożliwiające dokonanie tego wyboru”.
Hydroliza alkaliczna, znana również jako akwamacja, biokremacja, kremacja bezpłomieniowa i resomacja, jest wspierana przez dyrektorów pogrzebowych, organizacje branżowe zajmujące się kremacją i producentów urządzeń do kąpieli chemicznych, które rozpuszczają mięso z kości.
Hydroliza alkaliczna (AH) wykorzystuje wodę, ciepło, ciśnienie i ług chemiczny do rozpuszczenia ludzkiego ciała. Ług, znany również jako soda kaustyczna, jest używany w różnych zastosowaniach przemysłowych, takich jak produkcja mydła i jako środek do czyszczenia kanalizacji. Technologia ta jest szeroko stosowana w Europie do usuwania bydła, które padło z powodu choroby szalonych krów. Pierwszym zastosowaniem przez ludzi w Stanach Zjednoczonych było pozbywanie się zwłok wykorzystywanych podczas nauki laboratoryjnej przez szkoły medyczne.
W przemyśle pogrzebowym hydroliza alkaliczna wykorzystuje kadź w kształcie rurki do rozpuszczania ciała. Maszyna jest wypełniona około 100 galonami wody wraz z ługiem. Woda jest podgrzewana do 204-302 stopni, a komorę poddaje się ciśnieniu, aby przyspieszyć proces. W zależności od zastosowanej temperatury i ciśnienia, rozpuszczanie może trwać od 5 do 6 godzin i nawet do 14 godzin, według Bio-Response Solutions, firmy z Indiany, która sprzedaje to, co nazywa systemem „aquamation”.
Tkanki organizmu zostają zredukowane do postaci ścieku lub gnojowicy o konsystencji oleju silnikowego. Roztwór jest odprowadzany do systemu oczyszczania ścieków. Pozostawione kości są następnie sproszkowane i zwracane rodzinie w sposób podobny do szczątków po spaleniu.
Zwolennicy hydrolizy alkalicznej uważają ten proces za bardziej przyjazny dla środowiska i energooszczędny niż tradycyjna kremacja. Bio-Response Solutions twierdzi, że jego system zużywa 90 procent mniej energii niż zwykła kremacja, nie powoduje emisji gazów cieplarnianych i zwraca 20 procent więcej popiołu (sproszkowanej kości) rodzinie. Proces niszczy patogeny i toksyny w organizmie, takie jak leki chemioterapeutyczne. Zgodnie z literaturą branżową powstały ścieki są czyste, sterylne i wolne od DNA.
Podczas gdy około 20 stanów zatwierdziło hydrolizę alkaliczną jako metodę unieszkodliwienia, sprzeciw Kościoła katolickiego pomógł powstrzymać tę opcję przed wprowadzeniem lub pozostaniem prawem w wielu innych stanach, w tym w Ohio, Teksasie i New Hampshire. W Indianie w 2015 r. jeden prawodawca, który jest właścicielem dwóch firm zajmujących się trumną, odrzucił rachunek za hydrolizę alkaliczną po tym, jak argumentował przed Indiana House, że proces ten jest nieludzki. W Wisconsin biskupi polegają na nauczaniu Kościoła, aby kierować swoim sprzeciwem wobec ustawodawstwa.
„Nauka katolicka koncentruje się na życiu i godności osoby ludzkiej, ponieważ każda osoba jest stworzona na obraz i podobieństwo Boga” – powiedział Vercauteren. „Ciało ludzkie jest fizycznym, materialnym przejawem obrazu Bożego i ma udział w tej godności (Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 364). Nawet po śmierci okazujemy szacunek i współczucie Bożemu stworzeniu, modląc się i kładąc na odpoczynek zmarłych oraz troszcząc się o tych, którzy opłakują śmierć bliskiej osoby”.
Vercauteren powiedział, że hydroliza alkaliczna jest „odstępstwem od tradycyjnego traktowania szczątków ludzkich”, ponieważ większość szczątków trafia do kanalizacji. Ustawa senacka zwalnia jałowy płynny produkt uboczny AH z klasyfikowania jako skremowanych szczątków. „Ten płyn nie jest uważany za część skremowanych szczątków, chociaż zawiera całą materię organiczną, z której składa się człowiek” – powiedziała. „Ustawa senacka 228 traktuje większość zmarłych jako odpady, a nie kremowane szczątki zgodnie z prawem”.
Tradycyjna kremacja zmieniła krajobraz amerykańskiego przemysłu pogrzebowego od lat 60. XX wieku, kiedy Kościół katolicki zliberalizował przepisy dotyczące pochówku. Kremacja wyprzedziła pochówek trumny w 2015 r. jako preferowane usuwanie zwłok. Według National Funeral Directors Association (NFDA) wskaźnik kremacji ma osiągnąć do 2040 roku 78 procent. Spośród 3,9 miliona zgonów przewidywanych na 2040 r. tylko 605 100 będzie dotyczyło tradycyjnych pochówków. Według badań branżowych część wyjaśnienia leży w utracie wiary religijnej.
W połowie 1963 roku, dwa tygodnie po wyborze papieża Pawła VI, Stolica Apostolska złagodziła swoje stanowisko w sprawie stosowania kremacji. Zwolennicy argumentowali, że praktyka ta nie miała już antykatolickiej wrogości, a Kościół nigdy nie ogłosił, że sama praktyka jest sprzeczna z wiarą. Nowe obrzędy pogrzebowe wydane w 1970 roku pozwoliły na kremacje, ale Kościół nadal popierał pochówek całego ciała. Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. kładzie nacisk na tradycyjny pochówek, ale dopuszcza kremację, „chyba że jest to wybrane z powodów sprzecznych z nauką chrześcijańską”.
Hydroliza alkaliczna prawdopodobnie pogorszyłaby kryzys spowodowany powszechnym stosowaniem kremacji: rodziny, które zdecydują się trzymać urny ze spalonymi szczątkami w domu, zamiast pochować je na błogosławionym gruncie na katolickim cmentarzu. Kościół katolicki nalega, aby szczątki ludzkie były chowane na ziemi cmentarnej, palone w niszy kolumbarium lub składane w mauzoleum. Szczątków nie wolno rozdzielać, rozrzucać ani wykorzystywać w biżuterii pamiątkowej. Wiele cmentarzy katolickich oferuje obecnie programy z bezpłatnym pochówkiem urn kremacyjnych dla rodzin, które nigdy nie pochowały ukochanej osoby.
https://www.catholicworldreport.com/2021/05/11/wisconsin-senate-approves-water-cremation-for-human-use/
