Od redakcji: To jest powtórzenie klasycznego artykułu Andrew Joyce'a z 2012 roku. Nigdy nie zapomnij!

„Mężowie, dobrze powiedziano, myślcie stadami; widać, że wariują w stadach, podczas gdy tylko powoli odzyskują zmysły, jeden po drugim.
     Charles Mackay, 1841 [1]

Niedługo po swoim wyborze do parlamentu w 1830 r. Thomas Babington Macaulay (1800-1859), słynny historyk i jeden z czołowych brytyjskich pisarzy, podjął sprawę usunięcia żydowskich „niepełnosprawności obywatelskich” w Wielkiej Brytanii. W kolejnych przemówieniach Macaulay odegrał kluczową rolę w forsowaniu sprawy zezwolenia Żydom na zasiadanie w organie ustawodawczym, a jego artykuł ze stycznia 1831 r. „ Civil Disabilities of the Jews”miało „znaczący wpływ na opinię publiczną” [2]. Żydzi wyznający chrześcijaństwo mieszkający w tym czasie w Wielkiej Brytanii nie mogli zasiadać w Izbie Gmin, ponieważ przed zasiadaniem w legislaturze należało złożyć przysięgę chrześcijańską. Ponadto Żydzi zostali „wykluczeni z urzędów koronnych, korporacji i większości zawodów, do których wejście najeżone było przysięgami religijnymi, testami i deklaracjami”. [3] Nawet ustawa o naturalizacji z 1753 r. przyznała obywatelstwo cudzoziemcom. Urodzeni Żydzi zostali zlikwidowani w wyniku powszechnej agitacji społecznej i wszechobecnej atmosfery podejrzliwości i nieufności do Żydów w ogóle, a szczególnie do Żydów zagranicznych [4]. Ursula Henriques stwierdza, że ​​z powodu zdecydowanego sprzeciwu Brytyjczyków wobec zaangażowania Żydów w brytyjskie życie polityczne,