Opis Soboru Watykańskiego II przez Leona XIV jako „gwiazdy przewodniej” na drodze Kościoła sugeruje, że uważał on ten sobór za ważniejszy od wszystkich innych soborów Kościoła.
WATYKAN ( LifeSiteNews ) — Papież Leon XIV w środę nazwał Sobór Watykański II „gwiazdą przewodnią” na drodze Kościoła. Było to jego jak dotąd najsilniejsze oświadczenie popierające kontrowersyjny sobór.
„To Magisterium (Soboru Watykańskiego II) wciąż stanowi gwiazdę przewodnią na drodze Kościoła” – powiedział papież Leon XIV podczas środowej audiencji generalnej, donosi Vatican News . Wychwalał Sobór Watykański II, rozpoczynając jednocześnie nową serię katechizmów opartą na dokumentach soborowych.
Ogłaszając nową serię katechez na kanale X, Leon XIV powtórzył : „Magisterium Soboru pozostaje do dziś Gwiazdą Północną, która wskazuje drogę Kościołowi”.
Papież pochwalił „reformę liturgiczną” zapoczątkowaną przez Sobór Watykański II, która położyła podwaliny pod rewolucyjny Novus Ordo Missae, nową Mszę. Sobór „zapoczątkował ważną reformę liturgiczną, stawiając w centrum tajemnicę zbawienia oraz czynne i świadome uczestnictwo całego Ludu Bożego” – powiedział Leon XIV podczas audiencji generalnej.
Pochwalił również Sobór Watykański II za to, że jest odpowiedzialny za Kościół zaangażowany w „poszukiwanie prawdy drogą ekumenizmu, dialogu międzyreligijnego i dialogu z ludźmi dobrej woli”, jakby Kościół musiał szukać prawdy poza sobą. Pogląd, że pełnia prawdy nie znajduje się w Kościele katolickim, jest heretycki.
Według Leona XIV, Sobór Watykański II „pomógł nam otworzyć się na świat i zrozumieć zmiany i wyzwania ery nowożytnej w dialogu i współodpowiedzialności, jako Kościół, który pragnie otworzyć ramiona dla ludzkości… i współpracować w budowaniu bardziej sprawiedliwego i braterskiego społeczeństwa”.
Opis Soboru Watykańskiego II przez Leona XIV jako „gwiazdy przewodniej” na drodze Kościoła sugeruje, że postrzega on ten sobór jako przewyższający znaczeniem wszystkie inne sobory Kościoła. Jest to szczególnie istotne, biorąc pod uwagę, że Sobór Watykański II zdawał się pod pewnymi względami zaprzeczać poprzednim soborom magisterialnym – które do tej pory były spójne.
Biskupi tacy jak biskup Athanasius Schneider i arcybiskup Carlo Maria Viganò zwrócili uwagę na błędy Soboru Watykańskiego II dotyczące wolności religijnej i innych religii.
Na przykład biskup Schneider stwierdził, że konstytucja Lumen Gentium jest „błędna” i myli się, sugerując, że chrześcijanie i muzułmanie wspólnie uczestniczą w tym samym akcie adoracji, podczas gdy stwierdza, że „muzułmanie, którzy wyznają wiarę Abrahama, czczą wraz z nami jedynego i miłosiernego Boga”.
Błąd tkwi w tym, że muzułmanie czczą Boga na poziomie naturalnym, na tym samym poziomie, na jakim czci Go każdy, kto czci Go „naturalnym światłem rozumu”, podczas gdy chrześcijanie czczą Boga na poziomie nadprzyrodzonym, jako Jego przybrane dzieci „w prawdzie Chrystusa i w Duchu Świętym”.
„To zasadnicza różnica” – zauważył Schneider. Wyjaśnił, że użycie zwrotu „z nami” oznacza relatywizację aktu adoracji Boga, a także „synostwa” chrześcijan.
Ponadto muzułmanie odrzucają Trójcę Świętą, którą uważają za ideę bałwochwalczą. Chrystus jasno dał do zrozumienia, że „kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał” (Łk 10,16) i „nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14,6).
Schneider skrytykował teksty sugerujące, że buddyści i hinduiści mogą osiągnąć oświecenie o własnych siłach, bez „łaski Chrystusa”, jako herezję. Deklaracja Nostra aetate głosi, że „ w hinduizmie ludzie kontemplują boską tajemnicę”, a buddyzm „naucza sposobu, dzięki któremu ludzie w duchu pobożności i ufności mogą albo osiągnąć stan doskonałego wyzwolenia, albo osiągnąć, o własnych siłach lub z wyższą pomocą, najwyższe oświecenie”.
Biskup skrytykował również Dignitatis Humanae za przedstawienie „teorii nigdy wcześniej nie głoszonej przez niezmienne Magisterium Kościoła, mianowicie, że człowiek ma prawo ugruntowane w jego własnej naturze, by «nie być powstrzymywanym od działania w sprawach religijnych zgodnie z własnym sumieniem, czy to prywatnie, czy publicznie, czy indywidualnie, czy w łączności z innymi, byle w należnych granicach»”.
Arcybiskup Viganò wyraźnie zgodził się z biskupem Schneiderem w jego krytyce Soboru Watykańskiego II, zauważając, że sformułowanie wolności religijnej przez Sobór Watykański II „sprzeczne jest ze świadectwem Pisma Świętego i głosem Tradycji, a także Magisterium Kościoła katolickiego, które jest wiernym strażnikiem obu”.
https://www.lifesitenews.com/news/pope-leo-calls-second-vatican-council-the-guiding-star-of-the-churchs-path/?utm_source=twittercath
