Łatwo rzuca się w oczy to, że Autor popada w żydowskie narracje a może nawet i konfabuluje.

Autor posługuje się nomenklaturą „holokaustu” i mówi i faktach, które ew. są do negocjacji między PIS a żydami (Żydaerem). To, podczas kiedy mamy do czynienia z faktami dokonanymi i to już od dawna!

W pewnym sensie art. jest formą żydowskiej manipulacji na polskich gojach.

Bo art. sugeruje, że to problem palestyński czy muzułmański jest motywem „zainteresowań” służb Izraela. A jest to manipulacja i oszustwo nawet, bo celem działań służb Izraela jest Polska i Polacy - exterminacja.

Red. Gazeta Warszawska.

=======================

Tajne rozmowy z Izraelem. Tamci naciskają na powstanie w Polsce największej ekspozytury izraelskiego wywiadu.

Centralny Port Komunikacyjny

Rząd PiS nie jest w łatwej sytuacji, ale musi pamiętać, że uleganie szantażowi, nawet niewypowiedzianemu głośno, przykro się kończy dla szantażowanego. Jak to Winston Churchill skomentował podpisanie w 1938 r. porozumień monachijskich oddających Niemcom Czechosłowację? Mieli do wyboru: wojnę i hańbę. Wybrali hańbę, a wojnę i tak dostaną.

Skutkiem pewnej dyskusji, która wywiązała się nt. roli ks. Kneblewskiego w „ruchu narodowym” przedkładamy poniżej pełną transkrypcję wypowiedzi Kneblewskiego nt. żydów - między innymi:

- obowiązku ich „docenienia”

- obowiązku przyjęcia ich do Polski (nawet za cenę zagrożenia).

Powtarzamy ex. ksiądz Kneblewski jest ekskomunikowany – bo złamał zakaz „przedkładania żyda nad chrześcijanina” – a co jest obłożone ekskomuniką (excommunicatio latae sententiae).

Gestykulacja czy mimika - ironia - jest dość typowa dla tych, którzy nie żyją faktyczne polskim etosem czy problemami, ale mają do Polski i Polaków stosunek instrumentalny. 

Przypadek Kneblewskiego jest najlepszą ilustracją tego, że najgorszymi wrogiem jest wróg wewnętrzny.

Red. Gazeta Warszawska.

Autoreklama Żaryna? 

Antysemita męczennik? - będzie kandydatem na prezydenta polinu i musi się uwiarygodnić?

Red. GW.

=====================

Książka, autorstwa - wówczas - dr Bogusława Kopki o KL Warschau wydana w IPN wywołała wielki szum w środowisku historycznym, a także wśród osób wspierających ideę budowy pomnika ku czci ofiar tegoż obozu, skupionych wokół pani sędzi Marii Trzcińskiej.

Genezą tego szumu był stan badań nad historią obozu. Rada Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa, sama nie mogąc podjąć decyzji co do treści upamiętnienia obozu na planowanym pomniku, zgłosiła bodaj w 2006 r. wniosek do IPN z prośbą o rozstrzygnięcie sporu do do obszaru obozu, liczby pomordowanych Polaków, czasu istnienia oraz istnienia lub nie, komór gazowych na jego terenie (konkretnie w miejscu rozbudowy węzła kolejowego przy dworcu Warszawa Zachodnia).