Poniższy artykuł powinien nam Polakom uświadomić  jakimi motywami kierują się różni przedstawiciele nauki, literatury i sztuki, o podwójnej państwowej lojalności i talmudycznej podwójnej moralności, którzy za pieniądze polskiego podatnika tworzą “dzieła” szkalujące Polskę i Polaków, rzekomo w imieniu wolności wypowiedzi.  Ich „produkty” świetnie mieszczą się w omawianej przez Autora “psychologii wstydu,” która ma nas Polaków rzucić na kolana i wymusić na nas spełnienie astronomicznych roszczeń „żydowskiego lobby”.

Czy możecie sobie Państwo wyobrazić, że ktokolwiek z nich stworzy jakieś “niepoprawne politycznie” dzieło opisujące męczeństwo Polaków z rąk ich pobratymców, takich jak Berman, Różanski, Morel, Fejgin, Michnik, Wolinska,  Brystygierowa, itd. Tym bardziej powinniśmy docenić działania naszych obecnych władz, aby wychować młode pokolenie Polaków w duchu patriotycznym i przypominać narodowi naszą chlubną przeszłość.

Recenzja Jana Peczkisa ksiazki pt. Holocaust  Memory In The Global Age (Politics History & Social Chan)

https://www.amazon.com/Holocaust-Memory-Global-Politics-History/dp/1592132766

CZĘŚĆ I  Rozważmy zdominiowanie kwestii ludobójstwa Holocaustu, zdefiniowanego zgodnie z żydowskim punktem widzenia. Holocaust stał się rodzajem moralnej latarni morskiej dla całej ludzkości oraz przewodnikiem w stosunku do ludobójstwa popełnionego na wszystkich innych nie-żydowskich narodach.

Tłumaczenie recenzji Jana Peczkisa na temat książki pt.

Esau's Tears: Modern Anti-Semitism and the Rise of the Jews       Albert S. Lindermann  

https://www.amazon.com/Esaus-Tears-Modern-Anti-Semitism-Rise/dp/0521593697

Ta praca obfituje w przytaczane fakty.  Ja chciałbym jednak skupić się jedynie  na wybranych problemach. Inni recenzenci już poinformowali czytelników o ogólnej zawartości tej książki i nie chcę ich powielać.

ByJan Peczkison June 11, 2018

This work is centered on the Kovno ghetto in German-occupied Lithuania. The persecuted Jews had especially sought the advice of the highly regarded and scholarly Rabbi Ephraim Oshry (1914-2003). (Rabbi Oshry ended up being one of the few leading eastern-European rabbis that survived the German-made Holocaust).

AFTER THE HOLOCAUST: TO WHOM DOES LOST, STOLEN, OR TRANSFERRED PROPERTY BELONG?

My review centers on the topic of greatest and enduring relevance—that of wartime-caused disputes on rightful ownership. So-called property restitution has been in the news lately, especially with the recent passage of S. 447 by the U. S. House of Representatives, on a farcical voice-vote, followed by signature into law by President Trump.

Działania zachodniej propagandy, które mają zmusić narody Środkowej i Wschodniej Europy do zaakceptowania dominacji Holocaustu oraz bagatelizowania własnej historii

Tłumaczenie recenzji Jana Peczkisa na temat książki pt. Holocaust Cinema in the Twenty-First Century: Images, Memory, and the Ethics of Representation (revised edition)

Because this anthology has many topics, I focus on a few that are particularly relevant to current events.

“PROPERTY RESTITUTION” GENERATES MUCH PUBLICITY FOR THE HOLOCAUST ITSELF

One might intuitively think that the primacy of the Jews’ Holocaust, over the genocides of all other peoples, is what had made the “property restitution” demands of the Holocaust Industry newsworthy, and ostensibly credible, in the eyes of the general public. In actuality, it was and is just as much the other way around. It is effectively a feedback process. Author and restitution-lawyer Michael J. Bazyler tacitly highlights this fact, as he writes, “To everyone’s surprise, even to the participants themselves, this campaign would become a major political issue not only in Europe but also in the United States. One illustration of the prominence of the Holocaust restitution movement was that more news articles were published about the Holocaust between 1995 and 2000 than during the fifty preceding years, and most of these articles focused on Holocaust restitution.” (p. 339).