Jak zwykle ciekawe, ale jak zwykle też głupie w kwestii nomenklatury „zachodu”.
Dugin nie rozumie tego, że „zachodniość” jest niezbędnym korzeniem rosyjskości, że bez „zachodu” Rosja przepadnie w otchłani wschodniactwa.
Dugin, w tej antyzachodniej retoryce, jest podobny do polskojęzycznego żargonu nadwiślańskiego szmundactwa, pałającego onanistyczną nienawiścią wobec Rosji, która Polsce jest niezbędna, bo to nasza krew i nasze zasadnicze kanony geopolityki przeciwko hitlerowcom, prusactwu, czy przeciwko antychrześcijaństwu w ogólności.
Red. Gazeta Warszawska
+
NO MORE THREATS, TIME TO RESPOND
|
GEOPOLITICS
26.06.2023
Russia
Alexander Dugin
The Russian authorities are eager to demonstrate compliance with certain rules in the war in Ukraine. The West has believed since the beginning of the SMO, and in fact since 2014, with the annexation of Crimea, that Russia had broken the (beneficial to the West) rules. And even if it did not, it would mean nothing. Therefore, the West is playing without rules against Russia. It is important for the West to defeat and 'decolonise' Russia - at the very least to weaken and subjugate it, i.e. to bring it back to the 1990s. What price can be paid for this? Anything but a direct nuclear confrontation. Anything else could be used. Instead, Russia is building its own autonomous system of rules, which the West does not take into account at all. And it does not even pretend to take them into account. The West interprets any self-restraint on Moscow's part in the war as weakness. And it continues to insist. Ukraine has long acted irrationally. The more it loses, the more it bites. It is a form of animal rage, so lethal are the raccoons and squirrels that have escaped from the woods and are pursued by a black frenzy. There are no rules here. That is why, for the Ukrainian rulers, provoking a nuclear conflict is not only permissible, but also desirable. What to take from a rabid, poisonous squirrel? To proceed properly, we need to build a more realistic call-and-response system. Before using TNWs and SNWs (tactical and strategic nuclear weapons), there is still a broad spectrum of possibilities for escalating conflict with conventional weapons. And many registers have not yet been exploited. This stems from the rules. The rules do not allow it. But if the rules only exist for one side, and simply do not exist for the West, let alone for the Kiev obsessives, then it is no longer about rules. A language that only one participant in the dialogue understands serves no purpose. After all, no one inside the country needs or understands these rules. Simply threatening that we will respond if necessary, and that we have what we need, is clearly not enough. We have to respond. If we have what we need, now is the time. But if we have nothing, we can do it - do it or find something. Preferably difficult, targeted and very frightening. There is no cure for anger. We must proceed from this. Crimea will be attacked and so will our old territories. They are already attacking. We will not reach the West yet. Still the question of the TNWs and NSNWs. This is the last topic. Not the penultimate. But there is something we can do against the madmen. I think this is a case where if we can do it, we will do it. Otherwise, our threats are becoming too light. We are holding the front, and thanks to the heroic efforts of our men, it is difficult, but we are holding, and the enemy's losses are huge, but something else is needed here. It would be better if it were sharp, unexpected, hard and fatal for the enemy. Victory is above any rule, which in our situation makes no sense. And nothing less than Victory will satisfy us. Translation by Lorenzo Maria Pacini |
26.06.2023
Rosja
Aleksander Dugin
Władzom rosyjskim zależy na wykazaniu przestrzegania pewnych zasad w wojnie na Ukrainie. Zachód od początku istnienia SMO, a właściwie od 2014 roku, wraz z aneksją Krymu, uważał, że Rosja złamała (korzystne dla Zachodu) zasady. A nawet gdyby tak nie było, nic by to nie znaczyło. Dlatego Zachód gra bez reguł przeciwko Rosji. Dla Zachodu ważne jest pokonanie i „dekolonizacja” Rosji, a przynajmniej jej osłabienie i podporządkowanie, czyli cofnięcie do lat 90. Jaką cenę można za to zapłacić? Wszystko oprócz bezpośredniej konfrontacji nuklearnej. Wszystko inne można było wykorzystać. Zamiast tego Rosja buduje własny, autonomiczny system reguł, którego Zachód w ogóle nie bierze pod uwagę. I nawet nie udaje, że bierze je pod uwagę. Zachód interpretuje samoograniczenie Moskwy w wojnie jako słabość. I dalej nalega. Ukraina od dawna działa irracjonalnie. Im więcej traci, tym bardziej gryzie. Jest to forma zwierzęcej wściekłości, tak śmiercionośne są szopy pracze i wiewiórki, które uciekły z lasu i są ścigane przez czarny szał. Nie ma tu żadnych zasad. Dlatego dla ukraińskich władców sprowokowanie konfliktu nuklearnego jest nie tylko dopuszczalne, ale i pożądane. Co zabrać wściekłej, jadowitej wiewiórce? Aby postępować właściwie, musimy zbudować bardziej realistyczny system wezwań i odpowiedzi. Przed użyciem TNW i SNW (taktycznej i strategicznej broni jądrowej) nadal istnieje szerokie spektrum możliwości eskalacji konfliktu przy użyciu broni konwencjonalnej. A wiele rejestrów nie zostało jeszcze wykorzystanych. Wynika to z regulaminu. Regulamin na to nie pozwala. Ale jeśli zasady istnieją tylko dla jednej strony, a po prostu nie istnieją dla Zachodu, nie mówiąc już o kijowskich obsesjonatach, to nie chodzi już o zasady. Język, który rozumie tylko jeden uczestnik dialogu, nie ma sensu. W końcu nikt w kraju nie potrzebuje ani nie rozumie tych zasad. Samo grożenie, że w razie potrzeby zareagujemy i że mamy to, czego potrzebujemy, zdecydowanie nie wystarczy. Musimy odpowiedzieć. Jeśli mamy to, czego potrzebujemy, teraz jest na to czas. Ale jeśli nie mamy nic, możemy to zrobić - zrób to lub coś znajdź. Najlepiej trudne, ukierunkowane i bardzo przerażające. Nie ma lekarstwa na gniew. Musimy od tego zacząć. Krym zostanie zaatakowany, podobnie jak nasze dawne terytoria. Już atakują. Nie dotrzemy jeszcze na Zachód. Nadal kwestia TNW i NSNW. To jest ostatni temat. Nie przedostatni. Ale jest coś, co możemy zrobić przeciwko szaleńcom. Myślę, że jest to przypadek, w którym jeśli możemy to zrobić, zrobimy to. W przeciwnym razie nasze groźby stają się zbyt lekkie. Utrzymujemy front i dzięki bohaterskim wysiłkom naszych ludzi jest to trudne, ale trzymamy się, a straty nieprzyjaciela są ogromne, ale tu trzeba czegoś innego. Byłoby lepiej, gdyby była ostra, nieoczekiwana, twarda i śmiertelna dla wroga. Zwycięstwo jest ponad wszelkimi regułami, co w naszej sytuacji nie ma sensu. I nic mniej niż Zwycięstwo nas nie zadowoli. Tłumaczenie: Lorenzo Maria Pacini |
https://www.geopolitika.ru/en/article/no-more-threats-time-respond
