Wasza Ekscelencjo: Od momentu przejścia kilku kapłanów do Bractwa Św. Jana zacząłem się poważniej zastanawiać nad pewnymi sprawami, które tak naprawdę nigdy nie były dla mnie zrozumiałe. Rozmyślałem ostatnio nad kwestiami władzy i nieomylności oraz ich związkiem z sytuacją Bractwa Św. Piusa X i Kościoła. Doszedłem do wniosku, że w Bractwie występuje wiele wewnętrznych błędów i sprzeczności, które postaram się tu wyszczególnić.

PAWEŁ BISKUP,

Sługa Sług Bożych. Na wieczną rzeczy pamiątkę.

Na mocy powierzonej Nam przez Boga (pomimo braku zasług z naszej strony) władzy apostolskiej, spoczywa na Nas obowiązek troski o całą trzodę Pańską. Z tego powodu mamy wiernie troszczyć się o tę trzodę i owocnie nią kierować. Winniśmy więc obyczajem dbałego pasterza pilnie czuwać i uważnie zadbać o to, aby nauczycielami błędu nie stali się ci, którzy gardzą tym, że są uczniami prawdy, oraz o to, aby wygnać z owczarni Chrystusowej, tych, którzy w tych czasach pełnych grzechu, na własnej polegając roztropności, świadomie i zgubnie występują przeciwko porządkowi prawdziwej wiary, a przez przesądy i fałszywe wymysły odwracają sposób rozumienia Pisma świętego i usiłują rozbić jedność Kościoła katolickiego, jednorodną zaś tunikę Pańską starają się rozedrzeć.

Pytanie XIV, Teza XXIX

O prawowitości papieża rzymskiego

przez kardynała Louisa Billota SJ

Tractatus De Ecclesia Christi, wydanie 5, s. 623-636
(Rzym: Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1927)

Przetłumaczone z oryginału łacińskiego przez Novus Ordo

Zobacz
kursywę w oryginale

TEZA XXIX

Ponieważ tytuł do sukcesji Piotra w prymacie całego Kościoła jest prawowitym wyborem na biskupa Rzymu, należy pamiętać przede wszystkim, że, mówiąc przynajmniej zgodnie z regułą, warunki tego wyboru zależą wyłącznie od prawa papieskiego. — Ponadto, u osoby należycie wybranej i wyniesionej raz na zawsze na urząd papieża, władza może w rzeczywistości zakończyć się przez dobrowolną abdykację, ale w żaden sposób przez depozycję, i rzeczywiście w żaden sposób, jeśli, zgodnie z uzasadnioną opinią Bellarmina i innych teologów, przypadek Papieża, który przestał być członkiem Kościoła z powodu notorycznej herezji, należy uznać za niemożliwy. — Ale cokolwiek możesz jeszcze myśleć o możliwości tej hipotezy, przynajmniej trzeba koniecznie przyznać, że pokojowe przystąpienie Kościoła powszechnego będzie zawsze nieomylnym znakiem prawowitości osoby Papieża, a co więcej, nawet istnienia wszystkich warunków niezbędnych do samej prawowitości.