"Zaszczepiać nienawiść do Lachów i zabijać przy każdym spotkaniu" - Mykoła Łebed – przywódca OUN-SB [Służba Bezpeky] – 1942r.

Dyrektywy, rozkazy, polecenia czy meldunki składane przez członków OUN-B i UPA, a także akta karne z rozpraw sądowych z lata powojennych, w których wprost jest mowa o wezwaniach do mordowania całej polskiej ludności Wołynia i Galicji Wschodniej – to wszystko stanowi bezdyskusyjny dowód, że ludobójstwo polskiej ludności Wołynia, Małopolski Wschodniej, Polesia, Rzeszowszczyzny i Lubelszczyzny, było skrupulatnie zaplanowaną eksterminacją Polaków zamieszkujących ówczesne Kresy Południowo – Wschodnie oraz obecną południowo – wschodnią ścianę naszego kraju na długo przed rozpoczęciem drugiej wojny światowej.

Aby w pełni zrozumieć historię rtm. Pileckiego trzeba zwrócić uwagę na cechy jego charakteru oraz na wartości, które motywowały go do działania. Przede wszystkim warto zadać pytanie: czy bohaterstwo tego żołnierza byłoby możliwe bez katolickiej wiary? O jego pobożności świadczą chociażby dwa obrazy religijne, które do dzisiaj znajdują się w kościele w miejscowości Krupa: namalowany przez niego św. Antoni z Padwy oraz podarowany obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy1. Pojawia się kilka skojarzeń z objawieniami w Fatimie: dzieci fatimskie należały do parafii św. Antoniego z Padwy, a Witold Pilecki urodził się 13 maja, dokładnie szesnaście lat przed pierwszym z objawień. Z pewnością możemy go zaliczyć do grona tych, o których Matka Boża powiedziała, że „dobrzy będą męczeni” za sprawą błędów Rosji oraz straszliwej wojny, która ma nadejść.

Prezydent Andrzej Duda powiedział o ludobójstwie na Wołyniu, a podczas uroczystości w Sahryniu na Lubelszczyźnie padły słowa o tym, że Ukraińców mordowali żołnierze Armii Krajowej. Wojewoda lubelski złożył zawiadomienie do prokuratury

W niedzielę w ukraińskim Łucku prezydent Polski Andrzej Duda uczestniczył w obchodach rocznicy tzw. Krwawej Niedzieli. Chodzi o rozpoczętą 11 lipca 1943 roku masową akcję przeciwko ludności polskiej, przeprowadzoną przez Ukraińską Powstańczą Armię (UPA) na Wołyniu, określaną mianem rzezi wołyńskiej.

My, niżej podpisani, deklarujący przynależność do Narodu Polskiego Cywilizacji Łacińskiej[1] - przywiązani do wolności i poczuwający się do obowiązków wynikających z przyjęcia ka­tolickich zasad leżących u podstaw tej cywilizacji - niniejszym zgodnie wyrażamy szczerą wolę poddania naszego życia pry­watnego i publicznego panowaniu Chrystusa Króla Polski oraz opiece Jego Najświętszej Matki, Królowej Korony Polskiej[2]. Przy czym Ich władzę nad sobą pojmujemy całkowicie realnie, bynajmniej nie tylko symbolicznie.