28 kwietnia 1969 r. Paweł VI ogłosił utworzenie Międzynarodowej Komisji Teologicznej, organu, który miał być równoległy do ​​Kongregacji Nauki Wiary.

Przy tej okazji poważny francuski magazyn Informations Catholiques Internationales (n. 336 - 15 maja 1969, s. 9) przedstawił historię i podał listę 30 teologów wybranych do Komisji ( poniżej w języku francuskim). Wśród nich tłumaczymy ten opis:

Joseph RATZINGER : niemiecki, lat 45, teologia dogmatyczna, ekumenizm; uprzednio podejrzany [o herezję] przez Święte Oficjum; członek Komisji Wiary i Ekumenizmu; wybitna praca we współpracy z Karl Rahner: Primacy and Episcopate .

ZNAK KRZYŻA, ERNEST HELLO 

Chcę wskazać na kilka głębin, które nam znak krzyża rozwiera, i przytoczyć kilka z pomiędzy licznych faktów, dowodnie stwierdzających prawdę w nim zawartą.

I.

W podróży, w górzystej okolicy, gdzie góry stopniowo się wznoszą, jakiś silny instynkt pcha człowieka na najwyższe wzniesienie, i mówi mu, że wejście na szczyt wynagrodzi, tam na wyżynie, rozwierający się szeroki widnokrąg. Podróżnik nie opiera się i idzie, a w pewnych okolicach na szczycie znajduje krzyż. Mieszkańcy wznieśli krzyż na górze, bo była wysoka i piękny dawała widok. Wyżyna i piękność sprowadziły krzyż na górę, więc dla nas stąd wskazówka, że miejsce krzyża jest tam, gdzie człowiek może szeroko odetchnąć i spojrzeć z wysoka.

Zgodnie z nowym (czytaj: soborowym) kodeksem prawa kanonicznego:

Święte miejsca są naruszane przez poważne, wyrządzające im krzywdę działania wobec wiernych, działania, które według osądu miejscowego ordynariusza są tak poważne i sprzeczne ze świętością miejsca, że ​​nie wolno im w nich odprawiać kultu dopóki szkoda nie zostanie naprawiona przez obrzęd pokutny zgodnie z normą ksiąg liturgicznych. (Canon 1211)

Santa Maria della Traspontina Purged of Idols: Now what?

„Vexilla Regis prodeunt” („Sztandary Króla wznoszą się”) to hymn nieszporny na czas od Niedzieli Męki Pańskiej do Wielkiego Czwartku. Jest on również śpiewany w tradycyjnym rycie w Wielki Piątek podczas procesji do Grobu Pańskiego (ale znika z nowego rytu Wielkiego Tygodnia z 1955 roku) oraz w nieszporach świąt Podwyższenia i Znalezienia Krzyża Świętego (14 września i 3 maja, w Polsce 4 maja, ale to drugie zostało zlikwidowane przez modernistów w ich kalendarzu).

Autorem tego przepięknego hymnu jest św. Wenancjusz Fortunat (Venantius Honorius Clementianus Fortunatus, 530-ok. 600), poeta łaciński, urodzony w okolicach Treviso, w północnych Włoszech (w tej samej prowincji urodził się św. Pius X), później biskup Poitiers we Francji.

Same słowa tego hymnu uległy kilku zmianom na przestrzeni wieków. Oto jak wyglądają w tradycyjnych obrzędach rytu rzymskiego przed ostatnimi zmianami z okresu reform liturgicznych w latach 1948-1975: