85 kanonów apostolskich
Biskup musi być wyświęcony przez dwóch lub trzech innych biskupów. (ok. IV w. I w.; ok. III w. VII w.).
Interpretacja.
Słowo Biskup jest przede wszystkim i właściwie stosowane w boskich i świętych Pismach do Boga,
który nadzoruje i czuwa nad wszystkimi rzeczami we wszechświecie [Uwaga Tłumacza.
— Tutaj, jak w wielu innych podobnych przypadkach, należy dodać słowo wyjaśnienia po angielsku
dla dobra czytelników niezaznajomionych z etymologią słów; zauważam zatem,
że odpowiadające mu greckie słowo oznacza „nadzorcę”.] , jak świadczy Hiob, mówiąc:
„To jest część bezbożnego człowieka od Pana i dziedzictwo wyznaczone mu przez Nadzorcę”,
tj. przez Boga (Hiob 20:29). I ponownie: „ Twój nadzór (lub nadzór) zachował mojego ducha” (tamże 10:12).
Jest ono również stosowane do naszego Pana Jezusa Chrystusa, jak mówi o Nim premier Apostołów Piotr:
„ Bo byliście jak owce błądzące; ale teraz nawróciliście się do Pasterza i Stróża dusz waszych” (1 Piotr. 2:25).
Ale po drugie i z łaski ten rzeczownik jest również stosowany do tych, którzy zostali wyznaczeni przez Boga,
tak jak sam Bóg mówi o Eleazarze: „ Nadzorco Eleazarze, synu kapłana Aarona” (Lb 4,16). A do Ezechiela Bóg powiedział:
„ Synu człowieczy, ustanowiłem cię stróżem nad domem Izraela” (Ez 3,17). I, podsumowując, słowo Nadzorcy, lub Biskupi,
w Starym Testamencie odnosi się do nadzorców i stróżów wewnętrznych i kościelnych administracji i spraw,
tak jak jest napisane o wyżej wymienionym Eleazarze, że miał „ Nadzór (tj. nadzór) nad całym przybytkiem” (Lb 4,16),
i o arcykapłanie Jojadzie, że ustanowił nadzorców nad domem Pańskim:
„ A kapłan ustanowił nadzorców nad domem Pańskim” (2 Krl 11,18); jak również spraw zewnętrznych
i cywilnych oraz administracji jako nadzorcy, tak jak napisano:
„ I rozgniewał się Mojżesz na dowódców wojska, na dowódców tysiąca i na dowódców stu” (Lb 31,14).
