PAWEŁ BISKUP,

Sługa Sług Bożych. Na wieczną rzeczy pamiątkę.

Na mocy powierzonej Nam przez Boga (pomimo braku zasług z naszej strony) władzy apostolskiej, spoczywa na Nas obowiązek troski o całą trzodę Pańską. Z tego powodu mamy wiernie troszczyć się o tę trzodę i owocnie nią kierować. Winniśmy więc obyczajem dbałego pasterza pilnie czuwać i uważnie zadbać o to, aby nauczycielami błędu nie stali się ci, którzy gardzą tym, że są uczniami prawdy, oraz o to, aby wygnać z owczarni Chrystusowej, tych, którzy w tych czasach pełnych grzechu, na własnej polegając roztropności, świadomie i zgubnie występują przeciwko porządkowi prawdziwej wiary, a przez przesądy i fałszywe wymysły odwracają sposób rozumienia Pisma świętego i usiłują rozbić jedność Kościoła katolickiego, jednorodną zaś tunikę Pańską starają się rozedrzeć.

Pytanie XIV, Teza XXIX

O prawowitości papieża rzymskiego

przez kardynała Louisa Billota SJ

Tractatus De Ecclesia Christi, wydanie 5, s. 623-636
(Rzym: Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1927)

Przetłumaczone z oryginału łacińskiego przez Novus Ordo

Zobacz
kursywę w oryginale

TEZA XXIX

Ponieważ tytuł do sukcesji Piotra w prymacie całego Kościoła jest prawowitym wyborem na biskupa Rzymu, należy pamiętać przede wszystkim, że, mówiąc przynajmniej zgodnie z regułą, warunki tego wyboru zależą wyłącznie od prawa papieskiego. — Ponadto, u osoby należycie wybranej i wyniesionej raz na zawsze na urząd papieża, władza może w rzeczywistości zakończyć się przez dobrowolną abdykację, ale w żaden sposób przez depozycję, i rzeczywiście w żaden sposób, jeśli, zgodnie z uzasadnioną opinią Bellarmina i innych teologów, przypadek Papieża, który przestał być członkiem Kościoła z powodu notorycznej herezji, należy uznać za niemożliwy. — Ale cokolwiek możesz jeszcze myśleć o możliwości tej hipotezy, przynajmniej trzeba koniecznie przyznać, że pokojowe przystąpienie Kościoła powszechnego będzie zawsze nieomylnym znakiem prawowitości osoby Papieża, a co więcej, nawet istnienia wszystkich warunków niezbędnych do samej prawowitości.

Jeśli jakieś miejsce nie przyjmie was ani nie będą chcieli was słuchać, odchodząc stamtąd,

strząśnijcie proch ze swoich stóp jako świadectwo przeciw nim".

Ewangelia według św Marka 6,7-13 

Septuaginta ... Author, x. Remigiusz Popowski. 

   Nie ”Franciszek” a Bergoglio.

   Problem sede vacante jest znacznie poważniejszy niż ten uzurpator na Watykanie. Problem dotyczy apostazji Soboru Watykańskiego II, czyli również apostazji wszystkich tych, którzy podpisali tamte dokumenty, które uznawały de facto bogów żydowskich i islamskich za swoich. Było to oczywiste złamanie Pierwszego Przykazania.

   W związku z tym problem sede vacate rozpościera się znacznie szerzej w czasie, a poza tym oznacza również szersze komplikacje doktrynalne, a o czym wszyscy solidarnie milczą.

Red. Gazeta Warszawska

W tym artykule zajmiemy się jedną z najczęściej wyrażanych obaw związanych z wnioskiem, że Franciszek nie jest papieżem, a mianowicie obawą, że przedłużający się wakat Stolicy Apostolskiej jest niezgodny z obietnicami Chrystusa i konstytucją Jego Kościoła.