„Searching for Justice After the Holocaust: Fulfilling the Terezin Declaration and Immovable Property Restitution”  by Michael J. Bazyler et al. 2019. Oxford University Press

Według Przemysłu Holokaustu  nadszedł już odpowiedni czas, aby zająć się Polską! „Zagadnienia” własności komunalnej i bezdziedzicznej.

Autorzy opracowania powtarzają utrwalony schemat, że 90% polskich gojów przeżyło, podczas gdy 90% polskich Żydów zginęło (s. 311, 314, 315, 349), co, jak się zakłada, daje Żydom specjalne prawa, ale pomija się fakt, że większość Żydów na świecie pozostała nietknięta przez Holokaust.  W przeciwieństwie do tych, którzy twierdzą, że Deklaracja Terezińska nie jest „czymś istotnym", autorzy wciąż o niej mówią, wskazując nawet, że według tej deklaracji „bezdziedziczna własność ofiar Holokaustu nie powinna być przejęta przez skarb państwa ...” (s. 314).

We wcześniejszych rozważaniach starałem się nakreślić złożony obraz stosunków panujących obecnie na Bliskim Wschodzie, a teraz przyjrzę się bliżej argumentom przemawiającym rzekomo za koniecznością rozprawy z Iranem. Jeśli chodzi o retorykę wojenną nadużywaną podczas konferencji bliskowschodniej w Warszawie, to można rzec, że nie padły tam żadne zaskakujące słowa. Premier Netanjahu już od dłuższego czasu snuje ponure wizje apokalipsy, którą podobno chce zgotować Izraelowi „krwiożerczy” reżim z Teheranu. W lutym 2018 r. na Konferencji Bezpieczeństwa w Monachium alarmował, że Iran umacnia swoją pozycję w regionie i chce „ustanowić ciągłe imperium otaczające Bliski Wschód od południa w Jemenie, ale także próbując stworzyć most lądowy z Iranu do Iraku, Syrii, Libanu i Gazy”[1]. W dwa miesiące później zorganizował specjalną konferencję multimedialną, podczas której przekonywał, że irańscy przywódcy cały czas kłamali, gdy zapewniali świat o tym, że nie dążą do stworzenia broni atomowej. Powoływał się przy tym na dowody, które miał pozyskać wywiad izraelski, świadczące o dużym stopniu zaawansowania irańskiego programu jądrowego. Podkreślił, że jego zdaniem umowa z Iranem z 2015 r. „została ufundowana na kłamstwach” i dlatego „nigdy nie powinna być zawarta”. Wyraził też przekonanie, że Donald Trump podejmie taką decyzję w sprawie układu z Teheranem, która wyjdzie naprzeciw oczekiwaniom Izraela[2].

 Podżeganie do wojny z Iranem (część 1)

W dniach 13–14 lutego 2019 r. odbyła się w Warszawie konferencja bliskowschodnia, która przynajmniej według zapewnień polskiej strony miała na celu zainicjowanie procesu pokojowego w tamtym regionie świata. Szef gabinetu prezydenta Krzysztof Szczerski, po ogłoszeniu informacji o organizacji tej konferencji w naszej stolicy, zapewniał, że nie jest ona „wymierzona przeciwko komukolwiek i ma na celu twórcze poszukiwanie dróg do pokoju”[1]. Wtórował mu w tym minister Jacek Czaputowicz, deklarujący, że „nie jest ona skierowana przeciwko żadnym państwom”[2], a premier Mateusz Morawiecki w swoim wystąpieniu podczas jej obrad koncentrował się głównie na aspektach humanitarnych i odmieniał słowo „pokój” przez wszystkie przypadki, wyrażając nadzieję, że ta inicjatywa stanowi „ogromny krok w promocji przyszłości, pokoju i bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie”[3].

Jak działa „przemysł Holokaustu” przy wsparciu światowych mediów i rządów. Promowanie żydowskich interesów kosztem Polski

Holocaust Restitution: Perspectives on the Litigation and Its Legacy

Książka ta omawia przypadki banków szwajcarskich oraz firm niemieckich. Zawiera ona zeznanie sędziego Edwarda R. Kormana. Najciekawsze informacje mają jednak charakter pośredni i to właśnie jest przedmiotem mojego przeglądu.

Sprawa odszkodowań za Holocaust:  Wszystko dotyczy głównie polityki żydowskiej. Sytuacja ofiar Holocaustu jest na dalszym planie.