Akt zawierzenia Polski i siebie Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny
Akt
zawierzenia Polski i siebie
Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny
Niepokalana Dziewico Maryjo, przeczysta Matko Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa,
wejrzyj okiem miłosierdzia swego na naród Twój polski, który zwraca się dziś do Ciebie ze
wszystkich stron swej Ojczyzny i świata.
Wspomnij, Hetmanko nasza, że Ciebie onegdaj król nasz, Jan Kazimierz, po szwedzkim najeździe,
na Patronkę i Królową Państwa obrał i Rzeczpospolitą Twojej szczególnej opiece i obronie powierzył
(kard. August Hlond). W dobie potężnych zagrożeń i niebezpieczeństw, duchowych i doczesnych,
do Twego Niepokalanego Serca uciekamy się i zawierzamy Mu, Pani i Królowo nasza, ożywieni
wiarą i ufnością, albowiem nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto się pod Twoją obronę ucieka,
o Twoje wstawiennictwo błaga i żebrze wspomożenia Twojego, miał być przez Ciebie opuszczony (św.
Bernard z Clairvaux).
