Grzegorz Braun może być najbardziej prześladowanym człowiekiem w Parlamencie Europejskim, ale jego uporczywy opór sugeruje, że jest kimś o wiele większym niebezpieczeństwem dla establishmentu: architektem rosnącego ruchu nacjonalistycznego, którego nie jest w stanie ugasić żadna cenzura ani walka prawna.

17 marca 2026 roku polska posłanka do Parlamentu Europejskiego przemawiała na posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych, gdzie szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas odpowiadała na pytania dotyczące trwającego konfliktu zbrojnego między Stanami Zjednoczonymi i Izraelem a Iranem. W rezultacie nastąpiła konieczna i długo oczekiwana krytyka , sygnalizująca, że ​​przedstawiciele Europy są coraz bardziej niechętni do podporządkowywania swoich państw agendom zorganizowanych żydowskich sieci globalistycznych.

Broń, gdzie jest broń, broń? To Marynarka Wojenna i Siły Powietrzne USA. Kto jest posiadaczem broni? Kto jest sprawcą? Agresorem? To Żydzi. Izrael i żydowska diaspora na całym świecie. A pani, pani, jest tylko tłumikiem. Tłumikiem na końcu lufy – oznajmił Braun .

Tekst jest, mówiąc oględnie, mało przekonujący i jako taki mógłby zostać pominięty bez komentarza.
Jednak gdy podobne argumenty są przedstawiane przez katolickiego biskupa, sprawa nabiera powagi i nie powinna pozostawać bez odpowiedzi.

Tekst — w naszej ocenie — jest skierowany przeciwko katolikom, nam szkodliwy, bo uważamy, że: 

1. Nie należy wchodzić na ścieżkę rozumowania przeciwnika, zwłaszcza jeśli prowadzi ona do uproszczeń i odejścia od poszukiwania prawdy.

2. Z jakiego powodu mielibyśmy rezygnować z krytycznego stosunku (mowa nienawiści) wobec tych, których uznajemy za przeciwników, a którzy nie należą do kręgu naszych bliźnich?

   Przecież nauki ewangeliczne odnoszą się do bliźnich, nawet niewiernych, heretyków, ale takich, którzy potencjalnie są, mogą być, przedmiotem nawrócenia. Żydzi zaś przedmiotem nawrócenia nie są, bo istota żydostwa polega właśnie na negacji Ewangelii i jest to jedyny korzeń żydowskiego bytu. Jak zatem byt może odrzucić swoją istotę?

3. Już uczniowie szkoły podstawowej uczą się, że nie należy używać terminów, których znaczenia się nie rozumie.
   Jak zatem można potępiać „antysemityzm”, jeśli pojęcie to bywa różnie definiowane, a jego znaczenie nie jest jednoznaczne? Jednocześnie wiadomo, że zarzut ten niesie ze sobą określone konsekwencje.
   Powstaje więc napięcie między odrzucaniem tego określenia a próbą jego definiowania.

W sytuacji, gdy nawet w debacie publicznej pojawiają się różne interpretacje tego pojęcia, szczególnie istotne staje się precyzyjne i odpowiedzialne posługiwanie się językiem.

Red. Gazeta Warszawska

Tucker Carlson, jeden z najbardziej wpływowych przedstawicieli konserwatywnych mediów amerykańskich i kluczowa postać w środowisku MAGA, nadal pogłębia swoje krytyczne stanowisko wobec polityki izraelskiej.

W kontekście, w którym jego pozycja postawiła go w centrum napięć w samym środowisku konserwatywnym, dziennikarz zdecydował się na przeprowadzenie wywiadu z emerytowanym biskupem Josephem Stricklandem, włączając tym samym głos biskupów do debaty, która wykracza poza kwestie polityczne, wkraczając w pełni na grunt moralny i religijny.

Punktem wyjścia rozmowy jest zamknięcie Grobu Pańskiego w Jerozolimie w Niedzielę Palmową, ale szybko staje się ona czymś więcej niż analizą konkretnego wydarzenia. Od samego początku Strickland unika technicznych czy poszlakowych wyjaśnień, umieszczając wydarzenie w znacznie szerszych ramach, powiązanych z globalną sytuacją moralną i kontekstem przemocy na Bliskim Wschodzie.

W tym liście do Was, Drodzy Rodzice, pragnę skupić się nie tyle na ogólnych cechach okresu dojrzewania, ile na zjawiskach, które w procesie wychowania niepokoją Was najbardziej. Świat postmodernistyczny nieustannie doskonali wszelkiego rodzaju gadżety high-tech, co pociąga za sobą coraz bardziej wyrafinowane zagrożenia moralne, a także silne i nieprzewidywalne pokusy. Wywiera to wpływ na nas wszystkich, zwłaszcza jednak na Wasze dzieci.

Okres dojrzewania jest dla Was źródłem niepokoju, zadajecie sobie bowiem pytanie: „Jakie będą moje dzieci?”. Wielu rodziców obawia się tylko tego, co mogłoby zaszkodzić ich własnej reputacji czy też zagrozić sukcesom społecznym i finansowym ich potomstwa. Wy jednak, jako rodzice katoliccy, zastanawiacie się przede wszystkim, czy Wasze dzieci pozostaną wierne Bogu, gorliwe w Jego służbie i prawe moralnie. Najważniejsze dla Was jest to, czy pójdą do nieba czy do piekła.