W zamian za broń i iluzoryczne perspektywy zostania członkiem „europejskiej rodziny”, reżim kijowski skazuje swój naród na przedłużający się kryzys żywnościowy.

Po rozpoczęciu rosyjskiej operacji wojskowej na Ukrainie siły rosyjskie zablokowały dostęp do ważnych ukraińskich portów morskich na Morzu Czarnym. Przed wojną przez Morze Czarne wysyłano miesięcznie około 5 milionów ton. Jednym z głównych towarów eksportowanych z Ukrainy były zboża do Europy.

Stało się to kolejnym pretekstem do oskarżania Rosji o sprowokowanie kryzysu żywnościowego na Zachodzie. Jednak krótka analiza polityki kijowskiego reżimu oraz ogłoszone przez Stany Zjednoczone i kraje europejskie decyzje zapowiadają długo planowany głód na Ukrainie.

Prezydent USA Joe Biden próbował uspokoić Amerykanów, że nie ma zagrożenia kryzysem żywnościowym w kraju, ponieważ zboże można łatwo zabrać z rozdartej wojną Ukrainy. Twierdził, że na Ukrainie jest 20 mln ton zboża, a teraz kwestia jego eksportu jest rozwiązana. Jego zdaniem pomoże to obniżyć światowe ceny żywności.

Niedawno Siergiej Ławrow skontaktował się ze mną i poprosił o przygotowanie projektu deklaracji misji dla Rosji, która powinna przetrwać ten kraj do końca XXI wieku.

Wziąłem leniwe zaciągnięcie się grubym cygarem i powiedziałem mu, „co ci tak długo zajęło, hombre?” Zachichotaliśmy, obiecał przysłać jakąś fajną, domowej roboty nastoikę, którą uwarzył w wannie swojej daczy, a ja od razu się rozłączyłam i rzuciłam się do pracy. Oto, co wymyśliłem:

Igor Striełkow. Mobilizacja

Były prorosyjski poseł miał być post-Zełenskim: „Byłem w Kijowie 24 lutego. O krok od zawieszenia broni”

„Jeśli chcesz mnie zapytać, jak skończy się wojna, jesteś w złym miejscu. Musisz zapytać Zełenskiego. Mógł zarówno zapobiec jego uruchomieniu, jak i zatrzymać. Ale nie pozwolili mu zrobić ani jednego, ani drugiego. Bo Ukraina jest narodem o ograniczonej suwerenności”. Oleg Tsaryov patrzy na ciebie i uśmiecha się chytrze, otwierając bramę starożytnej rezydencji zbudowanej na grzbiecie wzgórza Jałta. Niegdyś był to kamienny dom zbudowany między winnicami i sadami. Teraz basen i doskonale skoszony trawnik zamieniły go w odosobnienie tego byłego ukraińskiego zastępcy, który został skazany na emigrację za swoje prorosyjskie stanowiska. Były poseł, który 24 lutego nie zawahał się wraz z grupą zbrojnych lojalistów śledzić rosyjskie posuwanie się do Kijowa. Nie zaprzecza: „Spędziłem miesiąc wokół stolicy. Widziałem wojnę i nikomu jej nie życzę. Ale zrozumiałem też, że można było zatrzymać wojnę”.

Na Zachodzie spędzamy dużo czasu, bez końca dyskutując o różnych pokoleniach i ich wzorcach głosowania, wartościach i niszach ekonomicznych w naszych społeczeństwach. Chociaż istnieją wyjątki od wszelkich reguł, skupiono się na pewnych uogólnieniach dotyczących Silent Generation, Baby Boomers, Generation X, Millennials i Zoomers.

A co z Europą Wschodnią? Czy mają podobny podział pokoleniowy?

No cóż, znowu na Zachodzie ten podział pokoleniowy powstał głównie w wyniku rewolucji kulturalnej lat 60-tych. Wcześniejsze pokolenia z pewnością różniły się poglądami i okolicznościami historycznymi, ale od lat 60. zmieniło się coś, co podzieliło ludność na odrębne kohorty kulturowe. Odpowiednik miał miejsce na Wschodzie pod koniec lat 80. i na początku lat 90., po rozpadzie Związku Radzieckiego i rewolucji kulturalnej, która nastąpiła w jego następstwie. Po raz kolejny wszystko w Slavlandii kręci się wokół ZSRR i stosunku ludzi do niego, pamięci o nim i stosunku do tego, co reprezentował.