KAZANIE NA NIEDZIELĘ PIERWSZĄ PO WIELKANOCY
KAZANIE NA NIEDZIELĘ PIERWSZĄ PO WIELKANOCY
ŚP. Ks. Pelagiusza Owsienickiego
† Pokazał im ręce i bok, i rzekł: Pokój wam. (Święty Jan 20) †
Niezawodny to artykuł wiary, Chrześcijanie moi, że Chrystus pięć ran przy męce sobie zadanych, po chwalebnym zmartwychwstaniu w ciele swojem zatrzymał, bo pokazał je Apostołom, a nawet Tomaszowi ich się dotykać pozwolił. Ale cóż znaczą te rany? Jeżeli Chrystus wszystko ciało w okrutnej męce zranione, przy zmartwychwstaniu zleczył, na cóż w niem tych pięć ran zostawił? Wszak one zdają się ubliżać godności Chrystusowej, bo nie są zadane w potyczce, przez co mogłyby być zaszczytem, jako blizny są chlubą poranionych żołnierzów, ale są wypiętnowane gwoźdźmi na zelżywem drzewie krzyżowem. Wszak Bóg przyrzekł otrzeć łzy z oczów męczenników cierpiących za wiarę, czemuż w ciele Jednorodzonego Syna swego rany zostawił? Nadto czemu Chrystus pokazując je uczniom swoim zwiastował im pokój? Jakiż związek pokoju z ranami? Alboż smutny widok może być środkiem do rozweselenia pomieszanych uczniów?