*Uniwersytet Cambridge ostrzega, że świat musi przygotować się na broń biologiczną wymierzoną w grupy etniczne w oparciu o genetykę
Naukowcy ostrzegają, że ludzie powinni się martwić, że zostaną zniszczeni przez zabójczy patogen, który został specjalnie zaprojektowany do zabijania ludzi tylko określonej rasy, w oparciu o ich materiał genetyczny / Kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA).
Nowy raport z Centrum Studiów nad Ryzykiem Egzystencjalnym Uniwersytetu Cambridge mówi, że światowe rządy zawiodły, jeśli chodzi o przygotowanie się na zagrożenia, takie jak futurystyczna broń biologiczna zasilana przez sztuczną inteligencję (AI) i manipulacje genetyczne. Taka broń musiałaby mieć moc, aby celować w określone DNA i zabijać niektóre rasy ludzi, pozostawiając inne pokosy populacji bez szwanku.
Wyobraź sobie, że jest rozpylany w postaci spisku chemtrails z folii aluminiowej i unicestwia pewną część populacji. Autorzy ostrzegają: „Technologia staje się coraz bardziej wyrafinowana po coraz niższych cenach, demokratyzując możliwość szybszego i śmiertelnego wyrządzania krzywdy. W szczególnie złym przypadku broń biologiczna mogłaby zostać zbudowana w celu wycelowania w określoną grupę etniczną w oparciu o jej profil genomowy”.
Broń biologiczna to każdy czynnik zakaźny, taki jak bakteria, wirus lub toksyna, który jest celowo używany w celu wyrządzenia szkody cielesnej ludziom, zwierzętom lub przyrodzie. Mogą być wykorzystywane do powodowania ogromnych ofiar, zakłóceń społecznych, strat ekonomicznych i problemów środowiskowych jako środek walki lub terroryzmu. Broń biologiczna jest trudna w obsłudze po uwolnieniu, ponieważ jest to czynnik zakaźny, który rozprzestrzenia się w niekontrolowany sposób poza obszar docelowy.
Szybki rozwój naukowy i możliwe nadużycia osiągnięć naukowych do tworzenia broni biologicznej sprawiają, że jest to obszar budzący coraz większe obawy społeczności rozbrojeniowej.
Jedynym poważnym potwierdzonym użyciem broni biologicznej był japoński atak na Mandżurię w latach trzydziestych XX wieku. Jednak liczbę państw posiadających programy broni biologicznej szacuje się na od 16 do 20. Liczba państw zdolnych do produkcji broni biologicznej przekracza 100. Ze względu na tajność, z jaką programy te są prowadzone oraz fakt, że że obiekty do produkcji broni biologicznej są łatwiejsze do ukrycia niż te do produkcji broni jądrowej i chemicznej, trudno jest dokładnie określić, ile państw posiada broń biologiczną lub programy wykrywania broni biologicznej. Kolejnym problemem jest podwójny charakter wielu instalacji; trudno jest odróżnić zastosowania obronne od ofensywnych.
Broń biologiczna jest znacznie tańsza niż broń jądrowa i chemiczna i ma duży stosunek efektu do ilości. Innymi słowy, stosunkowo niewielka ilość czynnika biologicznego może spowodować stosunkowo dużą liczbę zgonów – w niektórych ocenach równoważną śmierci wynikającej z użycia broni jądrowej. Nie wymagają skomplikowanych systemów dostarczania, a łatwość ich wytwarzania wzrasta wraz z postępem nauki.
Biorąc pod uwagę ich względną przystępność cenową, skuteczność i elastyczność, broń biologiczna jest coraz częściej uważana za atrakcyjną opcję przez podmioty niepaństwowe, co czyni bioterroryzm jednym z głównych zagrożeń związanych z tego rodzaju bronią. Wykorzystanie czynników biologicznych w celu wymuszenia wyeliminowania produkcji narkotyków uprawy są promowane przez USA, zwłaszcza w Kolumbii.
Stany Zjednoczone opracowują środki zakaźne, które zabijają rośliny lecznicze. Ta kontrowersyjna strategia niesie ze sobą wielkie niebezpieczeństwo podważenia międzynarodowych zakazów dotyczących broni biologicznej, stwarzając zagrożenie dla zdrowia ludzi i stwarzając zagrożenie dla środowiska. Protokół genewski z 1925 r. zakazał używania broni biologicznej, a także chemicznej. Zawiera jednak poważne ograniczenia: nie zabrania opracowywania, produkcji i gromadzenia broni biologicznej, a niektóre kraje domagają się prawa do odwetu w przypadku ataku bronią biologiczną.
Konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC), która weszła w życie w 1975 r., uzupełniła protokół genewski. Był to pierwszy wielostronny traktat rozbrojeniowy zakazujący produkcji i używania całej kategorii broni. BTWC ma obecnie 165 państw-stron i 12 sygnatariuszy. Ma na celu zakazanie opracowywania, produkcji, gromadzenia, nabywania, przechowywania, przekazywania i używania broni biologicznej przez kogokolwiek.
Jednak w przeciwieństwie do Konwencji o zakazie broni chemicznej w traktacie brakuje procedur weryfikacji i zgodności, a także nie ma organu wykonawczego, który monitorowałby przestrzeganie. W 1991 r. podjęto próbę ustanowienia systemu weryfikacji, ale rozmowy załamały się głównie z powodu wycofania się ze współpracy przez USA. Kilka wydarzeń z lat 90. ujawniło, że BTWC nie uniemożliwia państwom prowadzenia programów broni biologicznej (przykład: Rosja i Irak, obaj sygnatariusze Konwencji prowadzili tajne programy dotyczące broni biologicznej), co pokazuje, że obecny system jest nieodpowiedni.
Skuteczne przeciwdziałanie zagrożeniu bronią biologiczną wymaga szeregu wzajemnie uzupełniających się działań, w tym wzmocnionego reżimu prohibicyjnego i wzmocnionej woli politycznej. Z czasem zwiększy to przejrzystość i zbuduje pewność, że wszystkie państwa-strony przestrzegają Konwencji, a także odstraszy osoby, które mogłyby ją naruszyć. Ale aby to osiągnąć, potrzebna jest większa świadomość społeczna i presja na rządy, by zaostrzyły reżim.
https://guardian.ng/features/health/bioweapons-designed-to-kill-only-people-of-particular-race/
