Obowiązek poszukiwania, głoszenia i obrony prawdy
Nie dajcie tego, co święte, psom ani nie rzucajcie swych pereł przed świnie,
by ich nie podeptały swoimi nogami i was, obróciwszy się, nie rozszarpały.
(Mt 7,6).
Biblia Pierwszego Kościoła Septuaginta
Tłumaczenie: x. Remigiusz Popowski SDB
„Obowiązek poszukiwania, głoszenia i obrony prawdy” jest nierozerwalnie związany z otrzymaną godnością osoby szafarza prawdy Ewangelii — oraz godnego piastowania tej łaski i przywileju — nadania.
Obowiązek taki — sprawowany w autorytecie Duch Świętego — posiada jedynie osoba konsekrowana.
Tadeusz Guz pohańbił godność szafarza Prawdy Bożej, bo rozpoczął dialog religijny (harce radosne) z żydami.
Jest to niegodne, a wręcz haniebne, bo żydzi nie są równi kapłanowi katolickiemu w kwestii prawidłowości głoszenia prawdy o Panu Bogu, gdyż nie mają niezbędnej ku temu asysty Ducha Świętego, którą kapłan otrzymuje w chwili święceń. Dodatkowo bóg żydów nie jest Trójcą Przenajświętszą, więc nie ma tu już żadnej płaszczyzny dialogu.
Dyskutowanie katolickiego kapłana i naukowca z żydami o sprawach Wiary jest bluźniercze i niewybaczalne.
Maria Flis —
Obydwaj Panowie t.j. ks prof. Tadeusz Guz i red. Gazety Warszawskiej mają rację w swych kwestiach, opisanych tutaj, z jednym wyjątkiem każdy:
1. Ks. prof. T. Guz - NIE "rozpoczął dialogu religijnego (harców radosnych) z żydami." - panie Redaktorze! Ma prawo bronić się przed fałszywymi z......
