Od redakcji: My na prawach dysydenta jesteśmy oblężeni. Wielu ważnych postaci walczy z fałszywymi, ale kosztownymi procesami sądowymi wywodzącymi się z Charlottesville. Inni zostali zablokowani w mediach społecznościowych lub widzieli swoje konta na różne sposoby. Wiele stron, w tym  TOQ i TOO, zostało pozbawionych usług finansowych ułatwiających darowizny. Najbardziej wyniszczające, ludzie zostali zwolnieni z pracy w wyniku prostego połączenia telefonicznego z Southern Poverty Law Center. 

APEL – list otwarty artystów

„Apel – list otwarty artystów, do Premiera RP Ministra Mateusza Morawieckiego i Ministra MKiDN Pana Piotra Glińskiego.

My artyści, uprawiający sztukę warsztatową, malarstwo, rzeźbę, grafikę, tkaninę, zwracamy się z apelem o przywrócenie ustawy z 1962 roku, która chroniła pracownie twórców i ich dzieła.

Pan poseł PiS Maciej Łopiński (członek Komisji Kultury w Sejmie RP) w liście do nas obiecał, że zajmie się tym, jak tylko PiS dojdzie do władzy (rządzi od ponad 3 lat). Pracownie są miejscem naszej twórczej pracy i jako placówki kultury narodowej powinny być objęte ochroną państwa.

W imieniu Kongresu Polonii Amerykańskiej Południowej Kalifornii ze smutkiem zawiadamiam o śmierci naszego kolegi, wieloletniego Członka KPA — Zbyszka Petryki (1930-2019). Zbyszek Petryka był także wieloletnim prezesem i spikerem Polskiej Fali Radiowej w Los Angeles. Spoczywaj w pokoju!

Szanowna Pani Mario,

wie Pani czym jest "mowa nienawiści"? Od dłuższego czasu ciągle o tym słyszę. O potrzebie walki z tym zjawiskiem mówią niemal wszystkie media. Nikt jednak nie precyzuje, o co dokładnie chodzi...

Przecież polskie prawo jednoznacznie zakazuje gróźb, pomówień i zniesławień. "Mowa nienawiści" musi być więc czymś innym, czymś co nie należy do tego katalogu przestępstw i wykroczeń.

Obserwując dzisiejsze uroczystości pogrzebowe eks-prezydenta Gdańska  w Bazylice Mariackiej miałem zamiar skoncentrować się na ekumenicznym, czyli żydowskim obrządku tego spektaklu i poddać gruntownej weryfikacji swoje dotychczasowe przekonanie na temat rodowodu zamordowanego.

Od dziesięcioleci uważałem bowiem Pawła Adamowicza za potomka tej części Litwinów, którzy nienawiść do Polaków z jednoczesnym kundlizmem wobec swołoczy sowieckiej – zarówno stalinowskiej, jak i hitlerowskiej – wyssali z mlekiem matki. Ta cecha dawała im zresztą przepustkę do wyjazdu z Litwy na odzyskane, historyczne ziemie polskie. Dokonali tego w ramach tzw. repatriacji, która w swoim głównym założeniu nie była niczym innym, jak starannie zaplanowanym i zrealizowanym przez NKWD (Narodnyj Komissariat Wnutriennich Dieł) desantem co najmniej kilkusettysięcznej stalinowskiej agentury, mającej utrzymać w ryzach krnąbrnych „Paliaków”.