Ray Oliver Dreher Jr. ^[ a ] (ur. 14 lutego 1967), znany jako Rod Dreher , ^[ 1 ] jest amerykańskim konserwatywnym pisarzem i redaktorem mieszkającym na Węgrzech . ^[ 2 ] Był felietonistą w The American Conservative przez 12 lat, do marca 2023 r., i nadal jest tam redaktorem naczelnym. ^[ 3 ] Jest również autorem kilku książek, w tym How Dante Can Save Your Life , The Benedict Option i Live Not by Lies . Pisał o religii, polityce, filmie i kulturze w National Review i National Review Online , The Weekly Standard , The Wall Street Journal i innych publikacjach.

Był recenzentem filmowym w „South Florida Sun-Sentinel” i głównym krytykiem filmowym w „ New York Post” . Jego komentarze były emitowane w programie „ All Things Considered” w National Public Radio , a on sam występował w CNN , Fox News , MSNBC , Court TV i innych sieciach telewizyjnych. ^[ 4 ]

Dreher urodził się 14 lutego 1967 roku w Baton Rouge w Luizjanie . ^[ 5 ] Imię otrzymał na cześć swojego ojca, Raya Olivera Drehera, lokalnego właściciela ziemskiego i urzędnika ds. sanitarnych w parafii. ^[ 6 ]

Dreher wychował się w małym miasteczku St. Francisville , siedzibie parafii West Feliciana na północ od Baton Rouge. ^[ 7 ] Uczęszczał do Louisiana School for Math, Science and the Arts w Natchitoches , gdzie w 1985 roku był częścią pierwszej klasy kończącej szkołę. ^[ 8 ] W 1989 roku ukończył studia licencjackie z dziennikarstwa na Louisiana State University . ^[ 9 ]

Dreher rozpoczął karierę jako krytyk telewizyjny w The Washington Times , a później pracował jako główny krytyk filmowy w New York Post i redaktor w National Review . ^[ 7 ] W 2002 roku Dreher napisał esej, w którym zgłębiał podkategorię amerykańskiego konserwatyzmu, którą zdefiniował jako „konserwatyzm granoli”, a której zwolenników nazywał „crunchy cons” ^[ 10 ] . Zdefiniował tych ludzi jako tradycjonalistycznych konserwatystów , którzy wierzyli w ochronę środowiska, oszczędny tryb życia i zachowanie tradycyjnych wartości rodzinnych, a jednocześnie wyrażali sceptycyzm wobec aspektów wolnorynkowego kapitalizmu. Przedstawił „crunchy cons” jako generalnie religijnych (zazwyczaj tradycjonalistycznych katolików , konserwatywnych protestantów lub prawosławnych ). Cztery lata później Dreher opublikował książkę rozwijającą wątki tego manifestu, zatytułowaną Crunchy Cons: How Birkenstocked Burkeans, Gun-Loving Organic Gardeners, Evangelical Free-Range Farmers, Hip Homeschooling Mamas, Right-Wing Nature Lovers, and Their Diverse Tribe of Countercultural Conservatives Plan to Save America (or At Least the Republican Party ) ^[ 11 ]

Od 2006 roku Dreher prowadził bloga Beliefnet o nazwie „Crunchy Con”; w 2010 roku blog przemianowano na „Rod Dreher”, przesuwając tym samym punkt ciężkości z tematów politycznych na kulturalne. ^{[ 12 ] [ 13 ]} W tym czasie Dreher pracował jako felietonista i redaktor w The Dallas Morning News , z którego odszedł pod koniec 2009 roku, aby zostać dyrektorem ds. publikacji w Fundacji Johna Templetona . ^[ 14 ] 20 sierpnia 2011 roku Dreher ogłosił na Twitterze, że opuszcza Fundację Templetona, aby powrócić do pisania na pełen etat. ^[ 15 ] W 2013 roku Dreher opublikował książkę zatytułowaną The Little Way of Ruthie Leming , opowiadającą o jego dzieciństwie w Luizjanie i walce jego siostry z rakiem. ^[ 16 ] W 2015 roku Dreher opublikował książkę How Dante Can Save Your Life , w której opowiada o tym, jak lektura Boskiej Komedii Dantego pomogła mu po śmierci siostry. ^[ 17 ] W 2008 roku Dreher zaczął prowadzić bloga dla „ American Conservative” ; ^[ 18 ] w 2017 roku blog odnotował średnio ponad milion odsłon miesięcznie. ^[ 19 ]

W marcu 2023 roku wycofano finansowanie bloga Drehera w The American Conservative . Według „Vanity Fair” odejście było spowodowane wycofaniem wsparcia dla Drehera przez filantropa Howarda Ahmansona Jr. , który, według „Vanity Fair” , samodzielnie finansował pensję Drehera w serwisie w nietypowy sposób, pozwalający Dreherowi na publikowanie bez redaktora. ^[ 20 ] Ahmanson był niezadowolony z tonu postów Drehera, nazywając je „zbyt dziwnymi”, jako przykład podając wpis, w którym Dreher wspominał o swoim czarnoskórym koledze ze szkoły podstawowej, który miał nietypowo wyglądającego nieobrzezanego penisa, który Dreher opisał jako „prymitywnego kiszka z korzeniem”. Dreher zapowiedział, że zamierza kontynuować blogowanie i może również publikować w „The American Conservative” pod nadzorem redakcyjnym. ^[ 20 ]

Od 2015 do 2021 Dreher pisał o tym, co nazywa „opcją Benedykta”, czyli idei, że chrześcijanie chcący zachować swoją wiarę powinni w pewnym stopniu oddzielić się od społeczeństwa „po Obergefell ”, które jego zdaniem oddala się od „tradycyjnych wartości chrześcijańskich” (szczególnie tych dotyczących seksu, małżeństwa i płci). ^{[ 21 ] [ 22 ]} Dreher twierdzi, że chrześcijanie powinni starać się tworzyć wspólnoty intencjonalne , takie jak Wspólnoty Bruderhof ^{[ 23 ] [ 24 ]} lub Szkoła Nawracania . ^{[ 25 ] [ 26 ] [ 27 ]} Fraza „opcja Benedykta” została zainspirowana książką Alasdaira MacIntyre’a z 1981 roku After Virtue i odnosi się do mnicha Benedykta z Nursji z VI wieku . Książka Drehera na ten temat, The Benedict Option , została opublikowana w czasopiśmie Sentinel w 2017 roku. ^{[ 19 ] [ 7 ]}

Recenzje Opcji Benedykta wahały się od pochlebnych do bardzo krytycznych. David Brooks z The New York Times nazwał ją „najbardziej dyskutowaną i najważniejszą książką religijną dekady” ^[ 7 ] , wyrażając jednocześnie obawę, że „wycofując się do schludnych, jednorodnych monokultur, większość separatystów skończy… pielęgnując ciasnotę, uprzedzenia i moralną arogancję”. ^[ 28 ] Rowan Williams , były arcybiskup Canterbury , napisał, że znaczenie, jakie książka nadaje „związkom osób tej samej płci”, w przeciwieństwie do „biedy, rasizmu i wojny”, „wzmacnia powszechne przekonanie, że jedynymi kwestiami etycznymi, które interesują tradycyjnych chrześcijan, są te dotyczące spraw seksualnych”. Niemniej jednak, Williams zasugerował: „Warto przeczytać tę książkę, ponieważ stawia ona kilka pomocnych, trudnych pytań zarówno liberalnej większości społecznej, jak i wierzącym o bardziej tradycyjnym kolorze skóry”. ^[ 29 ] Russell D. Moore , redaktor naczelny Christianity Today , nazwał książkę Drehera „genialną, proroczą i mądrą”. ^[ 30 ] Alan Levinovitz, religioznawca z James Madison University , nazwał ją „duchową pornografią”, której duszą „nie jest miłość do Boga; jest nią gorzka nienawiść do tych, którzy jej nie podzielają”. ^[ 31 ] Sędzia Sądu Najwyższego Samuel Alito powołał się na Opcję Benedykta w wyroku sądu na rzecz swobody zatrudniania w dwóch szkołach religijnych z 8 lipca 2020 r. ^[ 32 ]

Różne konferencje i sympozja omawiały opcję benedyktyńską jako ideę, ^{[ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ]} podobnie jak chrześcijańscy teologowie i komentatorzy. Na przykład reformowany teolog filozoficzny James K. A. Smith napisał szereg krytycznych odpowiedzi na tę ideę, ^{[ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ],} w tym jedną, w której argumentuje, że świat, nad którego utratą ubolewa Dreher, „ma tendencję do bycia białym. A to, co wydaje się być utracone, to pewna domyślna władza i przywilej”. ^{[ 38 ] [ 41 ]} Dreher wielokrotnie nazywał te zarzuty „ uzasadnionym rozumowaniem ” na swoim blogu. ^{[ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ]} Pisarka „chrześcijańsko-socjalistyczna” Elizabeth Bruenig twierdzi, że strategia Drehera polegająca na „wycofaniu się z konwencjonalnej polityki jest trudna do pogodzenia z nakazem Chrystusa, abyśmy kochali naszych bliźnich”. ^[ 46 ] Chrześcijański literaturoznawca Alan Jacobs odpowiedział na tę i inne krytyczne uwagi dotyczące Opcji Benedykta . ^{[ 47 ] [ 48 ] [ 49 ]} Pisarka Leah Libresco opublikowała przewodnik po praktycznych aspektach budowania „wspólnot BenOp”. ^[ 50 ]

Doświadczenia Drehera z 2021 roku, jako stypendysty w Instytucie Dunaju na Węgrzech , oraz jego obserwacja rządu Viktora Orbána przekonały go, że chrześcijańscy konserwatyści wciąż mogą odnosić zwycięstwa i sprawować znaczącą władzę polityczną. „Orbán był tak nieustraszony i bez skrupułów wykorzystywał swoją władzę polityczną do przeciwstawiania się liberalnym elitom w biznesie, mediach i kulturze” – powiedział Dreher Andrew Marantzowi z „The New Yorker ” w 2022 roku. „To było niezwykle inspirujące: oto, co może zrobić energiczny konserwatywny rząd, jeśli poważnie podchodzi do powstrzymania tej strasznej globalnej fali przebudzenia”. Dreher argumentował również, że amerykańska Partia Republikańska potrzebuje „lidera z wizją Orbána – kogoś, kto potrafi budować na osiągnięciach trumpizmu, bez egomanii i obojętności wobec polityki, i kto nie boi się nadepnąć liberałom na odcisk”. ^[ 51 ]

Dreher trzyma się tego, co określa jako biblijną naukę chrześcijańską na temat seksualności i płci, w tym grzeszności stosunków seksualnych osób tej samej płci i naturalności różnicy między mężczyzną a kobietą. ^{[ 52 ] [ 7 ]} Niektórzy autorzy chwalili spostrzeżenia Drehera na temat fundamentalnej natury zmian społecznych spowodowanych rewolucją seksualną , ^{[ 53 ] [ 54 ]} , ale inni twierdzili, że Dreher nie zajął się wystarczająco problemem tego, jak konserwatywni chrześcijanie powinni żyć obok osób homoseksualnych, ^{[ 52 ] [ 55 ] [ 56 ]} i krytykowali język, którego Dreher użył do ich opisania. ^{[ 57 ] [ 58 ]} Dreher opublikował liczne artykuły wyrażające zaniepokojenie rosnącą widocznością osób transpłciowych w amerykańskim społeczeństwie, co postrzega jako część „napędzanej technologią rewolucji w naszym postrzeganiu osobowości”. ^{[ 7 ] [ 59 ] [ 60 ]} W „The Guardian” opisano go jako „mężczyznę, który najwyraźniej postrzega podsycanie paniki związanej z osobami transpłciowymi raczej jako powołanie niż pracę”. ^[ 59 ]

We wrześniu 2018 roku, podczas przesłuchania w Sądzie Najwyższym USA w sprawie zatwierdzenia nominacji Bretta Kavanaugha , Dreher stanął po stronie konserwatystów, którzy minimalizowali znaczenie rzekomego napaści seksualnej, której miał dopuścić się Kavanaugh, gdy miał 17 lat. Dreher napisał na Twitterze : „Nie rozumiem, dlaczego chamskie, pijackie zachowanie 17-letniego ucznia szkoły średniej ma nam cokolwiek powiedzieć o charakterze 53-letniego sędziego”. ^{[ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ]}

W poście na blogu z 2014 roku zatytułowanym „Wskazówki, jak nie dać się postrzelić policji” ^[ 65 ] Dreher napisał, że Michael Brown został postrzelony przez policję częściowo dlatego, że Brown był „przestępcą”, który „zadawał się z przestępcami”, chociaż „nie oznacza to, że Wilson miał prawo użyć śmiercionośnej siły przeciwko Brownowi” i „nie oznacza to, że nie ma dużych problemów z policją w Ferguson” ^{[ 66 ] [ 67 ] [ 68 ]}

Dreher jest krytykiem masowej imigracji do USA i Europy; bronił koncepcji cywilizacji zachodniej i potępiał politykę tożsamościową związaną z rasą. ^{[ 18 ] [ 69 ] [ 70 ] [ 60 ]} W 2001 roku Dreher opublikował artykuł wyśmiewający uroczystości pogrzebowe afroamerykańskiej piosenkarki Aaliyah , a następnie zgłosił otrzymywanie gróźb telefonicznych od osób z „czarnymi akcentami”. (Dreher później wyraził żal z powodu swoich komentarzy na temat pogrzebu.) ^{[ 70 ] [ 18 ]} W czerwcu 2018 roku Dreher porównał afrykańską imigrację do Europy do „inwazji barbarzyńców”. ^[ 71 ] Po strzelaninie w meczecie w Christchurch w marcu 2019 roku Dreher stanowczo potępił działania strzelca i aspekty jego ideologii, ale powiedział również, że strzelec miał „uzasadnione, realistyczne obawy” dotyczące „spadającej liczby etnicznych Europejczyków” w krajach zachodnich; W rezultacie tych komentarzy wielu naukowców skrytykowało Centrum Cywilizacji Zachodniej im. Ramsaya na Uniwersytecie Wollongong za zaproszenie Drehera jako prelegenta. ^{[ 72 ] [ 73 ] [ 74 ] [ 75 ] [ 76 ]} Dreher stwierdził, że jego obawy dotyczące imigracji wynikają ze współczucia dla osób mniej zamożnych, na które jego zdaniem wywiera ona największy negatywny wpływ, oraz z chęci zachowania zachodnich tradycji kulturowych. ^[ 77 ]

W styczniu 2018 roku Dreher spotkał się z krytyką za swoją wykwalifikowaną obronę komentarzy Donalda Trumpa dotyczących „krajów-gówna” (bronił treści komentarzy, krytykując jednocześnie ich wulgarność), a w szczególności za sugestię, że czytelnicy sprzeciwialiby się budowie mieszkań z sekcji 8 w ich dzielnicach, ponieważ „nie chcecie, aby destrukcyjna kultura biednych była importowana do waszej dzielnicy”. ^{[ 18 ] [ 78 ] [ 79 ]} W odpowiedzi na te uwagi Sarah Jones z The New Republic stwierdziła, że ​​Dreher ma „problem rasowy”. ^[ 18 ] Jej artykuł odnosił się również do komentarzy Drehera na temat powieści Jean Raspail z 1973 roku Obóz świętych . Dreher ostro skrytykował powieść za użycie w niej pejoratywnego języka do opisu osób spoza Zachodu i nazwał książkę złą zarówno pod względem estetycznym, jak i moralnym. Odniósł się jednak również do „cennych” i „proroczych” lekcji, jakie można wyciągnąć z tej pracy, w tym z argumentu Raspaila, który Dreher przedstawia jako potencjalnie słuszny, że „jedynym sposobem na obronę cywilizacji zachodniej przed tymi najeźdźcami [imigrantami spoza Zachodu] jest gotowość do przelania ich krwi”. Dostrzegł również paralele między kryzysem migracyjnym opisanym w książce a współczesną imigracją do Europy i Stanów Zjednoczonych. Dreher odpowiedział Jones, nazywając ją „ wojowniczką sprawiedliwości społecznej ” i „propagandzistką”. ^{[ 18 ] [ 80 ] [ 81 ] [ 82 ] [ 83 ]} Komentarze Drehera dotyczące mieszkań objętych programem Section 8 zostały obronione przez felietonistę Damona Linkera, który napisał: „Za każdym razem, gdy bogata enklawa liberałów zajmuje stanowisko NIMBY w sprawie mieszkań komunalnych, pokazuje to, że [Dreher] ma rację co do potrzeby większej uczciwości w tych kwestiach”. ^[ 84 ]

Dreher był konsekwentnym krytykiem roli islamu w sprawach międzynarodowych, ale zmienił pogląd na skuteczność zagranicznych interwencji wojskowych. Po atakach z 11 września opublikował wiele artykułów krytycznych wobec islamu, ^{[ 85 ] [ 86 ] [ 87 ] [88] [ 89 ] [ 90 ] [ 91 ] w tym jeden ,} w którym chwalił antyislamską ^[ 92 ] włoską pisarkę Orianę Fallaci ^[ 93 ] książkę The Rage and the Pride ^, która zawierała „wiele prawdy”, aby „obudzić szlachetną cywilizację zahipnotyzowaną przez multikulturalistyczny bełkot”; zauważył również, że książka zawierała „kilka brzydkich fragmentów”. ^{[ 87 ] [ 85 ] [ 94 ]} W 2002 roku Dreher opisał zamordowanego holenderskiego polityka Pima Fortuyna jako „męczennika w wojnie z poprawnością polityczną” ^{. [ 88 ] [ 95 ]} Dreher popierał wojnę w Iraku w 2003 roku, ale później doszedł do przekonania, że ​​inwazja była błędem; ^{[ 96 ] [ 97 ]} obecnie opowiada się za nieinterwencjonistyczną polityką zagraniczną. ^[ 98 ] Krytycznie odniósł się do decyzji prezydenta Donalda Trumpa o wydaniu rozkazu ataku rakietowego na Syrię w kwietniu 2017 roku. ^{[ 98 ] [ 99 ]}

Dreher wyraził poparcie dla różnych konserwatywnych i neonacjonalistycznych rządów i partii w Europie. Pochwalił polityczkę francuskiego Frontu Narodowego, Marion Maréchal . ^{[ 100 ] [ 101 ]} Napisał, że chociaż Francisco Franco i jego reżim nie byli „bez grzechu”, jest „cieszy się, że Franco wygrał” hiszpańską wojnę domową z powodu czerwonego terroru prowadzonego przez Drugą Republikę Hiszpańską . ^[ 102 ] W 2020 roku Dreher wziął udział w konferencji polityków i myślicieli nacjonalistycznych w Rzymie, w której uczestniczyli Orbán, Maréchal i Giorgia Meloni . ^{[ 103 ] [ 104 ] [ 105 ] [ 106 ]}

Dreher pisał z poparciem dla rządu premiera Węgier Viktora Orbána , ^{[ 107 ] [ 108 ] [ 109 ]} którego Dreher poznał po raz pierwszy na konferencji poświęconej wolności religijnej w Budapeszcie w 2019 roku. ^[ 110 ] W 2021 roku Dreher otrzymał płatne stypendium od Instytutu Dunaju , konserwatywnego think tanku z siedzibą w Budapeszcie, finansowanego przez rząd Orbána. ^[ 107 ] Podczas gdy wielu międzynarodowych obserwatorów uważa, że ​​premierostwo Orbána podważyło demokrację, prawa człowieka, niezależne sądownictwo, wolność prasy i rządy prawa na Węgrzech, ^{[ 111 ] [ 112 ] [ 113 ] [ 114 ] [ 115 ]} Dreher skomentował: „Byłem tam około dziesięciu dni, zanim zdałem sobie sprawę, że osiemdziesiąt, dziewięćdziesiąt procent amerykańskiej narracji o tym kraju po prostu nie jest prawdą”. ^[ 110 ] Obserwując rząd Orbána, Dreher odkrył „tak inspirujące… co może zrobić energiczny konserwatywny rząd, jeśli poważnie podchodzi do powstrzymania tej strasznej globalnej fali przebudzenia”. ^[ 51 ] Dreher uznał za pouczającą dla amerykańskich konserwatystów wiarę Orbána „w suwerenność narodową, a nie globalizm. Nie sprzeciwia się sojuszom i organizacjom transnarodowym, ale wierzy, że ważne jest, aby ludzie zachowywali i bronili własnych tradycji i sposobów życia. To pociąga za sobą kontrolę imigracji”. ^[ 116 ] O polityce Orbána anty-LGBT+, ^{[ 117 ] [ 118 ]} Dreher powiedział: „Żyjemy obecnie w trwającej katastrofie społecznej z dezorientacją płciową i transpłciowością. Viktor Orbán chce uratować swój naród przed tą ideologiczną toksyną i nie waha się użyć siły państwa, aby to zrobić, nawet jeśli może to naruszać ducha liberalizmu”. ^[ 119 ] W przemówieniu z 2014 roku Orbán słynnie stwierdził, że „nowe państwo, które budujemy na Węgrzech, jest państwem nieliberalnym”. ^{[ 120 ] [ 121 ]} Porównując dynamikę na Węgrzech do tej w Ameryce, Dreher powiedział: „Wydaje się, że wszyscy zmierzamy ku przyszłości, która nie jest liberalna i demokratyczna, ale będzie albo lewicowym nieliberalizmem, albo prawicowym nieliberalizmem. Jeśli to prawda, to wiem, po której stronie jestem: po stronie, która nie będzie prześladować mnie i mojego narodu." ^[ 110 ]

Dreher odegrał kluczową rolę w zachęcaniu amerykańskiego ruchu konserwatywnego do zaangażowania się w sprawy Węgier i wzorowania się na strategii politycznej i rządach Orbána. W kwietniu 2021 roku Dreher zaprosił Tuckera Carlsona , którego nazywa „najważniejszą postacią konserwatywną w Ameryce”, do odwiedzenia Węgier. ^[ 122 ] Po tym, jak Carlson odpowiedział, że rozważa już wizytę, ale że podróż uwikłała się w biurokrację, Dreher osobiście rozmawiał z ministrami rządu węgierskiego i jednym z najbliższych doradców Orbána, aby zapewnić ich, że „Tucker jest kimś, komu można zaufać”. ^[ 51 ] Carlson spędził następnie tydzień na Węgrzech, nagrywając odcinki swojego serialu Fox News Tucker Carlson Tonight , podczas którego Carlson przeprowadził wywiad w cztery oczy z Orbánem i pochwalił go jako jedynego wybranego przywódcę na Ziemi, który „publicznie identyfikuje się jako konserwatysta w stylu zachodnim”. ^{[ 110 ] [ 51 ] [ 107 ]} Następnie Amerykańska Unia Konserwatywna zorganizowała swoją pierwszą konferencję w Europie, CPAC Węgry, w Budapeszcie w maju 2022 r., w obecności Drehera. ^{[ 51 ] [ 107 ]}

Dreher powiedział, że Partia Republikańska USA potrzebuje „lidera z wizją Orbána” ^[ 51 ] i pisał pozytywnie o amerykańskich kandydatach i urzędnikach, których słowa i czyny odzwierciedlają słowa i czyny Orbána. ^[ 123 ] Dreher rozmawiał z Andrew Marantzem z The New Yorker i został zacytowany w artykule Marantza z 2022 roku: „Widząc, co mówi J.D. Vance i co Ron DeSantis faktycznie robi na Florydzie, koncepcja amerykańskiego orbánizmu zaczyna nabierać sensu. Nie chcę przeceniać tego, co będą w stanie osiągnąć, biorąc pod uwagę przeszkody konstytucyjne i wszystko inne, ale DeSantis już wykorzystuje władzę państwa, aby przeciwstawić się przebudzonemu kapitalizmowi , przeciwko szalonym rzeczom dotyczącym płci”. ^[ 51 ] Z kolei bliski przyjaciel Drehera ^{[ 124 ] [ 123 ]} i konserwatywny pisarz Andrew Sullivan krytycznie wypowiedział się na temat podziwu amerykańskich konserwatystów dla Orbána: „Jeśli ci ludzie uważają, że skrajna lewica w niebezpieczny sposób przejmuje kontrolę nad amerykańskim społeczeństwem, to tak, zgadzam się. ... Ale przejście od tego do: «Przyjmijmy tego autorytarnego przywódcę w tym zacofanym europejskim kraju, a może wypróbujmy wersję tego modelu z naszym własnym charyzmatycznym przywódcą u siebie» – mam na myśli, że taki skok jest po prostu dziwny i szczerze mówiąc głupi”. ^[ 51 ]

W latach 2008, 2012 i 2016 Dreher odmawiał poparcia kandydata na prezydenta. ^{[ 125 ] [ 126 ]}

W wyborach na gubernatora Luizjany w latach 2015 i 2019 Dreher głosował na Demokratę Johna Bela Edwardsa , powołując się na jego poglądy na temat aborcji, broni i ekonomii. ^[ 127 ]

1 listopada 2020 roku Dreher polecił „niepewnym czytelnikom swojego bloga” głosowanie na Donalda Trumpa , zaznaczając jednocześnie, że planuje głosować na Amerykańską Partię Solidarności, ponieważ jego stan jest już „bezpieczny w rękach Trumpa”. ^[ 128 ] W październiku 2020 roku Dreher napisał na Twitterze, że Amerykańska Partia Solidarności umożliwiła mu po raz pierwszy głosowanie „na partię, w którą [naprawdę] wierzy”. ^[ 129 ] Później powiedział również w programie Morning Joe w MSNBC , że jest zwolennikiem Amerykańskiej Partii Solidarności, ^[ 130 ] a tego samego dnia opublikował artykuł popierający Briana T. Carrolla z Amerykańskiej Partii Solidarności. ^[ 131 ] W 2024 roku Dreher powiedział węgierskiemu serwisowi informacyjnemu, że głosował na Trumpa w 2020 roku i zamierza to zrobić ponownie w 2024 roku. ^[ 132 ]

Drehera kojarzono z niedawnym ruchem politycznym, który określano zamiennie mianem „postliberalizmu”, „antyliberalizmu”, „ narodowego konserwatyzmu ” lub „ nowego nacjonalizmu ”. ^{[ 133 ] [ 134 ] [ 135 ] [ 136 ] [ 137 ] [ 138 ]} Ruch ten zdefiniowano w związku z manifestem zatytułowanym „Przeciw martwemu konsensusowi”, opublikowanym w First Things w marcu 2019 r., którego Dreher był sygnatariuszem. W ^{manifestu tym twierdzi się ,} że „konserwatywny konsensus sprzed Trumpa nie opóźnił, a tym bardziej nie odwrócił, zaćmienia trwałych prawd, stabilności rodziny [i] solidarności wspólnotowej” i „zbyt często ulegał trującemu i krytycznemu multikulturalizmowi ”; w manifeście opowiada się za konserwatyzmem solidarności narodowej, wspólnotowej i rodzinnej. ^{[ 139 ] [ 140 ]} Krytycy ruchu porównywali jego zwolenników do intelektualnych obrońców faszyzmu z lat 30. XX wieku, ^{[ 138 ] [ 136 ]} natomiast sympatycy ruchu argumentowali, że „nie ma nic wstydliwego w miłości własnej, impulsie łączącym indywidualną samoocenę i miłość do rodziny z uczuciem do własnego sąsiedztwa, miasta, stanu i całej wspólnoty politycznej (narodu)”. ^{[ 141 ] [ 142 ]}

Na początku lat 2010. Dreher zaangażował się w kontrowersje wokół metropolity Jonasza , pełniącego wówczas funkcję prymasa Kościoła Prawosławnego w Ameryce (OCA), który napotkał opór w swoich próbach większego zaangażowania OCA w kwestie polityczne, takie jak aborcja i małżeństwa homoseksualne . ^{[ 143 ] [ 144 ] [ 145 ] [ 146 ] [ 147 ]} Dreher założył anonimową stronę internetową o nazwie OCA Truth, która publikowała rzekome prywatne informacje o przeciwniku w tej kontrowersji. ^[ 148 ] Powiązania Drehera ze stroną internetową zostały ujawnione, gdy wyciekły wiadomości e-mail powiązane ze stroną. ^{[ 143 ] [ 147 ] [ 149 ] [ 150 ]} Dreher później opisał swoje zaangażowanie w tę sprawę jako „głupie”. ^[ 151 ]

W maju 2017 roku Dreher opublikował bez kontekstu uwagi profesora Tommy'ego Curry'ego z Texas A&M University , cytując jedno zdanie z tych uwag, myląco sugerując, że Curry podżegał do przemocy wobec białych. ^{[ 152 ] [ 70 ] [ 153 ] [ 154 ] [ 155 ] [ 156 ] [ 157 ]} Curry był następnie poddawany fali rasistowskich obelg i zastraszania. ^{[ 152 ] [ 70 ] [ 154 ]} Dreher powiedział, że nie zwrócił się do Curry'ego o komentarz przed opublikowaniem wpisu na blogu, a Curry otrzymał wsparcie ze strony swoich kolegów z wydziału i rektora uniwersytetu. ^{[ 152 ] [ 70 ] [ 154 ] [ 158 ]}

W styczniu 2020 roku Dreher został wymieniony w pozwie złożonym przez rodziców Kayli Kenney, 15-letniej dziewczynki, której prywatne zdjęcia na Instagramie opublikował na swoim blogu rzekomo bez zgody rodziców, a wobec której wysunął zarzuty molestowania seksualnego, powołując się na anonimowe źródła, którym dziewczynka i jej rodzina zaprzeczają. W pozwie Dreher oskarża się o zniesławienie , umyślne spowodowanie cierpienia psychicznego i naruszenie prywatności. ^{[ 159 ] [ 160 ] [ 161 ] [ 162 ]}

Dreher poślubił Julie Harris Dreher w 1997 roku. Dreher ogłosił publicznie za pośrednictwem swojego bloga , że ​​para rozpoczęła proces rozwodowy w kwietniu 2022 roku. ^{[ 163 ] [ 164 ]} Para miała troje dzieci. Dreher mieszkał w parafii East Baton Rouge w Luizjanie . ^[ 19 ] Wychowany jako metodysta , opuścił zorganizowaną religię, zanim w 1993 roku w wieku 26 lat nawrócił się na katolicyzm rzymski , ^{[ 165 ] [ 7 ] [ 166 ]} i od tego czasu pisał wiele w prasie katolickiej. ^{[ potrzebne źródło ] Relacjonowanie} skandalu związanego z wykorzystywaniem seksualnym w Kościele katolickim , począwszy od 2001 roku, skłoniło go do zakwestionowania swojego katolicyzmu i 12 października 2006 roku ogłosił swoje nawrócenie na prawosławie wschodnie . ^{[ 7 ] [ 167 ]} Wówczas Dreher twierdził, że skandal ten nie był tak bardzo „problemem pedofilii”, jak raczej „nadużyciom seksualnym wobec nieletnich sprzyja tajna, potężna sieć księży homoseksualnych”, znana jako „ Mafia Lawendowa ”. ^{[ 168 ] [ 169 ]}

W 2022 roku, po rozstaniu z żoną, Dreher przeprowadził się do Budapesztu na Węgrzech , gdzie żyje, jak sam to określa, na dobrowolnym „wygnaniu”. ^[ 2 ]

Dreher napisał, że dokumenty FBI odkryte w 2022 roku wymieniły jego ojca Raya Drehera jako przywódcę ( Exalted Cyclops ) Ku Klux Klanu , co Dreher opisał jako „dowód strasznej historii, którą od dawna podejrzewałem, że jest prawdziwa, ale wbrew nadziei miałem nadzieję, że nie jest”. ^[ 170 ] Ray Dreher Sr. i jego brat, Murphy Dreher Jr., byli blisko lokalnego przedstawiciela USA i znanego członka Klanu Johna Raricka ; wszyscy trzej mężczyźni należeli do tej samej loży masońskiej. ^[ 171 ]

Ta lista jest niekompletna . Możesz pomóc, dodając brakujące pozycje . ( sierpień 2017 )

• Dreher, Rod (2006). Crunchy Cons: Jak Burkes w birkenstockach, miłośnicy broni ogrodnicy ekologiczni, ewangeliczni rolnicy z wolnego wybiegu, modne mamy uczące w domu, prawicowi miłośnicy przyrody i ich zróżnicowane plemię kontrkulturowych konserwatystów planują uratować Amerykę (a przynajmniej Partię Republikańską) . Nowy Jork: Crown Forum. ISBN 9781400050642.
• — (2013). Mała droga Ruthie Leming: Dziewczyna z Południa, małe miasteczko i sekret dobrego życia . Nowy Jork: Grand Central Publishing. ISBN 9781455521913.
• — (2015). Jak Dante może uratować ci życie: Zmieniająca życie mądrość największego poematu w historii . Nowy Jork: Regan Arts. ISBN 9781941393321.
• — (2017). Opcja Benedykta: Strategia dla chrześcijan w kraju postchrześcijańskim . Nowy Jork: Sentinel. ISBN 9780735213319.
• — (2020). Nie żyć kłamstwami. Podręcznik dla chrześcijańskich dysydentów . Nowy Jork: Sentinel. ISBN 9780593087398.
• — (2025). Życie w zadziwieniu: Odkrywanie tajemnicy i sensu w epoce świeckiej . Grand Rapids: Zondervan. ISBN 9780310369127.

• Dreher, Rod (22 kwietnia 2002). „Kwestia gejowska: pośród obecnych skandali w Kościele katolickim, problem nie do zignorowania”. National Review.
• — (30 września 2002 r.). „ Wady chrupiących warzyw: Wybieranie ekologicznych warzyw do torby National Review ” . National Review .
• — (10 czerwca 2010). „ Prawosławie i ja ” . Podróż do prawosławia.
• — (26 czerwca 2015 r.). „ Prawosławni chrześcijanie muszą teraz nauczyć się żyć jak wygnańcy we własnym kraju”. Magazyn Time .

• Rezydenci-cudzoziemcy

The Epsteino-Centric Model: A Sociopolitical Analysis of the Western Power Core

In this essay, Alexander Dugin interprets Western power as a gravitational system organized around a hidden nucleus, toward which all elite trajectories inevitably converge.

Pledge your support

Epstein network is just a core of the collective West. But all other circles surrounding it - politics, culture, media, fashion, movies, education, markets, science, special services, just everything - form the layers of gravitation, attracting the masses to the island. The real structure of global Western elite is Epsteino-centric. It doesn’t matter where you start from – education, business, fashion, politics, science, media, prostitution, crime – if you make real success in your carrier you reach Epstein island.

The elite are those who reach the center nucleus – Epstein’s island or his Zorro land. There you can become the victim or predator. You are always both.

1. Introduction: The Gravitational Paradigm of Western Power

In the rigorous study of geopolitical systems, traditional hierarchical models—which depict power as a static, top-down pyramid—have become increasingly insufficient for capturing the complex dynamics of the collective West. To understand the modern distribution of influence, one must shift from a linear perspective to a gravitational one. In this paradigm, power functions as a massive celestial body, exerting a constant pull that draws disparate institutional spheres toward a singular, hidden nucleus.

The “Epsteino-centric” thesis posits that the Epstein network is not a peripheral anomaly or a tangential scandal; it is the fundamental core—the very nucleus—of the Western power structure. This model argues that the architecture of the collective West is organized around this center, with every major social pillar acting as a “layer of gravitation.” While conventional analysis treats fields such as science, fashion, and politics as independent silos, the gravitational metaphor reveals how these seemingly unrelated paths of high-level success converge upon a shared point of origin and control. Understanding this nucleus is the only way to accurately map the trajectory of the modern elite.

2. Defining the Nucleus: The Center of the Collective West

Identifying the definitive “center” of a system is the primary requirement for any systemic analysis of Western institutions. Without recognizing the core, the movement of the surrounding layers appears chaotic and decentralized when it is, in fact, highly directed. In the Western structure, the nucleus serves as the ultimate destination for those who reach the apex of their respective fields.

The “Real Elite” are not defined by the mere accumulation of wealth or the acquisition of official titles. Instead, elite status is strictly predicated on reaching this nucleus. It serves as the definitive threshold—the final filter—separating general high-achievers from those who occupy the inner sanctum of global structural power. Reaching the center signifies that an individual has transitioned from being a professional success to becoming a functional component of the Western core.

According to the source context, this nucleus manifests in two primary geographic and symbolic locations:

• Epstein’s Island

• Zorro land

This center exerts a constant, invisible influence, bending the light of public discourse and shaping the trajectories of all social spheres toward its own interests.

3. The Layers of Gravitation: Mapping Institutional Convergence

The stability of the Epsteino-centric core is maintained by a series of “gravitational layers.” These layers function as a dual-action mechanism: they provide the necessary “attraction of the masses” to sustain the system’s legitimacy and energy, while simultaneously filtering and accelerating high-performing individuals toward the center. These circles are not independent entities but are interconnected components of a single, unified gravitational field.

As individuals achieve “real success” within these specific fields, the logic of the system curves their path toward the nucleus. The following table identifies the nine distinct spheres of gravitation and their specific functions in facilitating movement toward the core:

Social Sphere

Gravitational Function

Politics

Orchestrates the legislative and administrative alignment necessary to sustain the overarching structure.

Culture

Establishes the normative frameworks that socialize the masses into accepting the system’s presence.

Media

Manages mass perception and manufactures the consent required for the system’s continued operation.

Fashion

Provides the aesthetic and social prestige that masks the underlying power dynamics of the elite.

Movies

Functions as a primary vector for myth-making and the cultural validation of elite trajectories.

Education

Shapes ideological frameworks and identifies high-potential talent for early systemic integration.

Markets

Serves as the financial engine, filtering high-level economic players toward the center through capital accumulation.

Science

Provides intellectual and technical legitimacy, ensuring the core possesses a monopoly on advanced knowledge.

Functions as the security and intelligence apparatus, providing the “clearance” and protection required for entry into the nucleus.

These layers are not independent variables; they are the integrated machinery of a single gravitational field. Success in any one sphere is a trajectory that eventually intersects with all others at the point of the nucleus.

4. The Mechanism of Ascent: Career Success as a Path to the Nucleus

The meritocratic myth suggests that advancement is a reward for talent or service to the public. However, the Epsteino-centric reality is far more clinical: high-level career advancement is merely the mechanism of convergence toward the core.

A critical feature of this system is the irrelevance of starting points. The source context emphasizes that “it doesn’t matter where you start from.” This creates a profound meritocratic paradox: the system rewards the highest achievement in “clean” fields, such as science and education, with entry into the same “unclean” nucleus occupied by those from the spheres of crime and prostitution. This reveals that the most “sacred” and the most “profane” social tracks share an identical terminal velocity toward the Epstein network.

This shared destination effectively homogenizes the interests of supposedly distinct social sectors. When the top physicist, the top financier, and the top politician all terminate at the same point of convergence, their disparate professional backgrounds are superseded by their shared membership in the core.

Key Takeaways of the Ascent Mechanism

1. Systemic Terminal Velocity: Regardless of the field of endeavor—be it science, politics, or crime—the peak of Western career success terminates at the Epstein network.

2. The Indifference of Origins: The system is structurally indifferent to the moral or professional point of origin; it recognizes only the attainment of “real success.”

3. Elite Interest Homogenization: The gravitational pull toward the nucleus ensures that the interests of the elite are unified, rendering the public-facing distinctions between different social sectors irrelevant.

5. Systemic Implications: The Architecture of the Collective West

The organization of a society around a secret, centralized nucleus has devastating strategic consequences. Foremost among these is the systemic collapse of meritocratic legitimacy. When “real success” in any field is predicated on reaching the Epsteino-centric nucleus, the primary loyalty of any high-level actor is no longer to their profession, their constituents, or their nation, but to the core itself.

The attraction of the masses to the outer layers—such as media, fashion, and education—serves as a stabilizing force for the core. The public provides the momentum and economic power that fuel these outer circles, unaware that the system is designed to siphon the most “successful” individuals toward a hidden center. The Epsteino-centric model is not merely a description of a “shadow government”; it is the hidden structural reality of how Western global power is mapped, exercised, and maintained.

Join chat