Grażyna Kierszniewska
Grażyna Kierszniewska (ur. 25 września 1924 w Warszawie, zm. 8 lipca 1940 w Zamościu[1]) – polska harcerka, uczennica gimnazjum, córka pułkownika Wojska Polskiego Feliksa Kierszniewskiego, zamordowana w wieku 16 lat przez Niemców hitlerowskich w obozie gestapo Rotunda Zamojska w dniu 8 lipca 1940[2] razem z ciotką Celiną Sztarejko z Kierszniewskich i jej córką 17-letnią Danutą[3].
Maurras et la pensée d’Action Française
W obliczu ideologii z oświecenia i rewolucji francuskiej i agresywnie racjonalistów, którzy według Barres „wyczerpany” Francja, nacjonalizm nie może być jedynie wyraz polityczny: to miał być „dyscypliną, przemyślany sposób przyłączać się do wszystkiego, co jest naprawdę wieczne i które musi nieustannie rozwijać się w naszym kraju ".
To jest Maurrasa dając tej metody jej wypełniony formularz: empiryzm organizator, pogodzenie tradycji i polityki sprawia, że ten ostatni naukę, a jednocześnie doprowadziły do obalenia demokratycznego i republikańskiego ideologię, którego nazwa Deifikowany, sprawia, że przeszłość jest wyraźna.
Vichy antyżydowskie ustawodawstwo
Antyżydowskie prawa zostały uchwalone przez rząd Vichy France w 1940 i 1941 roku, wpływając na metropolię Francji i jej terytoria zamorskie podczas II wojny światowej. Ustawy te były de facto dekretami szefa państwowego marszałka Philippe'a Pétaina , ponieważ Parlament nie pełnił już funkcji 11 lipca 1940 r. Motywacja do wprowadzenia przepisów była spontaniczna i nie była obowiązkowa w Niemczech. Prawa te zostały unieważnione 9 sierpnia 1944 r. Po wyzwoleniu i przywróceniu legalności republikańskiej.
Ustawy miały na celu pozbawienie Żydów prawa do sprawowania urzędu publicznego , wyznaczania ich jako niższej klasy i pozbawiania ich obywatelstwa . Wielu Żydów zostało następnie aresztowanych w obozie internowania w Drancy, zanim zostali deportowani do eksterminacji w nazistowskich obozach koncentracyjnych .
Wroński, Braun, Bartyzel
(...) Bracia odchodzą na Wieczny Wschód, jak się mówi w lożach, przychodzą nowi, których Zakon stara się urabiać od najmłodszych lat, a metody pozostają te same, nieraz od stuleci. Niewiele się można o nich dowiedzieć: sami wolnomularze ze zrozumiałych względów o nich nie piszą; przeciwnicy nie wiele im poświęcali uwagi. Postaramy się jakoś ten brak uzupełnić, choć - przyznajemy - temat nie należy do łatwych.
Szare Szeregi
Szare Szeregi – kryptonim konspiracyjny Organizacji Harcerzy ZHP, potocznie także całego Związku Harcerstwa Polskiego, w okresie okupacji niemieckiej i radzieckiej podczas II wojny światowej 1939–1945.
Szare Szeregi zostały powołane 27 września 1939 w Warszawie przez grono członków Naczelnej Rady Harcerskiej w mieszkaniu Stanisława Borowieckiego, Szefa Głównej Kwatery Męskiej, przy ul. Noakowskiego 12.
Szare Szeregi współpracowały z Delegaturą Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Kraj oraz Komendą Główną Armii Krajowej.