Prawdziwa sprawa przeciwko Żydom

Jeden z nich wskazuje na całą głębokość swojej winy

scenariusz

Marcus Eli Spustoszenie

opublikowane w

Magazyn Stulecia

Styczeń 1928

Tom 115, numer 3

strony 346-350

Oczywiście, że masz do nas pretensje. Nie ma sensu mówić mi, że tak nie jest. Nie traćmy więc czasu na zaprzeczenia i alibi. Ty wiesz, że tak, ja to wiem i rozumiemy się. To prawda, niektórzy z twoich najlepszych przyjaciół to Żydzi i tak dalej. Wydaje mi się, że słyszałem to już raz czy dwa razy. I wiem też, że nie uwzględniasz mnie osobiście – „mnie” czyli konkretnego Żyda – kiedy rzucasz na nas w ten swój hurtowy sposób, bo jestem, cóż, taki inny, wiesz, prawie tak dobry, jak jeden z was. To małe wyjątek w jakiś sposób nie budzi we mnie wdzięczności; ale nieważne, że teraz. Jest to typ agresywny, wspinający się, pchający i materialistyczny, którego nie lubisz – jednym słowem taki, który bardzo przypomina ci twoich własnych, dobrze zapowiadających się braci. Rozumiemy się doskonale. Nie mam ci tego za złe.

w

Wszystkim P.T. Czytelnikom, w tegoroczne Święta Wielkanocne 2024,
pragniemy złożyć serdeczne życzenia wielu łask Bożych, zdrowia, pogody ducha. Zwycięstwa!

Groza tego sztucznie wywołanego zagrożenia pandemicznego C19 przeminęła, ale została zastąpiona groźbą wojny masowego rażenia, poprzedzona obecnym masowym zatruwaniem importowanej żywności, oczywiście szykowane są nowe i niebezpieczniejsze zagrożenia.

e

„Niech Jezus spojrzy na twoje serce i uzdrowi je. Ja też muszę to zrobić: pozwól Jezusowi spojrzeć na moje serce i je uzdrowić”.

Zatrzymajmy się przy Ewangelii, a może nawet kontemplując ikonę Chrystusa, „Święte Oblicze”. Kontemplujmy oczami, a jeszcze bardziej sercem; i dajmy się pouczyć Duchowi Świętemu, który mówi nam w środku: To On! On jest Synem Bożym, który stał się barankiem, ofiarowanym z miłości. On sam poniósł, tylko On cierpiał, On sam zadośćuczynił za grzech, grzech każdego z nas, grzech świata, a także moje grzechy. Wszyscy.

Sprowadził ich wszystkich na siebie i zabrał nam, abyśmy w końcu byli wolni, a nie niewolnicy zła. Tak, nadal jesteśmy biednymi grzesznikami, ale nie niewolnikami, nie, nie niewolnikami: dziećmi, dziećmi Bożymi!

Papież Franciszek, 19 stycznia 2020 r.

Pomnik przedstawiający w 3D wizerunek Człowieka z Całunu Turyńskiego jest dziełem rzeźbiarza Juana Manuela Miñarro z Andaluzji w Hiszpanii.

Posąg został wystawiony dla wiernych z Walencji w Hiszpanii przez mającą tam siedzibę międzynarodową organizację zajmującą się badaniem Całunu Turyńskiego, Centro Español de Sindonología .

„To bardzo realistyczne” – wyjaśnił kanonik katedralny José Verdeguer, „chociaż niektóre rany są nieco «osłodzone»”, to znaczy nie są pokazane z taką brutalnością, jak by były.

34. W DZIEŃ WIELKIEJ SOBOTY

Napisane 30 marca 1945. A, 11783-11806

Poranek nadchodzi mozolnie, jakby ociągając się. Choć nie ma chmur na niebie, jutrzenka dziwnie się opóźnia. Wydaje się, że gwiazdy utraciły wszelką moc. I jak księżyc blady był w nocy, tak blade jest wschodzące słońce. Przyćmione... Być może i ono płakało z księżycem tak bardzo, że ma teraz wygląd przyciemniony, jak oczy dobrych ludzi, które płakały i płaczą z powodu śmierci Pana...

Jan, który zauważył, że ponownie otwarto drzwi, wychodzi, głuchy na matczyne błagania. Niewiasty zamykają się w domu, jeszcze bardziej wystraszone teraz, kiedy nawet apostoł odszedł.

Maryja, ciągle w Swojej izbie, z rękami na kolanach, patrzy uważnie przez okno, które wychodzi na ogród – niezbyt przestronny, ale wystarczająco duży i cały pełen róż w kwiatach, [rosnących] wzdłuż wysokich murów i w fantazyjnych kwietnikach. Czubki lilii nie mają jeszcze łodyżek przyszłych kwiatów. Są gęste, piękne, ale – z samymi liśćmi. Maryja patrzy, patrzy, ale sądzę, że nie widzi nic [oprócz] tego, co jest w Jej biednym i zmęczonym umyśle: agonii Syna.

Chłopi, a nie rolnicy:

    Zadbaj najpierw o swoje imię, o język, a będzie łatwiej zachować tożsamość, a co jest niezbędne w walce.

Reymont napisał "Chłopów", a nie "rolników".

Zagraniczni pisarze, pisząc przyjaźnie o Polsce, wyliczają „chłopów" jako czynnik narodowy i kulturowy, a nie rolników.

Lada chwila będą farmerzy — nie daj Boże.

Red. Gazeta Warszawska