¹) Tytuł tego wydania: „Żydowskie okrucieństwa, mordy y za­bobony przez ks. Przecława Moieckiego O. y W. kan. spisane. Psalm 139: Cognovi quia faciet dominus indicium inofis & v indict am pauperum. W Krakowie w drukarni Jak. Siebeneychera Roku Pańskiego 1598“. Oprócz znanych Estreicherowi i mnie wydań, było jeszcze wydanie lwowskie, jak świadczy Hubicki, o którym poniżej.       

Dodatkowe linki - GW.

Red. Gazeta Warszawska

W samą porę na Paschę profesor czołowego polskiego uniwersytetu katolickiego został zwolniony z postępowania dyscyplinarnego i zwolniony z powodu wykładu, który wygłosił w 2018 roku, w którym stwierdził, że polski rząd ma w swoich archiwach państwowych dokumenty potwierdzające prawomocne ściganie Żydów w Polsce pod zarzutem mordu rytualnego chrześcijańskich dzieci :

Ks. Tadeusz Guz, profesor filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II (KUL), poparł „zniesławienie krwi” podczas publicznego wykładu w Warszawie 26 maja 2018 r., W którym fałszywie zarzucił Żydom w Polsce rzeź dzieci chrześcijańskich w celach rytualnych.

„Wiemy, drodzy ludzie, że faktów dotyczących mordu rytualnego nie można wymazać z historii ” - powiedział Guz swoim słuchaczom. "Dlaczego? Ponieważ my, państwo polskie, w naszych archiwach, w zachowanych dokumentach przez wieki - kiedy Żydzi żyli razem z naszym narodem polskim - mamy prawomocne wyroki za mordy rytualne ”.

„Prawo przeciwko nienawiści do Żydów jest zazwyczaj początkiem końca dla Żydów”.
—Joseph Goebbels, pamiętnik (19 kwietnia 1943) [1]

+

Bardzo dobry i wysoce aktualny tekst-odtrutka na epidemię politycznej poprawności, która zatruwa resztki rozumu wśród Polaków.

(Oryginalna wersja angielska poniżej)

Warto zwrócić uwagę na zwykłą etymologię:

Wprawdzie język nie zawsze kieruje się prawami logiki, ale istotnie czasownik nawidzieć (tak!) istniał i był w powszechnym użyciu aż do XVIII w. W Słowniku języka polskiego S.B. Lindego odnajdujemy jego definicję 'rad widzieć kogoś', 'kochać się w nim' i przykłady użyć: „Lubią go obiedwie, a ta, ta młodsza, pasjami go nawidzi”, „Dobrego gospodarza każdy nawidzi, chwali”. Dlaczego właśnie ten czasownik zaginął, a jego antonim tak dobrze się miewa – nie umiem odpowiedzieć. Zachęcam do posługiwania się tym zapomnianym słowem: przyjemniej jest przecież nawidzieć ludzi, niż ich nienawidzi(e)ć.

Serdecznie pozdrawiam
Krystyna Długosz-Kurczabowa, Uniwersytet Warszawski

https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/kiedys-nawidziec-teraz-nienawidzic;3767.html

— to w okresie, kiedy bezmyślnie przyjmujemy do naszego środowiska obcojęzyczne pojęcia, to jako definicje nowych dogmatów naszego postępującego autoupodlenia.

Red. Gazeta Warszawska

+

„Nienawiść” to takie brzydkie słowo. I takie młodzieńcze słowo. Przywodzi na myśl stereotypową ośmiolatkę, która krzyczy „Nienawidzę cię!” matce, kiedy nie wolno jej dołączyć do miejscowego noclegu. Słowo to jest najczęściej używane na wpół żartobliwie – „Nienawidzę Jankesów!”, „Nienawidzę brokułów!”, itd. – lub do opisania jakiegoś znienawidzonego zadania („Nienawidzę sprzątania łazienki”). Lub może być użyty do efektu retorycznego. Jednak użycie tego terminu w kontekście „mowy nienawiści” jest głupie, młodzieńcze i formalnie pozbawione sensu. Możemy nie lubić kogoś lub jakiejś grupy, być przez nich odpychanym lub chcieć się od nich odciąć. Ale nienawidzić ich? Poważnie – jaka dojrzała osoba jest dziś gotowa otwarcie i szczerze powiedzieć komukolwiek „nienawidzę cię”? Tylko osoba bardzo niepewna lub bardzo przygnębiona mogłaby zrobić coś takiego. To oznaka słabości.

Wiosną ubiegłego roku, rozmyślając o pierwszych krokach Trumpa u władzy, napisałem artykuł  poruszający kwestię „jeszcze głębszego państwa”. Logika była następująca: skoro Trump wypowiedział wojnę Państwu Głębokiemu i mimo to pozwolono mu dojść do władzy, to czy w USA (i szerzej, na globalnym Zachodzie) nie istnieje jeszcze potężniejsza i bardziej tajna agencja, którą tymczasowo nazwałem „jeszcze głębszym państwem”.

Materiał ten, wydany jednocześnie w języku angielskim, został potraktowany bardzo poważnie w kręgach MAGA, wywołując debatę: czy on istnieje, a jeśli tak, to czym mógłby być? Zaproponowano różne teorie. Zasugerowałem, że „jeszcze głębsze państwo” mogłoby obejmować wpływowe kręgi władzy, których rzecznikiem są technologiczni oligarchowie z Doliny Krzemowej, a najbardziej wpływowy i konceptualny z nich wszystkich, Peter Thiel.

"Doszło do profanacji". Wiceminister złożył zawiadomienie do prokuratury ws. tęczowych flag na pomnikach

+

"Doszło do profanacji". Dobre sobie!

Do profanacji doszło już poprzednio i to wiele razy.

Ta władza jest bardziej zbrodnicza niż ci najęci LGBT ´wcy, - bo swoją notoryczną „bezsilnością” prowokuje wszelkie akcje wymierzone w Nasze Państwo i Naród.

Red. Gazeta Warszawska

+

Wiceminister sprawiedliwości Sebastian Kaleta złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez osoby, które w nocy z wtorku na środę przyozdobiły szereg warszawskich pomników m.in. w tęczowe flagi. Doszło do profanacji, trzeba na nią stanowczo zareagować – przekonywał.

Filozoficzne i astrofizyczne zagadnienie PKB a kobiece szpitale

Na świecie jest nie więcej niż tuzin metodologów, z tego ponad połowa w Polsce

Mirosław Zabierowski

1)Dotychczasowe diagnozowanie sytuacji Polski stworzyło katalog błędów rozumienia podstawowych pojęć, np. „wzrost PKB w 3 RP w porównaniu do PRL”. Dość powiedzieć o rekurencyjnej (potem powracającej, okresowej) ekstazie wulkanicznej, która trwała przez rok od 6 II 1989 do grudnia 1989, potem uległa, a następnie się odnowiła od stycznia 1991, potem uległa od listopada 1991. Itd., wiele razy. W szczególności głosy tych, którzy wyśmiewali od r. 1989 (i w latach 1989+) były wyśmiewane przez konkretystów. W r. 1990 zjawiło się przerażenie teoriopoznawcze, poczucie u 25%[1] Polaków (kontra konkretyści), a od sierpnia w połowie ludności, że system z chaosu porządek [2] , prowadzi do likwidacji państwa, przez dziwny język - mowę nienawiści aplikowaną do szlachetności i mowę szlachetności aplikowaną do Złego. Od około r. 1994 zjawiała się przewaga ludzi, którzy uwierzyli, że człowiek powinien być przedmiotem zysku, po obu stronach, po stronie prawicy (zwolenników systemu rynkowego[3]) i po stronie rzekomej lewicy (zwolenników rynku, SLD, SdRP, a potem w partiach tęczowizmów, genderyzmów, elgiebetyzmów).