Video: ks. Bartosz Gajerski, archidiecezja przemyska
Tekst: ks. Mateusz Szewczyk, diecezja warszawsko-praska

Ojciec Pio, Faustyna Kowalska, Alfons Liguori, Franciszek Salezy, Jan Maria Vianney, Jan Bosko. Kochamy ich i modlimy się do Pana Boga za ich wstawiennictwem. To jednak tylko niektórzy z wielkich świętych ostatnich wieków, którzy nigdy nie uczestniczyli w takiej formie Mszy Świętej, w jakiej powszechnie bierzemy udział dziś. Dziś Msza Święta ma inną formę. Jaką? Co takiego się zmieniło i kiedy?
Odpowiedzi poznamy, gdy przeniesiemy się do świata lat 60. ubiegłego stulecia — świata jakby ustabilizowanego po kolejnej wielkiej wojnie, ale wciąż pragnącego w sercu nadziei na lepsze. Tej nadziei nie chciał pozbawić swych wiernych Kościół. Rezultatem był, odbywający się latach 1962–1965, Sobór Watykański II. Miał to być sobór duszpasterski i ekumeniczny. Innymi słowy, miano przygotować się do nowej wiosny Kościoła przez otwarcie się na świat.

Brat Elia to najbardziej niezwykły współczesny mistyk, przez niektórych jest nazywany nowym św. Franciszkiem trzeciego tysiąclecia. Nosi stygmaty, które nigdy nie znikają a w każdy piątek rany na jego rękach, nogach i boku otwierają się. Stygmaty otrzymał podczas swojego nowicjatu. W Wielkim Tygodniu przeżywa fizycznie mękę Chrystusa. Najważniejsza jest jednak jego niezwykła relacja z Chrystusem na co dzień: to jemu właśnie Chrystus pozwolił utrwalić swoje oblicze na fotografii.

LEON XIII

ENCYKLIKA
O KWESTII ROBOTNICZEJ

RERUM NOVARUM

Czcigodnym Braciom Patriarchom, Prymasom, Arcybiskupom i Biskupom świata katolickiego zostającym w łączności ze Stolicą Apostolską. 
Czcigodni Bracia, Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo!

WSTĘP

1. Raz zbudzona żądza nowości, która już od dawna wstrząsa społeczeństwami, musiała w końcu swą chęć zmian przenieść z dziedziny polityki na sąsiednie pole gospodarstwa społecznego. A nowe postępy w przemyśle i nowe metody produkcji, zmiana stosunków między przedsiębiorcami a pracownikami najemnymi, napływ bogactw do rąk niewielu przy równoczesnym zubożeniu mas, wzrost zaufania pracowników we własne siły i łączność między nimi, nade wszystko zaś pogorszenie się obyczajów, sprawiły, że walka (społeczna) zawrzała.