Ta sama kabała mędrców podżegających do wojny, specjalistów od polityki zagranicznej i urzędników państwowych, rok po roku, porażka po porażce, z zadowoleniem uchyla się od odpowiedzialności za aranżowane przez nich militarne fiasko. Są proteuszami, zręcznie przesuwają się wraz z politycznym wiatrem, przechodzą od Partii Republikańskiej do Partii Demokratycznej iz powrotem, mutując od zimnych wojowników przez neokonserwatystów do liberalnych interwencjonistów. Pseudo intelektualiści, emanują mdlącym snobizmem Ivy League, sprzedając nieustanny strach, wieczną wojnę i rasistowski światopogląd, w którym pomniejsze rasy świata rozumieją tylko przemoc.

Są alfonsami wojny, marionetkami Pentagonu, stanem w państwie i kontrahentami obronnymi, którzy hojnie finansują swoje think tanki — Project for the New American Century, American Enterprise Institute, Foreign Policy Initiative, Institute for the Study of War, Atlantic Council i Brookings Institute. Podobnie jak niektóre zmutowane szczepy bakterii opornych na antybiotyki, nie można ich pokonać. Nie ma znaczenia, jak bardzo się mylą, jak absurdalne są ich teorie, ile razy kłamią lub oczerniają inne kultury i społeczeństwa jako niecywilizowane lub ile morderczych interwencji wojskowych kończy się niepowodzeniem. Są nieruchomymi rekwizytami, pasożytniczymi mandarynkami władzy, które są zwymiotowane w ostatnich dniach każdego imperium, w tym amerykańskiego, przeskakującego z jednej autodestrukcyjnej katastrofy do następnej.