(autor książki jest pseudonimem literackim, powieść została napisana przez Romana Dmowskiego w latach 20’ XX wieku)

Tekst skanowany ze strony 100 – 104:

 —  Ta ziemia musi być nasza: to już od dawna nasi mędrcy nam mówili. I Niemcy i Moskale i sami Polacy do tego nam pomagają. /…/

Mamy obowiązek przeklinania tych wszystkich, którzy gorszą maluczkich, grzech zgorszenia nigdy nie będzie odpuszczony.

Red. Gazeta Warszawska

 +

Ambasador Mark Brzezinski

Czarnuch Wilfredo Leon rozstawia Polaków po kątach.
Belgijski trener, który zdeprecjonował osiągnięcia młodzieżówki siatkarskiej, grającej lepiej niż ta dorosła kadra i w ramach tego lekceważenia wyjechał siebie z turnieju, teraz ukradł Polakowi miejsce w reprezentacji i przekazał je czarnuchowi Wilfredo Leon. A co przecież — u ludzi cywilizowanych — zawsze wywołuje protesty lub niezadowolenie, bo kadra narodowa jest dla narodu, a nie dla przyjezdnych.

Czarnuch jak czarnuch sytuację od razu zrozumiał i powiedział: „Wyłączcie TV i nie czytajcie gazet – mówi”

– czyli, Polacy wypier-…lać na księżyc!

Wilfredo Leon jeszcze chyba nie jest żydem, a już traktuje Polaków prawidłowo.

To, co dzieje się w Polsce, to gigantyczny przekręt w biały dzień. Co ciekawe w wyłudzaniu roszczeń do istniejących budynków, kamienic z lokatorami, szkół i przedszkoli, placów, parków, dworków itp. biorą solidarnie udział i ludzie z najwyższej półki (politycy, biznesmeni i prawnicy) jak też zwyczajni przestępcy i mafia. Tu, gdzie bije źródełko z milionami, wszyscy spotkali się zgodnie. To nie tylko problem Stolicy, ale i innych miast, miasteczek czy wsi. Polska bez odniesienia do biegu wydarzeń (hekatomba II wojny światowej, przechodzące przez terytorium Rzeczypospolitej fronty i straty demograficzne, sięgające 10 milionów obywateli) weszła w prosty schemat prawny, mający na celu zaspokojenie praw do utraconego majątku przez rodziny ówczesnych właścicieli, ale nie tylko przez nie. Rozmaici krętacze, naciągacze wespół z urzędnikami wszelkich szczebli opanowali przez lata w stopniu niemal doskonałym gigantyczny proces kradzieży majątku wspólnego. Skala bezprawia sięga już miliarda dolarów – a są to bardzo ostrożne szacunki. W przypadku Warszawy ma miejsce swoiste kuriozum.