Leon XIV, Sobór Watykański II i dialog międzyreligijny

^{Dykasteria ds. Dialogu Międzyreligijnego wydała 12} maja  krótki list skierowany do buddystów z okazji buddyjskich obchodów święta Wesak.

Zatytułowany „Buddhists and Christians in Liberating Dialogue for Our Time” został podpisany przez kardynała George’a Jacoba Koovakada, prefekta dykasterii. Tekst nie nosi podpisu Leona XIV, ale jest jednym z pierwszych dokumentów sporządzonych przez dykasterię za jego pontyfikatu, a zatem ma znaczenie, niezależnie od tego, jak małe.

Krótki list odnosi się do nauk Buddy, które są podobne do nauk Chrystusa, bez utożsamiania ich z równie ważnymi ścieżkami do zbawienia. Potwierdza jedynie to, co jest dobre w buddyzmie, i czyni to w interesie wzajemnego szacunku i zrozumienia.

Jako podstawę przyjęcia tego podejścia przytacza dokument Soboru Watykańskiego II dotyczący religii niechrześcijańskich,  Nostra aetate :

„Od czasu promulgacji w 1965 r.  Nostra Aetate  pogłębiła nasze zaangażowanie w stosunku do wyznawców innych tradycji religijnych. Zainspirowani jej wizją, raz jeszcze potwierdzamy, że „Kościół katolicki nie odrzuca niczego, co jest prawdziwe i święte” w innych religiach i „ma wielki szacunek dla sposobu życia i postępowania, nakazów i doktryn, które, choć różnią się pod wieloma względami od jego własnego nauczania, niemniej jednak często odbijają promień tej prawdy, która oświeca wszystkich mężczyzn i kobiety”.

Być może z czasem papież Leon przedstawi swoje własne przemyślenia na temat dialogu międzyreligijnego, a nawet wyznaczy nowego prefekta dykasterii. I być może dlatego ten krótki list nie jest wyznacznikiem tego, co ma nadejść.

Ale biorąc pod uwagę to, co już wiemy o głębokim zaangażowaniu papieża Leona w przestrzeganie nauk Soboru Watykańskiego II, ci, którzy liczą na odrzucenie nauk  Nostra aetate  dotyczących prawd zawartych w religiach niechrześcijańskich, prawdopodobnie będą zawiedzeni.

Zwłaszcza w świetle krótkiego listu papieża Leona do wspólnoty żydowskiej z 8 maja, w którym z uznaniem przytacza naukę  Nostra aetate  i swoje zaangażowanie w kontynuowanie tej drogi, a także jego apel o „czas na dialog i budowanie mostów” podczas specjalnej audiencji dla delegatów ekumenicznych i międzyreligijnych w poniedziałek.

Tradycjonaliści, których przykładem jest biskup Athanasius Schneider, którego skrajnie negatywne poglądy na temat innych religii można znaleźć w dwóch jego książkach, „Credo” i „Uciekajcie od herezji”, nadal twierdzą, że jest to jedna z nauk Soboru Watykańskiego II, którą należy „skorygować”, a nawet odrzucić, ponieważ rzekomo przyczynia się do relatywizmu religijnego.

Jednakże podejście polegające na spalonej ziemi do innych religii, jako fabryk błędów i demonicznych oszustw, z całą pewnością nie będzie podejściem tego papiestwa — i nie powinno nim być.