że Pan Bóg nawet rabinów na ziemi zapytywać każe, jeżeli w niebie jakieś wątpliwe powstaje pytanie w sprawie zakonu.

A.

Główne zasady.

Ortodoksya i reforma.

Wielki ruch umysłowy opanował od lat kilku żydowstwo na Zachodzie. Podczas, gdy żydzi na Wschodzie, z wyjątkiem niewielu sekciarzy (tak zwanych Karaitów) po dawnemu w większej części na Talmud jak i na Biblię przysięgają, rozlega się tu w Europie od czasu do czasu pomiędzy synami Jakuba głos do postępu pod względem religijnym. Wszyscy chcieliby się zwać ortodoksami, ale starzy ortodoksi widzą w postępowcach tylko złych reformatorów. Barwa postępowców jest różnego rodzaju. Jedni „czynią Talmud odpowiedzialnym za wszelkie dolegliwości, których żydzi dawniej doznawali: ci mówią: Talmud był wszystkiem, on musi stać się niczem *).“ Wołają oni do starowierców : „Wasze zwyczaje już się przeżyły, one przeszkadzają żydom w pozyskaniu dobrej opinii u obcych a),“ i „system stary, który błędy Talmudu chce utrzymać;, wstrzymuje przyszłość żydowstwa i musi być uchylonym 3).“

Prof dr. August Rohling

ZGUBNE ZASADY TALMUDYZMU

do serdecznej rozwagi żydom i chrześcijanom

podał

profesor dr August Rohling 

WYDANIE DRUGIE POPRAWIONE

z dodatkiem memoryału Stanisława Staszica w r. 1818.

We LWOWIE.

Nakładem Gazety Wiejskiej

Z. I Związkowej drukarni we Lwowie. Hotel Żorża

Der Talmudjude. Zur Beherzigung für Juden und Christen aller Stände. Dargestellt von Prof. Dr. Aug(ust) Rohling.

1875

C.

Zgubna nauka o moralności Talmudystów.

O bliźnim.

Talmud naucza ¹), że żydzi milszemi są Bogu od aniołów. Kto żydowi da policzek, zawinia tyle, jak gdyby boskiemu majestatowi dał policzek ²), mówi to Talmud, a drudzy rabini za nim powtarzają — jak to wyżej przytoczono — temi słowy : że żyd jest cząstką materjalną Boga, jak syn jest cząstką istoty ojca swego. Dla tego goj, który żyda bije, jest według Talmudu, kary śmierci godzien ³). Gdyby żydów nie było, to nie byłoby — wedle Talmudu — żadnego błogosławieństwa na ziemi ⁴) ; ani słońca ani deszczu ⁵), dlatego też żadne narody nie mogłyby istnieć na ziemi bez żydów ⁶). „Różnica panuje przecież między wszystkiemi rzeczami," rośliny i zwierzęta nie obejdą się bez opiekującego się niemi człowieka, „a jak człowiek wysoko stoi ponad zwierzętami, tak żydzi ponad wszystkiemi narodami świata ⁷).“ Talmud naucza nawet ⁸): „nasienie obcego, który nie jest żydem, jest nasieniem zwierzęcem.” Obcy (Nochrim) i nie żydzi uważani są podług twierdzenia rabina Kronera za jedno i to samo ⁹). Obcym, mówi Talmud, jest każdy nieobrzezany, a obcy i poganin jest jedno i to samo ¹⁰). A dalej naucza Talmud znowu, aby groby gojmów — (chrześcijan) nie plugawiły Izraela (grobów żydowskich), ponieważ tylko żydzi są ludźmi, inne narody zaś mają własności zwierząt ¹¹)

Prof dr. August Rohling

ZGUBNE ZASADY TALMUDYZMU

do serdecznej rozwagi żydom i chrześcijanom

podał

profesor dr August Rohling

WYDANIE DRUGIE POPRAWIONE

z dodatkiem memoryału Stanisława Staszica w r. 1818.

We LWOWIE.

Nakładem Gazety Wiejskiej

Z. I Związkowej drukarni we Lwowie. Hotel Żorża

Der Talmudjude. Zur Beherzigung für Juden und Christen aller Stände. Dargestellt von Prof. Dr. Aug(ust) Rohling.

1875

D.

Nasze stulecie

Sławny Gerson nazwał Talmud wielką pustynią, na której między małą liczbą dobrych roślin mieszkają rozmaite dzikie i okrutne zwierzęta. Wiek nasz jest wiekiem postępu. Czyliż postęp ten zakopał bestjalską naturę Talmudzisty? Wielu żydów jak Bail, Cremieux i inni mówili o żydowskiej idei: „Filantropia, czysta miłość ludzi, ludzkość, to idea żydowska."

Jenerał de Segur pisze o pochodzie Napoleona do Rossji: „Dwadzieścia tysięcy Francuzów chorych, rannych i znużonych pozostało w Wilnie. Żydzi, których ochraniała Francja, zwabiali ich do swych domów pod pozorem gościnności, poczem obrabowawszy wyrzucali biedaków przez okna całkiem nago, aby wyginęli okrutną śmiercią na śniegu od zimna. Tak mówi jenerał patrzący na wypadki własnemi oczyma. Aby się tutaj z rozdziałem o morderstwie od razu uprzątnąć, wspomnę jeszcze w krótkości o śmierci księdza Tomasza, kapucyna w Damaszku w r. 1840. Jak wiele innych rzeczy, tak też i tę zbrodnię przypisywał wspomniany już rabin Fabiusz z Lyonu Jezuitom. Laurent jednakże wydał drukiem dosłownie ten proces, w dziele nad podziw już rządkiem — pod tytułem: „Affaires de Syrie “, którego zniknięcie głos publiczny tajemnicą nazywa, — z aktów u ministra spraw zagranicznych w Paryżu złożonych. — „Ojciec Tomasz, pisze Laurent, był zarazem lekarzem. Dnia 5. lutego 1840 roku widziano go idącego z sługą swoim do dzielnicy żydowskiej; 6 lutego miał objadować u lekarza Baszy. Nie zjawił się tam jednak, a klasztor poszukiwał go już daremnie".