„Pośród niesnasków/ Pan Bóg uderza/ W ogromny dzwon/. Dla słowiańskiego oto Papieża/ Otwarty tron …” Wszyscy pamiętamy te słowa. O kim jednak one mówią? Pojawienie się kogo wieszczył Juliusz Słowacki w 1848 roku? Karola Wojtyły? A może jego poprzednika sprzed ponad siedemdziesięciu lat? Wybrany został wtedy Giuseppe Sarto, Pius X (1835-1914), ogłoszony świętym w 1954 roku.

14 sierpnia 2019 – postawić Krzyż w Oświęcimiu – w Obozie.
Wewnątrz Obozu i tym samym naprawić błąd Karmelitanek, które postawiły Krzyż poza Obozem — na Żwirowisku.

Ten błąd braku wiary jest powodem obecnych klęsk.

Red. Gazeta Warszawska

+

I Za The CatholicEncyclopedia | tłumaczył Tomasz Maszczyk

Rozwój kultu
Krzyż, do którego Chrystus został przybity i na którym umarł, stał się dla chrześcijan, w sposób naturalny i logiczny, przedmiotem szczególne­go nabożeństwa oraz kultu. Św. Pa­weł pisał: „Chrystus bowiem nie po­słał mię chrzcić, ale Ewangelię głosić nie w mądrości słowa, ale aby się nie stał daremnym krzyż Chrystuso­wy” (i Kor i, 17), „Z Chrystusem je­stem przybity do krzyża” (Gal 2,19), „[Chrystus] pojednał obydwu w jed­nym ciele z Bogiem przez krzyż” (Ef 2, 16), „Wielu bowiem [...] postępuje jak nieprzyjaciele krzyża Chrystusowego”  (Fil 3,18), „[...] niszcząc cyrograf dekretu, który nam był przeciw­ny, przeciw nam napisany, i ten usunął, przybijając go na krzyżu” (Kol 2,14), „Ja zaś, nie daj Boże, abym się miał chlubić jak tylko w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez który świat jest mi ukrzyżowany a ja światu” (Gal 6,14).

Tekst pochodzący z witryny tradycjonalistycznego klasztoru katolickiego Najświętszej Rodziny w stanie Nowy York w USA. Zawiera sedewakantystyczną ocenę nauczania Jana Pawła II.

Rozmowa z ks. Franciszkiem Schmidbergerem FSSPX o reformie liturgicznej

Minęło 50 lat od wprowadzenia nowego rytu Mszy św. Jest to odpowiedni czas na podsumowanie. Ewangelia wyznacza jedno kryterium: drzewo poznaje się po owocach (Mt 7,16 ff).

Gdy przyłoży się tę miarę pochodzącą z ust samego Pana, to reformę liturgiczną po wprowadzeniu Novus Ordo Missae można postrzegać wyłącznie jako katastrofę największych rozmiarów dla Kościoła, dla dusz i dla kultury chrześcijańskiej:

-                           drastyczny spadek liczby uczęszczających na Msze św. o więcej niż 70%, nawet do ponad 90%;

-                           sprzedaż tysiąca kościołów katolickich w [samych tylko] Niemczech;

-                           zniszczenie tożsamości kapłańskiej oraz ideału zakonnego;

-                           brak powołań;

-                           utrata wiary katolickiej i „zmysłu wiary” (łac. sensus fidei) u niezliczonej ilości dusz;

-                           zanik poczucia sacrum, w tym - a może przede wszystkim - podczas nabożeństw;

-                           zeszpecenie naszych najpiękniejszych świątyń.

CHAPTER TWELVE

THE FOURTH TOLEDO COUNCIL DECLARES THE BISHOPS AND

CLERGY SUPPORTING THE JEWS TO BE BLASPHEMERS AND

EXCOMMUNICATES THEM

THE PLOT AGAINST THE CHURCH                                           

Spisek przeciwko Kościołowi

One of the principal reasons for the slow but constant triumph of Jewish Imperialism in the last nineteen hundred years has been the short memory of Christians as well as

pagans, who were always inclined to forget the past, and did not take into consideration that history is the instructor of life. The Jews were always able to gain control of the government offices and obtain great influence within Christian society, if they were successful by application of their indescribable skill in deceiving their neighbours, in

attaining the confidence of Christian potentates, whether churchly or worldly.