+++ Laudetur Jesus Christus

"Naród, który się oburza, ma prawo do nadziei, ale biada temu, który gnije w milczeniu." Cyprian Kamil Norwid

Tekst ten napisaliśmy na przełomie roku. Nie zdecydowaliśmy się go opublikować ze względu na sformułowania i wnioski, które są bardzo ciężkie, a ponadto tekst dotyczący takiej materii powinien być napisany bardziej przez księdza i od strony teologicznej, a nie przez stronę laicką, mającą bardziej polityczny niż teologiczny punkt widzenia.

Jednak straszne wydarzenia w Oświęcimiu w dniu 27 stycznia podczas kolejnej rocznicy wyzwolenia obozu hitlerowskiego i późniejsze jeszcze straszniejsze, skundlone zachowanie „polskich” władz, w odpowiedzi na akt bydlęctwa ambasador Izraela Anne Azari, dały nam asumpt do refleksji odnośnie konieczności publikacji.

Rozdział I

Dlaczego interesowałem się kwestią żydowską w Polsce?

Od najmłodszych lat stykałem się z dziećmi żydowskimi. Byli to moi sąsiedzi i towarzysze zabaw dziecięcych, przyjaźniłem się z dziećmi takich żydowskich rodzin jak: Lipszyce, Wachtlowie z Warszawy, czy Diamandowie z Falenicy. Później przyszły studenckie i męskie przyjaźnie z Tadkiem Makowerem, Józiem Wachtlem, Adamem Zabirsztajnem i in¬nymi. przyjaźnie męsko-damskie płynące z żyda towarzyskiego.

Wyraz „rój” lub „rojenie” chyba większości z nas kojarzy się z kłębiącą się, latającą masą owadów. Jednak pewien australijski psycholog dostrzegł inne zjawisko, które możemy tak nazywać.

MATERIAŁ ZAMIESZCZONY SPECJALNIE Z OKAZJI NADCHODZĄCYCH DNI JUDAIZMU W TAK ZWANYM „KOŚCIELE KATOLICKIM” (to oczywiście żart!)  DEDYKUJEMY WSZYSTKIM JUDASZOM, FARYZEUSZOM, SADUCEUSZOM, RABINOM, SKRYTYM POD, OKAZYJNIE NOSZONĄ, SUTANNĄ I, OKAZYJNIE NOSZONYM, ZNAKIEM KRZYŻA ŚWIĘTEGO.

Proszę, niech pan mówi mi o tej sprawie, panie Tadeuszu.

„Tak się złożyło, że miałem kuzyna dziesięć lat młodszego ode mnie. Adam, bo tak miał na imię, skończył w 1939 roku uniwersytet. Na uczelni byli też Żydzi. I ten mój Adam zakochał się w Żydówce. Fakt, że była ładna i nawet nie podobna do Żydówki. Ale ona Adama lekceważyła i chodziła, jak się wte­dy mówiło, z Żydem - synem bogatego Żyda. Adam dokonywał cudów, żeby chciała się nim zainteresować, ale bezskutecznie. Żadne moje tłumaczenia, żeby dał spokój dziewczynie nie czyniły skutku. Adam, jak pijany, z uporem godzinami czekał, żeby wyszła z domu. Wpatrywał się w jej okno. A na stu­diach profesorowie zwracali mu uwagę, żeby nie gapił się na dziewczynę. No i wybuchła II wojna światowa. Po zajęciu Polski, Niemcy z tygodnia na tydzień, a nawet z dnia na dzień, coraz mocniej przykręcali śrubę Żydom. Wreszcie zro­bili getto. Ukochaną Adama, wraz z rodziną zamknęli w getcie.

Instytut Badań literackich PAN/ BIBLIOTEKA/ 00-350m Warszawa, ul. Nowy Świat/ Sygn. 26/3, 14.2.1940

Zawdzięczając wytrwałości sprzymierzeńców   naszych   Francyi,  Anglji,  Włoch, Ameryki i wszystkich jasnowidzących narodów, militaryzm Wilhelma  i   całej   kompanji   krwiożerczych junkrów pruskich rozpadł się wraz z tronem w gruzy.

"Czyhali oni na Polaków nielegalnie przedostających się z pomocą do getta, aby wymusić od nich okup. Tymi szmalcownikami byli głównie żydowscy szmuglerzy,"

W związku z ostatnimi wydarzeniami wokół nowelizacji "Ustawy o IPN z dn. 26 stycznia 2018 r." środowisko krakowskiego wydawnictwa Biały Kruk wystosowało list otwarty z petycją do prezydenta Andrzeja Dudy z prośbą o podpisanie nowelizacji ww. ustawy. Pod petycją podpisali się między innymi Adam Bujak, ks. prof. Waldemar Cisło, prof. Janusz Kawecki, Stanisław Markowski, prof. Andrzej Nowak, prof. Krzysztof Ożóg, Leszek Sosnowski czy poseł Janusz Szewczak.

Żydostwo polskie zamiast do obrończych szeregów, rzuciło się do tłumnej ucieczki zagranicę.

Mahabejskie, jak wyrażał się niegdyś pułkownik Joselowicz, „lwy ryczące” uciekły przez wszystkie bramy wypadowe z zagrożonej Polski na zachód. Był skwarny lipiec. Szczególnie pełne były sezonowe gościńce, prowadzące na północ, nad morze, do rozbrzmiewającego ochoczą muzyką Sopotu.

T. Bednarczyk

ps. "Bednarz", "Tadeusz" 

Życie codzienne warszawskiego getta

Wstęp.

W krajach zachodnich ukazują się liczne opracowania „historyczne”, względnie wspomnienia, które dotyczą losu Żydów w okresie II wojny światowej.

Naród amerykański odpowie na to pytanie, a odpowiedź ta będzie przeciwko burzycielskiemu geniuszowi niezadowolonych Żydow. Wiadomo dobrze, że to, „do jakiego dokonania żydowski idealizm i żydowskie niezadowolenie przyczyniły się tak wydatnie w Rosji” ma być przeprowadzone również w Stanach Zjednoczonych. Czemu autor artykułu w „American Hebrew” nie powiedział od razu „w Stanach Zjednoczonych” zamiast „te same zalety historyczne żydowskiego serca i umysłu usiłują przeprowadzić w innych krajach?”

ŚWIAT W WALCE OBRONNEJ PRZECIW ŻYDOSTWU

SPIS RZECZY.

Kilka słów od tłómaczy

F. Roderich-Stoitheim, Lipsk (Niemcy): Liga pokoju ras odnośnie do spraw k u l tu r y Dr. Molle, Oran (Algier): Aryjczycy wszystkich krajów, łączcie się!

Egon van Winghene, Rotterdam (Holandja): Etyczno-kulturalne znaczenie walki z judaizmem

Alfred Rosenberg, Monachium (Niemcy): Kryzys myśli narodowej i socjalnej

Inż. Rudolf Jung, Praga (Rzeczpospolita Czechosłowacka): Kapitalizm a ży d o s tw o

Adolf Bauer, Wiedeń (Austrja): Zagadnienia socjalne a kwestja żydowska

Teodor Fritsch, Lipsk (Niemcy): Jak winna być rozwiązana kwestja żydowska ?