Przywołajmy na początek kilka zasadniczych czy wręcz oczywistych stwierdzeń.

1. Banalne jest mówienie, że kolory wpływają na życie człowieka. Dziś bardziej niż w innych wiekach żyjemy w świecie kolorów. Są one najpierw wyrazem oraz odbiciem bogactwa i różnorodności życia ludzkiego, codzienności i święta, smutku i radości. Istnieje wspaniały dialog kolorów;

2. Społeczeństwo przywdziewało szaty w różnych kolorach dla podkreślenia świątecznego charakteru dnia, rocznicowych obchodów itp;

3. Z tych zwyczajów społecznego życia wyrosły także liturgiczne różnokolorowe szaty;

W tradycji Kościoła wschodniego święty Mikołaj jest pierwszy po Bogu i po Matce Bożej. Bez przesady można powiedzieć, że Mikołaj pełni w prawosławiu rolę świętego Piotra, tego najbliższego Najwyższemu. To do niego wyznawcy tego odłamu chrześcijaństwa zwracają się w każdej potrzebie, tak jak my zwykliśmy to robić w stosunku do świętego Antoniego czy świętego Judy Tadeusza. Dlaczego Mikołaj zdobył aż taką pozycję w religijnym świecie Wschodu?  

Jest taka godzina w ciągu roku, gdy Niebo otwiera się szeroko dla każdego człowieka. Przez 60 minut na świat wylewają się fale łask. W tej godzinie nawrócić się może nawet najbardziej zatwardziały grzesznik. Ta godzina, to GODZINA ŁASKI, która jest wyjątkowym prezentem dla ludzkości od Niepokalanej. Przypada 8 grudnia o godz. 12.00.

Objawienia w Montichiari

O Godzinie Łaski powiedziała nam sama Maryja w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia – 8 grudnia 1947 r. w Montichiari we Włoszech. Montichiari – czyli Jasna Góra! W tej maleńkiej włoskiej miejscowości Maryja ukazywała się pielęgniarce Pierinie Gili. Pierwsze objawienie miało miejsce 24 listopada 1946 r. w szpitalu. Pierina zobaczyła płaczącą Madonnę, której pierś przebijały trzy miecze. Powiedziała tylko trzy słowa: „Modlitwa. Ofiara. Pokuta”. Kiedy Pierina ponownie zobaczyła Matkę Bożą, bardzo się zdziwiła. Tym razem Maryja uśmiechała się, miała na sobie jasną szatę, a w miejscu trzech mieczy były przepiękne róże: biała, czerwona i złota. Przedstawiła się, jako Róża Duchowa.

"Sedewakantyzm: w obronie autorytetu Kościoła katolickiego i papiestwa - BP DONALD J. SANBORN

Drodzy katolicy,

Ostatnio ktoś mnie skrytykował za to, że zbyt wiele rozpisuję się na temat sedewakantyzmu. To prawda, że jest to temat często przeze mnie poruszany. Czynię tak dlatego, że wierni zdają się zapominać o jego doniosłości." - ?

Drodzy katolicy proponuję nie wierzyć temu panu na słowo, tylko uważnie przeczytać jego teksty, rzekomo o sedewakantyzmie. W każdym z nich znajdziecie kilka ogólnych zdań o tym stanowisku i " jego doniosłości.", natomiast reszta długich wywodów i analiz poświęcona jest krytyce soboru Vaticanum II i jego dokumentów, Kościoła novus ordo, modernistów oraz postaw innych ugrupowań tradycjonalistów w tym, najczęściej Bractwa św. Piusa X. Można by mniemać, iż to doskonale, bieda z tym, że o sednie systemu sedewakantystycznego ani mru, mru, zwykle kilka ogólników i zdań zaprzeczających doktrynie katolickiej np.