Przypominamy, że w dniu 17 lutego 1983 Jan Paweł II zmienił przepisy prawa kanonicznego w taki sposób, że wprowadził dwuznaczność stosunku KK do masonerii. Po tym dekrecie jedni twierdzą, że zakaz został cofnięty, drudzy, że zakaz przynależności jest w mocy.
Później sprostowano (Ratzinger):
1. Dotychczasowa praktyka dyscyplinarna Prawu Kanonicznego nie została w niczym zmodyfikowana i obowiązuje w całej pełni.
2. Nie została więc skasowana ani ekskomunika, ani inne przewidziane kary.
Tak więc Jan Olszewski nie ma prawa do katolickiego pogrzebu, bo jest exkomunikowany z Kościoła Świętego i nie może być pogrzebany na katolickim cmentarzu. Ktokolwiek odprawiłby mszę pogrzebową lub brałby udział w pogrzebie jest automatycznie ekskomunikowany.
Katolikom nie wolno brać udziału w „dniu żałoby narodowej”. Prezydent, który ewentualnie taki dzień ogłosi, będzie exkomunikowany również.
Red. Gazeta Warszawska
B:. Jan Olszewski był człowiekiem, którego życie przypadło na czasu trudne. Harcerz, uczestnik Powstania Warszawskiego - po 1945 roku znajdował się w opozycji. Zasłynął jako współautor artykułu "Na spotkanie ludziom z AK" (1956), nawołującego do rehabilitacji podziemia niepodległościowego. Należał także do Klubu Krzywego Koła.
Do wolnomularstwa wstąpił w 1962 roku w warszawskiej loży Kopernik. Dwa lata później uzyskał godność Mistrza. Związany był z Wielką Lożą Narodową Polski.
W czasie PRL był obrońcą wielu znanych postaci opozycji demokratycznej - m.in. Jacka Kuronia, Karola Modzelewskiego czy Adama Michnika. Z tym ostatnim, w roku 1975 podpisał "List 59" - oficjalny apel polskich intelektualistów w proteście przeciwko zmianom w Konstytucji.
W 1976 roku był jednym z założycieli KOR - obok Jacka Kuronia, Jana Józefa Lipskiego oraz Antoniego Maciarewicza. Brał udział w zakładaniu Solidarności, był także oskarżycielem posiłkowym w procesie zabójców ks. Popiełuszki.
W 1989 roku uczestniczył w porozumieniu obrad Okrągłego Stołu (jako ekspert strony solidarnościowej w podzespole ds. reformy prawa i sądów).
W III RP związany był ze środowiskiem prawicy (m.in. Porozumienia Centrum i Ruchem dla Rzeczypospolitej), stał także na czele mniejszościowego rządu.
W 2009 roku, w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności dla przemian demokratycznych i wolnej Polski, za działalność państwową i publiczną, został odznaczony Orderem Orła Białego.
Rodzinie, Przyjaciołom, Braciom z Wielkiej Loży Narodowej Polski składamy serdeczne kondolencje, przekazując, zgodnie z wolnomularskim zwyczajem, dewizę "płaczmy, płaczmy, płaczmy - lecz zachowajmy w sercach nadzieję".
