<

LIST OTWARTY KS. DR HAB. PIOTRA MARII NATANKA
DO EPISKOPATU POLSKI
W kogo wierzycie lub komu wierzycie?

  Krajewski: „Przyszedł do wszystkich! Umył nogi także Judaszowi” – jakież to ciężkie bluźnierstwo rzucone Chrystusowi w Twarz i to właśnie w Wielki Tydzień!
 

  Pan Jezus nie umył nóg Judaszowi zdrajcy, ale Judaszowi, którego chciał ratować. Obmycie nóg Judasza nie było uznaniem jego grzechu, lecz daniem mu szansy na ratunek przed tym grzechem i wiecznym potępieniem.
Społecznie zaś Pan Jezus nie mógł postąpić inaczej, ponieważ szanował uczucia maluczkich, jakimi byli apostołowie. Nie rozpoznali oni zdrady Judasza i jako tacy mogliby popaść w zgorszenie, widząc Judasza odtrąconego „bez powodu”.  

Pan Jezus obmył nogi słabeuszom i grzesznikom, ale nigdy żadnemu członkowi rady żydowskiej - Sanhedryn, ponieważ istnieje różnica w rodzaju grzechu: czym innym jest grzech wynikający ze słabości, a czym innym grzech systemowy. Szatan i piekło, Sanhedryn są rzeczywistościami związanymi z grzechem systemowym — tam w  Sanhedrynie  Pan Jezus nikomu nóg nie obmył, choć faryzeusze zapewne przyjęliby to z wielką satysfakcją.
   Mamy tutaj analogię do słów Ostatniej Wieczerzy, gdzie czytamy: „To jest Krew moja, Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana” (Mk 14, 24; por. Mt 26, 28). Jeśli zatem Krew nie będzie przelana za wszystkich, to i obmycie nóg nie może być dokonane wobec „wszystkich”, lecz jedynie wobec tych „wielu”.

Wypowiedź Krajewskiego jest właśnie takim wielkim bluźnierstwem, bo swoje zbrodnie przypisuje Pani Jezusowi i przy tym gorszy maluczkich w Kościele, którzy nie rozpoznają różnicy między tymi dwoma grzechami ani prostego niuansu pomiędzy „za wszystkich” a „za wielu”. 
Krajewski, małpując Pana Jezusa, bluźnierczo przypisuje Chrystusowi wszechczasowe intencje tworzenia podwalin zła, ponieważ właśnie tym jest interpretacja „za wszystkich” – w sensie ogólnym i globalistycznym – która wszędzie przynosi straszne skutki¸ a co każdy już dostrzega.

FBI prowadzi śledztwo w sprawie Tuckera Carlsona pod kątem podejrzenia nielojalności wobec Izraela

Kevin Barrett

Carlo Maria Viganò   5 kwietnia 2026 r.   2026 , Homilie Pierworodny z umarłych Arcybiskup Carlo Maria Viganò Pierworodny z umarłych I KRÓL ZIEMI Homilia na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego   Wiemy, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał. Sekwencja Wielkanocna Ofiary Wielkanocne

Grzegorz Braun może być najbardziej prześladowanym człowiekiem w Parlamencie Europejskim, ale jego uporczywy opór sugeruje, że jest kimś o wiele większym niebezpieczeństwem dla establishmentu: architektem rosnącego ruchu nacjonalistycznego, którego nie jest w stanie ugasić żadna cenzura ani walka prawna.

17 marca 2026 roku polska posłanka do Parlamentu Europejskiego przemawiała na posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych, gdzie szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas odpowiadała na pytania dotyczące trwającego konfliktu zbrojnego między Stanami Zjednoczonymi i Izraelem a Iranem. W rezultacie nastąpiła konieczna i długo oczekiwana krytyka , sygnalizująca, że ​​przedstawiciele Europy są coraz bardziej niechętni do podporządkowywania swoich państw agendom zorganizowanych żydowskich sieci globalistycznych.

Broń, gdzie jest broń, broń? To Marynarka Wojenna i Siły Powietrzne USA. Kto jest posiadaczem broni? Kto jest sprawcą? Agresorem? To Żydzi. Izrael i żydowska diaspora na całym świecie. A pani, pani, jest tylko tłumikiem. Tłumikiem na końcu lufy – oznajmił Braun .

   Z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego pragniemy złożyć Państwu najserdeczniejsze życzenia.

Niech Zmartwychwstały Chrystus obdarza Drogich Czytelników siłą i nadzieją w codziennych sytuacjach życia.

W tych coraz trudniejszych czasach życzymy Państwu wielu narodzin polskich dzieci.

Dziecko jest zarówno darem, jak i nadzieją — gdy rodzą się dzieci, wszystko, co trudne, staje się łatwiejsze. Tego właśnie Państwu życzymy.

Recenzja Spencera J. Quinna,
marzec 2026 r.

Czy naprawdę warto było toczyć wyniszczającą wojnę, aby Polska stała się ofiarą nie Hitlera, a Stalina, aby w Europie Wschodniej istniało imperium sowieckie, a nie niemieckie, abyśmy mogli stawić czoła nie Japonii, a sługusowi Stalina, Mao Tse-tungowi, na Wschodzie? Wojna i powojenne emocje uniemożliwiły szczere zmierzenie się z tymi pytaniami. Jednak tragiczny opis wydarzeń w Polsce, przedstawiony w tym rozdziale, z pewnością sugeruje, że istnieje argument za odpowiedzią negatywną.

—William Henry Chamberlin

Gdyby zmuszono mnie do krótkiego opisania  Drugiej Krucjaty Ameryki,  rewizjonistycznego opisu przywództwa aliantów w czasie II wojny światowej autorstwa Williama Henry'ego Chamberlina, na myśl przychodzą mi dwa słowa: trzeźwa księgowość. W niemal każdym rozdziale autor ocenia Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię pod kątem standardów, które same sobie wyznaczyły, dążąc do pokonania państw Osi. Czy spełniły te standardy? Czy ich deklarowane cele zostały osiągnięte? Czy świat po wojnie był w lepszym stanie niż przed wojną? Z pewnością takie pytania zasługują na szczere odpowiedzi.