A translated version of an article by Aleksandr Dugin has appeared on KATEHON, an anti-globalist, pro-Russian website. (When I tried to post a link to the article on Twitter, they said that “the link has been identified by Twitter and its partners as harmful” and they blocked it.) Dugin’s article indicates that he has a solid grasp of politics in the U.S., and for the first time that I am aware of, he points to Jewish influence. Since Dugin is reputedly close to Vladimir Putin (“Putin’s brain” and of course, a “fascist,” as the neoliberal Washington Post phrased it) and because he has supported the Ukrainian war, it indicates that the Russian political establishment understands the upheaval going on in the United States.

Excerpts from Alexander Dugin: “The United States Court Against the Ideology of Progress.”

The fact is that there is not just one American state, but two countries and two nations with this name and this is becoming more and more evident. It is not even a question of Republicans and Democrats, whose conflict is becoming increasingly bitter. It is the fact that there is a deeper division in American society.

Half of the US population is an advocate of pragmatism. This means that for them there is only one yardstick: it works or it doesn’t work, it works/it doesn’t work. That is all. And no dogma either about the subject or the object. Everyone can see himself as whatever he wants, including Elvis Presley or Father Christmas, and if it works, no one dares to object. It is the same with the outside world: there are no inviolable laws, do what you want with the outside world, but if it responds harshly, that is your problem. There are no entities, only interactions. This is the basis of Native American identity, it is the way Americans themselves have traditionally understood liberalism: as freedom to think what you want, to believe what you want, and to behave as you want. Of course, if it comes to conflict, the freedom of one is limited by the freedom of the other, but without trying you cannot know where the fine line is. Try it, maybe it will work.

That is how American society has been up to a certain point. Here, banning abortion, allowing abortion, sex change, punishing sex change, gay parades or neo-Nazi parades were all possible, nothing was turned away at the door, the decision could be anything, and the courts, relying on a multitude of unpredictable criteria, precedents and considerations, were the last resort to decide, in problematic cases, what worked/didn’t work. This is the mysterious side of the Americans, completely misunderstood by Europeans, and also the key to their success: they have no boundaries, which means they go where they want until someone stops them, and that is exactly what works.

Dugin is describing traditional American political values based on individualism and personal freedom. But traditional American political values have been in conflict with the values of a new, substantially Jewish elite with strong authoritarian tendencies.

But in the American elite, which is made up of people from a wide variety of backgrounds, at some point a critically large number of non-Americans have accumulated. They are predominantly Europeans, often from Russia. Many are ethnically Jewish but imbued with European or Russian-Soviet principles and cultural codes. They brought a different culture and philosophy to the United States. They did not understand or accept American pragmatism at all, seeing it only as a backdrop for their own advancement. That is, they took advantage of American opportunities, but did not intend to adopt a libertarian logic unrelated to any hint of totalitarianism. In reality, it was these alien elites who hijacked the old American democracy. It was they who took the helm of globalist structures and gradually seized power in the United States.

This is exactly what we have emphasized at TOO. There are people with a variety of backgrounds that make up our new elite, but there is a substantial Jewish core with “alien” values, and in general, this elite speaks with one voice and dissent on important issues is not tolerated. This new elite largely emigrated to the United States in late nineteenth and early twentieth century, and the Marxist commitments of many of them were an important aspect of the enactment of the 1924 Immigration Restriction Act in the wake of the Bolshevik Revolution. In subsequent decades Jews became the backbone (p. 68ff) of the American Old Left and New Left. Indeed,  as noted in my review of Amy Weingarten’s Jewish Organizations’ Response to Communism and Senator McCarthy, “a major problem that the organized Jewish community was forced to confront—a problem stemming from the long involvement of the mainstream Jewish community in communism and the far left, at least until the end of World War II, and among a substantial number of Jews even after this period. … Weingarten points to a “hard core of Jews” (p. 6) who continued to support the Communist Party into the 1950s and continued to have a “decisive role” in shaping the policies of the American Communist Party (CPUSA) (p. 9). These leftist Jews were welcomed into the Jewish organizations during the early post-war, particularly the American Jewish Congress, the largest American Jewish organization, but they were gradually made unwelcome due to the anti-communist fervor of the period.

Notice that Dugin emphasizes that the new alien elite has exploited American individualism to advance these alien values—they “took advantage of American opportunities, but did not intend to adopt a libertarian logic unrelated to any hint of totalitarianism.” When they achieved power, they rejected the libertarian ethos in favor of top-down, centralized, authoritarian control that is antithetical to traditional American political culture.

This is precisely the thesis of my 2019 book Individualism and the Western Liberal Tradition: Evolutionary Origins, History, and Prospects for the Future where I document the rise of the substantially Jewish elite (Ch. 6; see also here) and describe how this new elite is shaping attitudes via domination of the media, the educational system, and political culture. Rejecting the libertarian framework, the new elite favors censoring ideas that conflict with these messages (Ch. 8), and it has established a two-tier justice system in which dissidents from the established orthodoxy are treated far more harshly than those favored by the new elite. In Chapter 9 I argue that traditional Western individualism is under dire threat from this assault. I would add that our new elite is not only alien to traditional Western values, it is also a hostile elite—hostile to the traditional people and culture of America, and that their desired multicultural future in which Whites would be a much-hated minority is very dangerous for Whites.

And I agree entirely that Jews “took advantage of American opportunities.” Because of their intelligence, their ethnic networking, and their long experience as merchants and in  financial matters, Jews  have certainly shown that they are quite successful in an individualist economic system (capitalism) and they have taken advantage of the relatively low ethnocentrism that is an integral aspect of individualism. As I noted in Chapter 8 of Individualism,

as emphasized throughout this book, White people tend to be more individualistic than other peoples, implying that they are less likely than other peoples to make invidious distinctions between ingroups and outgroups and they are more likely to be open to strangers and people who don’t look like them. Because Whites are low in ethnocentrism and high in conscientiousness, controlling ethnocentrism is easier for them. Their subcortical mechanisms responsible for ethnocentrism are weaker to start with and hence easier to control [via messages from the media and educational system enabled by top-down inhibitory control over the modular processing typical of the lower brain].

As a result,  this new elite encountered only minimal resistance from the old American elite which was under intense pressure during the 1950s and capitulated entirely in the 1960s and 70s—the era that resulted in Roe v. Wade (1973), civil rights legislation, affirmative action, replacement-level non-White immigration, etc.

Critically relevant is that Dugin notes parallels of the new elite with Bolshevik attitudes of authoritarian control, including “destruction” of those seen as having the wrong attitudes: “If you are not a progressive, you are a Nazi and “must be destroyed.”

These elites, often left-liberal, sometimes openly Trotskyist, have brought with them a position that is deeply alien to the American spirit: the belief in linear progress [as in Marxism]. …

However, the emigrants from the Old World brought with them very different attitudes. For them, progress was a dogma. All history was seen as continuous improvement, as a continuous process of emancipation, improvement, development and accumulation of knowledge [presumably a reference to Marxism]. Progress was a philosophy and a religion. In the name of progress, which included a continuous increase in individual freedoms, technical development and the abolition of traditions and taboos, everything was possible and necessary, and it no longer mattered whether it worked or not. What mattered was progress.

This, however, represented a completely new interpretation of liberalism for the American tradition. The old liberalism argued: no one can ever impose anything on me. The new liberalism responded: a culture of abolition, shaming, total elimination of old habits, sex change, freedom to dispose of the human foetus (pro-choice), equal rights for women and races is not just a possibility, it is a necessity. The old liberalism said: be what you want, as long as it works. The new one replied: you have no right not to be a liberal. If you are not a progressive, you are a Nazi and must be destroyed. Everything must be sacrificed in the name of freedom, LGBT+, transgender and artificial intelligence.

We often hear the phrase “on the right side of history” from progressives, the idea being that history is going in only one direction and change in that direction is inevitable. At this time, being on the right side of history means believing that you believe in a future in which White “racism” is abolished and all peoples will live together in peace and harmony, ethnic conflicts will be abolished, and all groups—freed from the scourge of White racism—will have the same average level of income and achievement. Such a utopian view flies in the face of the long history of ethnic/racial conflict and the reality of biologically based race differences. But believing it is progressive dogma and, as Dugin would say, “If you are not a progressive, you are a Nazi and must be destroyed.”

Dugin is quite aware of the opposition of our hostile elite to Donald Trump:

The conflict between the two societies — the old libertarian, pragmatic one and the new neoliberal, progressive one — has steadily escalated over the past decades and culminated in the Trump presidency. Trump has embodied one America and his globalist democratic opponents the other. The civil war of philosophies has reached a critical point.

As I have written before, Trump made many mistakes and often fumbled the ball on  his appointments (although the pool of mainstream Republicans from which he chose was completely corrupt, and he saddled himself with Jared and Ivanka as central players). However, his campaign pronouncements were clearly anti-globalist—opposing immigration (not just illegal), building the wall, wanting better relations with Russia, removing U.S. troops from the Middle East, complaining about the effects of immigration (“Paris isn’t Paris any more”), etc. These pronouncements engendered an unprecedented uproar from our hostile elite (now being reenacted as a result of the recent SCOTUS rulings—blamed on Trump because of his choices in SCOTUS nominations) and the Washington bureaucracy—the deep state (including the FBI). Media articles during the 2016 campaign were replete with messages that Trump was the reincarnation of Hitler, etc. This hostility continued throughout Trump’s presidency resulting in the prolonged Mueller investigation (based on the Russia collusion hoax) and two impeachments by the Democrat-controlled House (with the help of some Republicans). For the entire four years, there was an atmosphere of crisis surrounding Trump’s presidency, and this has continued now with the January 6 Committee hearings (which are mainly aimed at preventing Trump from running again).

Dugin repeats his emphasis on the totalitarian and violent tendencies of the new elite:

New America … insists that freedom requires violence against those who do not understand it well enough. Which means that freedom must have a normative interpretation and it is up to the neo-liberals themselves to determine how and to whom they use it and how they interpret it. The old liberalism is libertarian. The new is blatantly totalitarian. The Supreme Court is now overturning the totalitarian dictatorial strategy of the neo-liberal globalist elites, who act — a bit like the Bolsheviks in Russia — in the name of the future.

Yes, but I’d say it’s more than “a bit like the Bolsheviks.” Moreover, it’s tempting to think that Dugin is here linking Bolshevik-type authoritarian attitudes to the Jewish overrepresentation in the new American elite, given that he noted the obvious role of Jews in the new globalist elite dominating America, and his likely awareness of the well known outsized Jewish role in the murderous, intensely authoritarian early decades of the USSR with its utopian promises of creating the New Soviet Man. This very large role of Jews in the early decades of the USSR has also been noted by Putin and is presumably common knowledge among Russian intellectuals.

And the almost desperate old Americans, pragmatists and libertarians rejoice [at overturning Roe v. Wade]: the freedom to do what you want, not what the progressives and technocrats say, to go in any direction, not just where the globalists are forcibly sending us, has triumphed again, and Missouri’s brave attorney general has already shown what can be done. Bravo! It is a pragmatic revolution, an American-style conservative revolution.
Of course, all the globalist progressive crap is about to go down the drain. The old America has in a way counter-attacked the new America. “If the kingdom of law is divided in itself, it will surely become desolate”. Matthew 12:25 Better sooner than later…

“Better sooner than later.” I couldn’t agree more. While the White population still has political and demographic clout.

Dugin’s comments on the alien American elite and his strong support for the Ukrainian war make clear the dominant Russian perspective on this conflict. They see it correctly as a conflict between Russian sovereignty and neoliberal globalist elites based in the West that are aiming for a unipolar world with themselves dominating a subservient, relatively powerless Russia. It is the world dreamed of in the 1990s during the Yeltsin administration and abruptly snuffed out by the rise of Putin. Neoconservatives have targeted Russia ever since.

Make no mistake. It is critical for Russia to win this war. But it’s quite clear that the neoconservatives (Blinken, Nuland, Sherman) dominating the Biden administration’s foreign policy also see this as a critically important struggle, and they have continued to increase the U.S. commitment—willing to fight to the last Ukrainian. And, I suspect that ultimately they will be willing to use U.S. troops in the conflict to prevent a Russian victory.

Przetłumaczona wersja artykułu Aleksandra Dugina pojawiła się na KATEHON , antyglobalistycznej, prorosyjskiej stronie internetowej. (Kiedy próbowałem zamieścić link do artykułu na Twitterze, powiedzieli, że „link został zidentyfikowany przez Twittera i jego partnerów jako szkodliwy” i zablokowali go.) Artykuł Dugina wskazuje, że ma solidne pojęcie o polityce w USA i po raz pierwszy, o czym wiem, wskazuje na wpływy żydowskie. Ponieważ Dugin jest podobno bliski Władimirowi Putinowi („mózg Putina” i oczywiście „faszysta”, jak określił to neoliberalny Washington Post ) i ponieważ popierał wojnę ukraińską, wskazuje to, że rosyjski establishment polityczny rozumie zamieszki w Stanach Zjednoczonych.

Fragmenty Aleksandra Dugina: „ Sąd Stanów Zjednoczonych przeciwko ideologii postępu ”.

Faktem jest, że o tej nazwie nie ma tylko jednego państwa amerykańskiego, ale dwa kraje i dwa narody i jest to coraz bardziej widoczne. Nie jest to nawet kwestia Republikanów i Demokratów, których konflikt staje się coraz bardziej zaciekły. To fakt, że w społeczeństwie amerykańskim istnieje głębszy podział.

Połowa populacji USA jest zwolennikiem pragmatyzmu. Oznacza to, że dla nich jest tylko jedna miara: działa lub nie działa, działa/nie działa. To wszystko. I żadnego dogmatu ani o przedmiocie, ani o przedmiocie. Każdy może postrzegać siebie jako tego, czego chce, w tym Elvisa Presleya czy Świętego Mikołaja, a jeśli to zadziała, nikt nie odważy się sprzeciwić. Tak samo jest ze światem zewnętrznym: nie ma nienaruszalnych praw, rób ze światem, co chcesz, ale jeśli zareaguje ostro, to jest twój problem. Nie ma bytów, są tylko interakcje. To jest podstawa tożsamości rdzennych Amerykanów, jest to sposób, w jaki sami Amerykanie tradycyjnie rozumieli liberalizm: jako wolność myślenia, czego chcesz, wierzenia w to, co chcesz i zachowywania się tak, jak chcesz. Oczywiście, jeśli dojdzie do konfliktu, wolność jednego jest ograniczona wolnością drugiego, ale bez próby nie można wiedzieć, gdzie jest cienka linia. Spróbuj, może zadziała.

Tak właśnie do pewnego momentu doszło społeczeństwo amerykańskie. Tutaj zakaz aborcji, zezwolenie na aborcję, zmiana płci, karanie zmiany płci, parady gejowskie lub neonazistowskie były wszystko możliwe, nic nie zostało odrzucone w drzwiach, decyzja mogła być cokolwiek, a sądy opierając się na mnóstwie nieprzewidywalnych kryteria, precedensy i względy były ostatnią deską ratunku, by w problematycznych przypadkach decydować, co się sprawdziło, a co nie. To tajemnicza strona Amerykanów, kompletnie niezrozumiana przez Europejczyków, a zarazem klucz do ich sukcesu: nie mają granic, co oznacza, że ​​idą tam, gdzie chcą, dopóki ktoś ich nie zatrzyma, i to właśnie działa.

Dugin opisuje tradycyjne amerykańskie wartości polityczne oparte na indywidualizmie i wolności osobistej. Ale tradycyjne amerykańskie wartości polityczne były w konflikcie z wartościami nowej, zasadniczo żydowskiej elity o silnych tendencjach autorytarnych.

Ale w amerykańskiej elicie, która składa się z ludzi z różnych środowisk, w pewnym momencie nagromadziła się krytycznie duża liczba nie-Amerykanów. Są to głównie Europejczycy, często z Rosji. Wielu z nich jest etnicznie Żydami, ale przesiąkniętymi europejskimi lub rosyjsko-sowieckimi zasadami i kodami kulturowymi. Przynieśli do Stanów Zjednoczonych inną kulturę i filozofię. W ogóle nie rozumieli ani nie akceptowali amerykańskiego pragmatyzmu, widząc w nim jedynie tło dla własnego awansu. Oznacza to, że wykorzystali amerykańskie możliwości, ale nie zamierzali przyjąć libertariańskiej logiki niezwiązanej z jakimkolwiek śladem totalitaryzmu. W rzeczywistości to te obce elity porwały starą amerykańską demokrację. To oni przejęli ster struktur globalistycznych i stopniowo przejęli władzę w Stanach Zjednoczonych.

To jest dokładnie to, co podkreślaliśmy w TOO. Są ludzie z różnych środowisk, którzy tworzą naszą nową elitę, ale istnieje znaczny żydowski rdzeń z „obcymi” wartościami i ogólnie ta elita mówi jednym głosem, a sprzeciw w ważnych kwestiach nie jest tolerowany. Ta nowa elita w dużej mierze wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX i na początku XX wieku, a marksistowskie zobowiązania wielu z nich były ważnym aspektem uchwalenia ustawy o ograniczeniach imigracyjnych z 1924 r. w następstwie rewolucji bolszewickiej. W kolejnych dziesięcioleciach Żydzi stali się kręgosłupem (s. 68 nn) amerykańskiej Starej i Nowej Lewicy. Rzeczywiście, jak zauważyłem w mojej recenzji Amy WeingartenOdpowiedź organizacji żydowskich na komunizm i senator McCarthy, „poważny problem, z którym zorganizowana społeczność żydowska musiała się zmierzyć – problem wynikający z długiego zaangażowania głównego nurtu społeczności żydowskiej w komunizm i skrajną lewicę, przynajmniej do końca II wojny światowej, i wśród znacznej liczby Żydzi nawet po tym okresie. … Weingarten wskazuje na „twardy rdzeń Żydów” (str. 6), którzy nadal wspierali Partię Komunistyczną do lat 50. i nadal odgrywali „decydującą rolę” w kształtowaniu polityki Amerykańskiej Partii Komunistycznej (CPUSA) (str. 9). Ci lewicowi Żydzi byli mile widziani w organizacjach żydowskich we wczesnym okresie powojennym, szczególnie w Amerykańskim Kongresie Żydów, największej amerykańskiej organizacji żydowskiej, ale stopniowo stawali się niemile widziani z powodu antykomunistycznego zapału tego okresu.

Zauważ, że Dugin podkreśla, że ​​nowa elita obcych wykorzystała amerykański indywidualizm do promowania tych obcych wartości – „wykorzystali amerykańskie możliwości, ale nie zamierzali przyjąć libertariańskiej logiki niezwiązanej z jakimkolwiek śladem totalitaryzmu”. Kiedy zdobyli władzę, odrzucili libertariański etos na rzecz odgórnej, scentralizowanej, autorytarnej kontroli, która jest sprzeczna z tradycyjną amerykańską kulturą polityczną.

Jest to dokładnie teza mojej książki „ Indywidualizm i zachodnia tradycja liberalna: ewolucyjne pochodzenie, historia i perspektywy na przyszłość”  z 2019 r., w której dokumentuję powstanie zasadniczo żydowskiej elity (rozdz. 6; zob. również tutaj) i opisać, jak ta nowa elita kształtuje postawy poprzez dominację mediów, systemu edukacji i kultury politycznej. Odrzucając libertariańskie ramy, nowa elita opowiada się za cenzurowaniem idei, które są sprzeczne z tymi przekazami (rozdz. 8) i ustanowiła dwupoziomowy system sprawiedliwości, w którym dysydenci z ugruntowanej ortodoksji są traktowani znacznie surowiej niż ci faworyzowani przez nową. elita. W rozdziale 9 twierdzę, że tradycyjny zachodni indywidualizm jest zagrożony tym atakiem. Dodam, że nasza nowa elita jest nie tylko obca tradycyjnym zachodnim wartościom, ale jest także elitą wrogą – wrogą wobec tradycyjnego ludu i kultury Ameryki, i że ich pożądana wielokulturowa przyszłość, w której Biali byliby znienawidzoną mniejszością, jest bardzo niebezpieczne dla białych.

I całkowicie zgadzam się, że Żydzi „wykorzystali amerykańskie możliwości”. Ze względu na swoją inteligencję, powiązania etniczne i wieloletnie doświadczenie jako kupców i w sprawach finansowych, Żydzi z pewnością pokazali, że odnoszą spore sukcesy w indywidualistycznym systemie gospodarczym (kapitalizm) i wykorzystali stosunkowo niski etnocentryzm, jakim jest integralny aspekt indywidualizmu. Jak zauważyłem w rozdziale 8 Indywidualizmu ,

jak podkreślono w tej książce, Biali ludzie są bardziej indywidualistyczni niż inne narody, co oznacza, że ​​są mniej skłonni niż inne narody do robienia krzywdzących rozróżnień między grupami wewnętrznymi i zewnętrznymi i są bardziej otwarci na obcych i ludzi, którzy tego nie robią. wyglądają jak oni. Ponieważ Biali mają niski poziom etnocentryzmu i wysoką sumienność, kontrolowanie etnocentryzmu jest dla nich łatwiejsze. Ich podkorowe mechanizmy odpowiedzialne za etnocentryzm są z początku słabsze, a przez to łatwiejsze do kontrolowania [poprzez komunikaty z mediów i systemu edukacyjnego umożliwione przez odgórną hamującą kontrolę nad modułowym przetwarzaniem typowym dla dolnej części mózgu].

W rezultacie ta nowa elita napotkała jedynie minimalny opór ze strony starej elity amerykańskiej, która była pod silną presją w latach pięćdziesiątych i całkowicie skapitulowała w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych – epoce, która zaowocowała aktem Roe przeciwko Wade (1973), ustawodawstwem dotyczącym praw obywatelskich, akcja afirmatywna, nie-biała imigracja na poziomie zastępowania itp.

Krytycznie istotne jest to, że Dugin zauważa podobieństwa nowej elity do bolszewickich postaw autorytarnej kontroli, w tym „zniszczenie” tych, którzy postrzegani są jako mający niewłaściwe nastawienie: „Jeśli nie jesteś postępowcem, jesteś nazistą i „musisz zostać zniszczony”.

Te elity, często lewicowo-liberalne, czasem otwarcie trockistowskie, przyniosły ze sobą stanowisko głęboko obce amerykańskiemu duchowi: wiarę w liniowy postęp [jak w marksizmie]. …

Jednak emigranci ze Starego Świata przynieśli ze sobą bardzo różne postawy. Dla nich postęp był dogmatem. Cała historia była postrzegana jako ciągłe doskonalenie, jako ciągły proces emancypacji, doskonalenia, rozwoju i akumulacji wiedzy [przypuszczalnie nawiązanie do marksizmu]. Postęp był filozofią i religią. W imię postępu, który obejmował nieustanny wzrost wolności jednostki, rozwój techniczny oraz zniesienie tradycji i tabu, wszystko było możliwe i konieczne i nie miało już znaczenia, czy to działa, czy nie. Liczył się postęp.

Stanowiło to jednak zupełnie nową interpretację liberalizmu dla tradycji amerykańskiej. Stary liberalizm argumentował: nikt nigdy nie może mi niczego narzucić. Nowy liberalizm odpowiedział: kultura zniesienia, zawstydzenia, całkowitego wyeliminowania starych nawyków, zmiany płci, swobody dysponowania ludzkim płodem (pro-choice), równych praw kobiet i ras to nie tylko możliwość, to konieczność . Stary liberalizm mówił: bądź tym, czego chcesz, dopóki działa. Nowy odpowiedział: nie masz prawa nie być liberałem. Jeśli nie jesteś postępowcem, jesteś nazistą i musisz zostać zniszczony. Wszystko trzeba poświęcić w imię wolności, LGBT+, transpłciowości i sztucznej inteligencji.

Często słyszymy zwrot „po prawej stronie historii” od postępowców, ponieważ chodzi o to, że historia zmierza tylko w jednym kierunku i zmiana w tym kierunku jest nieunikniona. W tej chwili bycie po właściwej stronie historii oznacza wiarę, że wierzysz w przyszłość, w której biały „rasizm” zostanie zniesiony, a wszystkie narody będą żyć razem w pokoju i harmonii, konflikty etniczne zostaną zniesione, a wszystkie grupy – uwolnione od plaga białego rasizmu – będzie miała ten sam średni poziom dochodów i osiągnięć. Taki utopijny pogląd stoi w sprzeczności z długą historią konfliktów etnicznych/rasowych i rzeczywistością różnic rasowych opartych na biologii. Ale wiara w to, że to postępowy dogmat i, jak powiedziałby Dugin: „Jeśli nie jesteś postępowcem, jesteś nazistą i musisz zostać zniszczony”.

Dugin doskonale zdaje sobie sprawę z sprzeciwu naszej wrogiej elity wobec Donalda Trumpa:

Konflikt między tymi dwoma społeczeństwami – starym libertariańskim, pragmatycznym i nowym neoliberalnym, postępowym – stopniowo nasilał się w ciągu ostatnich dziesięcioleci, a jego kulminacją była prezydentura Trumpa. Trump uosabiał jedną Amerykę, a jego globalistycznych demokratycznych przeciwników drugą. Wojna domowa filozofii osiągnęła punkt krytyczny.

Jak pisałem wcześniej, Trump popełniał wiele błędów i często gmerał przy swoich nominacjach (chociaż pula republikanów głównego nurtu, z której wybierał, była całkowicie skorumpowana, a Jared i Ivanka byli głównymi graczami). Jednak jego wypowiedzi w kampanii były wyraźnie antyglobalistyczne – sprzeciwiając się imigracji (nie tylko nielegalnej), budowanie muru, dążenie do lepszych stosunków z Rosją, usuwanie wojsk amerykańskich z Bliskiego Wschodu, narzekanie na skutki imigracji („Paryż to nie Paryż więcej”) itp. Oświadczenia te wywołały bezprecedensowy wrzawę ze strony naszej wrogiej elity (obecnie reaktywowanej w wyniku niedawnych orzeczeń SCOTUS – obwinianych na Trumpa z powodu jego wyborów w nominacjach SCOTUS) i biurokracji waszyngtońskiej – głębokiego państwa ( w tym FBI).reinkarnacja Hitlera itp. Ta wrogość trwała przez całą prezydenturę Trumpa, co doprowadziło do przedłużającego się śledztwa Muellera (opartego na mistyfikacji zmowy z Rosją) i dwóch impeachmentów przez Izbę kontrolowaną przez Demokratów (z pomocą niektórych Republikanów). Przez całe cztery lata panowała atmosfera kryzysu wokół prezydentury Trumpa, a to trwa do teraz podczas przesłuchań w Komitecie 6 stycznia (które mają głównie na celu uniemożliwienie Trumpowi ponownego kandydowania).

Dugin powtarza swoje naciski na totalitarne i brutalne tendencje nowej elity:

Nowa Ameryka… upiera się, że wolność wymaga przemocy wobec tych, którzy nie rozumieją jej wystarczająco dobrze. Oznacza to, że wolność musi mieć interpretację normatywną i to od samych neoliberałów zależy, jak i komu z niej korzystają i jak ją interpretują. Stary liberalizm jest libertariański. Nowe jest rażąco totalitarne. Sąd Najwyższy odwraca teraz totalitarną dyktatorską strategię neoliberalnych globalistycznych elit, które działają — trochę jak bolszewicy w Rosji — w imię przyszłości.

Tak, ale powiedziałbym, że to coś więcej niż „trochę jak bolszewicy”. Co więcej, kusząca jest myśl, że Dugin łączy autorytarne postawy typu bolszewickiego z żydowską nadreprezentacją w nowej amerykańskiej elicie, biorąc pod uwagę, że zauważył oczywistą rolę Żydów w nowej globalistycznej elicie dominującej w Ameryce i jego prawdopodobną świadomość dobrego znaną nadmierną żydowską rolę w morderczych, intensywnie autorytarnych wczesnych dekadach ZSRR z jego utopijnymi obietnicami stworzenia Nowego Człowieka Radzieckiego. Ta bardzo duża rola Żydów we wczesnych dekadach ZSRR została również zauważona przez Putina i jest przypuszczalnie powszechną wiedzą rosyjskich intelektualistów.

A prawie zdesperowani starzy Amerykanie, pragmatycy i libertarianie cieszą się [z obalenia Roe v. Wade]: wolność robienia tego, co chcesz, a nie tego, co mówią postępowcy i technokraci, by iść w dowolnym kierunku, nie tylko tam, gdzie globaliści siłą wysyłają nas, ponownie zatriumfował, a odważny prokurator generalny Missouri już pokazał, co można zrobić. Brawo! To rewolucja pragmatyczna, rewolucja konserwatywna w amerykańskim stylu.
Oczywiście cały postępowy, globalistyczny gówniany gówno pójdą na marne. Stara Ameryka w pewnym sensie skontrowała nową Amerykę. „Jeśli królestwo prawa jest samo w sobie podzielone, z pewnością zostanie spustoszone”. Mateusza 12:25 Lepiej wcześniej niż później…

„Lepiej wcześniej niż później”. Nie mogłem się zgodzić. Podczas gdy ludność Biała nadal ma wpływ polityczny i demograficzny.

Komentarze Dugina na temat obcej amerykańskiej elity i jego silne poparcie dla wojny ukraińskiej wyraźnie pokazują dominującą rosyjską perspektywę tego konfliktu. Traktują to słusznie jako konflikt między rosyjską suwerennością a neoliberalnymi globalistycznymi elitami na Zachodzie, które dążą do jednobiegunowego świata, zdominowanego przez podporządkowaną, stosunkowo bezsilną Rosję. Jest to świat, o którym marzył się w latach 90. za rządów Jelcyna i nagle zgaszony przez wzrost Putina. Od tego czasu neokonserwatyści atakują Rosję.

Niepopełnić błędu. Wygranie tej wojny przez Rosję ma kluczowe znaczenie. Ale jest całkiem jasne, że neokonserwatyści (Blinken, Nuland, Sherman) dominujący w polityce zagranicznej administracji Bidena również postrzegają to jako krytycznie ważną walkę i nadal zwiększają zaangażowanie USA – chcąc walczyć do ostatniego Ukraińca. I podejrzewam, że ostatecznie będą skłonni użyć wojsk amerykańskich w konflikcie, aby zapobiec zwycięstwu Rosji.