Paweł VI: święty w niebie czy pachołek piekła? (1)

JÉRÔME BOURBON

"RIVAROL"

––––––

Po "kanonizacji" 27 kwietnia 2014 roku Jana XXIII i Jana Pawła II, Franciszek-Bergoglio 14 października miał czelność popełnić kolejną "kanonizację" – Pawła VI. Moderniści, którzy od sześćdziesięciu lat okupują stolicę Piotrową, nie zakładają nawet białych rękawiczek, nie unikają prowokacji, "beatyfikują" i "kanonizują" się nawzajem z zawrotną prędkością. Nie zapominajmy, że to Jan Paweł II rozpoczął ten proceder 3 września 2000 roku "beatyfikując" Jana XXIII. Aby ułatwić jego przełknięcie, "beatyfikował" tego samego dnia Piusa IX. Była to kpina ze wszystkich: uhonorować jednocześnie papieża Syllabusa i organizatora Vaticanum II, papieża bezkompromisowości katolickiej w obliczu świata zbuntowanego przeciwko Bogu i promotora wolności religijnej i kultu człowieka. Oczywiście "beatyfikacja" Piusa IX nigdy nie doprowadziła do jego kanonizacji, w przeciwieństwie do Jana XXIII. Było to jedynie wybiegiem, by powstrzymać krzyki wzburzenia tradycjonalistów. Jednakże dla watykańskich apostatów "kanonizowanie" papieża Quanta cura, który stanowczo sprzeciwiał się światu i współczesnej cywilizacji było czymś nie do pomyślenia.

Kazimierz Nycz nie jest żadnym kardynałem, to wilk w owczej skórze.

Pasywnie lub biernie brał udział w zamachu na arb. Stanisława Wielgusa. Po usunięciu Wielgusa - informacje o nominacji na biskupstwo  w Warszawie (archidiecezja warszawska) Nycz otrzymał podczas modlenia się pod "Ścianą Płaczu" w Jerozolimie, bardzo to podkreślał i to z wielką satysfakcją.

Z Wielgusem w Diecezji Warszawskiej te zbrodnie na Polsce, które widzimy od 15 lat, nie byłby możliwe.

Red. Gazeta Warszawska

Powinna być możliwość zawierania związków partnerskich, o ile nie będą zrównywane z małżeństwem - uważa metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz. W rozmowie z Polsat News dodał, że Kościół nie będzie się wtrącał w prace nad projektem w tej sprawie. Najwyżej wyrazi swoją opinię.

Program Benedykta XVI z 1993 r. dotyczący utworzenia jednego ogólnoświatowego Kościoła ekumenicznego. Pozostałoby to niezauważone przez wszystkich oprócz wtajemniczonych, gdyby nie nagłośnienie przez czasopismo 30 Days i gazetę Il Sabato . Dobrze, że to zrobili. Zamierzam omówić spotkanie, które „Kardynał Prefekt Kongregacji Nauki Wiary”, Joseph Ratzinger, odbył w Rzymie 29 stycznia 1993 r. w ewangelickim centrum kulturalnym lokalnej wspólnoty waldensów. Pełny tekst spotkania Ratzingera z profesorem Paolo Ricca, waldensem, można znaleźć w czasopiśmie 30 Days , nr 2, 1993, s. 66–73. Tytuł wybrany przez redaktorów dla artykułu jest znaczący — „Ratzinger, Ekumeniczny Prefekt”. Należy również przeczytać wywiad z luterańskim teologiem Oscarem Cullmannem w Il Sabato nr 8, 20 lutego 1993, s. 61—63, któremu nadano tytuł, również znaczący, „Syn Lutra i Jego Eminencja”. Dla czytelników Sodalitium przedstawię streszczenie poglądów „kardynała” Ratzingera na temat Kościoła i ekumenizmu. To ten sam Ratzinger uhonorował biskupa Guérarda des Lauriers, „ekskomunikując” go. Każdy, kto chce, może sprawdzić źródła w wyżej wymienionych publikacjach i przekonać się osobiście, czy to jest wiara katolicka, którą obecnie wyznaje Ratzinger.

Bergoglio powiedział tylko to, co inni apostaci na Watykanie głosili do czasów SWII.

To zwykła burza w szklance wody, bo to Sobór watykański II był zwykłą apostazją, herezją i te brednie, tam mają swoje źródło, a nie w łepetynie tego niewykształconego głupka, który może nawet nie ma święceń kapłańskich.

No, a w dodatku, czy nietykalny, święty turecki Jan Paweł II nie powiedział do swoich wiernych, aby poszli do innych religii, bo tam też jest prawda o bogu?!

Nie ma o co kruszyć kopii, mleko wylało się już dawno temu i już dawno temu trzeba było się oburzać. Wtedy mieć przezorność i odwagę. Bohaterstwo spóźnionych na barykady.

Red. Gazeta Warszawska