Wielka strata, A. Łukaszenka to jedyny autentyczny szef państwa w Europie - w okresie od upadku Gomułki, który również był niezależnym politykiem i to z sumieniem.

Możliwe, że ta choroba to zwykłe aktorstwo, a możliwe, że faktyczne otrucie. Tu głównym podejrzanym jest partionior partniorow na zapadzie — W. Putin.

Tak czy owak, Polacy tracą ostatni bastion normalności w tym regionie. Białoruś była państwem korzystnym dla Polski, a to aż w takin stopniu, że opłacało się utworzyć z nią federację.

To już jednak minęło, Polska utonęła w zaprzaństwie Wojtyłowym na Żwirowisku w Oświęcimiu – tego nikt nie nie rozumie ani nie pamięta nawet, a tam jest grzech naszego grzechu.

Teraz Polska będzie graniczyła ze śmiertelnie zranioną Rosją i będzie to najlepsza okazja do budowania polin, bo polskich granic będzie strzec ukraińskie mięso armatnie pod władzą  dowódców z żydaera.

Red. Gazeta Warszawska

+

Alaksandr Łukaszenka nie pojawił się publicznie dwie doby po paradzie z okazji Dnia Zwycięstwa w Moskwie. Po powrocie do Mińska nie wygłosił tradycyjnego przemówienia z okazji święta obchodzonego 9 maja. Nagłe zniknięcie samozwańczego prezydenta wywołało spekulacje na temat jego stanu zdrowia.

Komisarz UE Ylva Johansson (S) nie obawia się przekazania pałeczki prezydenckiej w UE hiszpańskiemu lewicowemu rządowi. Jest przekonana, że ​​pakt migracyjny, który zmusza państwa członkowskie do przyjmowania dyktowanych centralnie z Brukseli kwot migrantów, dojdzie do skutku, gdy Szwecja odpuści stery.

Na przełomie roku prezydencję w UE przejmuje Hiszpania, po obecnej Szwecji. Jednym z największych obecnie problemów jest pakt migracyjny, który lewicowo-liberalne i globalistyczne siły w ponadnarodowej unii próbują teraz przeforsować.

Kwestia ustalanych centralnie i obowiązkowych kwot migracyjnych dla państw członkowskich była toczona i toczona od wielu lat, ale teraz wygląda na to, że migracyjno-liberalna centralistyczna lewica może wygrać przeciąganie liny z bardziej restrykcyjnymi migracjami konserwatystami, którzy wierzą, że że polityka migracyjna powinna nadal być przedmiotem troski narodowej.