Janina Kalinowska błaga o zakończenie śledztwa: „Niemiec i Ruski mordowali humanitarnie, bo strzelali. Ukrainiec nie strzelał, a AK nie pozwoliło nas bronić”

+

Smutna prawda o tym obrzydliwym państwie nazywanym kłamliwie „Polską” i równie obrzydliwym społeczeństwie nazywanym kłamliwie „Polakami".
To, co widzimy nad Wisłą to obrzydliwy polin i obrzydliwi poliniarze, a tak jest już od setek lat.

Obalanie  samorządu żydów.

Dążności unifikacyjne rządu pruskiego. Zamachowi na fizyczną podstawę społeczeństwa żydowskiego towarzyszy, jako łączący się z nim bezpośrednio, plan zniweczenia odręb­nego ustroju żydów. Rząd pruski wiedział dobrze, jak silnie w Polsce samorząd żydowski się rozwinął. Aby i państwie pruskiem żydzi mogli zachować swą odrębną organizacje państwową, z własnym ustrojem gminnym własną podatkowością, nie mówiąc już o własnym parlamentaryzmie, o tem rząd pruski słyszeć nie chciał w swym pędzie ku unifikacji, miażdżącym wszelkie zakusy, autonomiczne czy to grup spo­łecznych czy narodowościowych. Dotyczyło to zwłaszcza au­tonomii sądowniczej, którą żydzi byli wyposażeni w Rzeczy­pospolitej.

Zniesienie jurysdykcji rabinów. Najdziwniejszym wyda­wał się urzędnikom pruskim fakt, że przedewszystkiem w Poznaniu chrześcijanin, mający pretensje do żyda, mógł go zaskarżyć tylko przed sądem żydowskim.⁵²) O czemś podobnem nie było pod rządami pruskiemi ani mowy. Już w roku 1793, śląski minister sprawiedliwości baron Danckelmann, poddał żydów sądom państwowym.⁵³) Jedynie żydzi poznań­scy po usilnych staraniach osiągnęli tyle, że ustanowiono dla nich sąd osobny, z sędziami chrześcijańskimi wprawdzie, ale jednym asesorem żydowskim,⁸⁴) lecz nie zdołali uzyskać przywrócenia jurysdykcji rabinów. Później nieraz jeszcze do­magali się żydzi przywrócenia tej jurysdykcji, lecz minister sprawiedliwości i kanclerz Goldbeck trwał nieugięcie przy rozporządzeniu Danckelmanna. W rezolucjach swych pod­kreślał, że nie należy tolerować ani cienia odrębnej jurys­dykcji żydowskiej. Postępowanie takie uważał za konieczne ze względu na znaną mu skłonność żydów do stanowienia osobnej społeczności.⁵⁵)

Dr Wojtkowski: Polityka rządu pruskiego wobec żydów polskich od roku 1793 do 1806. (III.)

https://www.gazetawarszawska.com/index.php/pugnae/1288-wojtkowski-polityka-rzadu-pruskiego-wobec-zydow

 
Druga wojna światowa pokazała najlepiej bezmiar nikczemności polskojęzycznego motłochu chroniącego żydów przed Niemcami, a wydającego na śmierć Polaków i nawet swoje własne rodziny. Jego bogiem jest żyd, nawet ten najbardziej śliski i zbrodniczy.

Najgorszy wróg jest Polakowi lepszy niż polski podcieracz żydów. 
Hańba.

Red. Gazeta Warszawska.