Narodzenie św. Jana Chrzciciela, 24 czerwca

Zapowiedź narodzenia Jana

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach.

Kiedy w wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie kadzenia. Naraz ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego. Lecz anioł rzekł do niego: "Nie bój się, Zachariaszu; twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego urodzenia cieszyć się będzie. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym. Wielu spośród dzieci Izraela nawróci do Pana, Boga ich; on sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały".

The Eucharistic procession is also known as a Corpus Christi procession because of its association with the Feast of Corpus Christi. The full name of this feast is Corpus et Sanguis Christi, or the Body and Blood of Christ. “The feast of the Blessed Sacrament was established in 1246 by Bishop Robert de Thorte of Liege at the suggestion of St. Juliana of Mont Carvillon. It was extended to the universal Church by Pope Urban in 1264. The office composed by St. Thomas Aquinas and customary procession was approved by Popes Martin V and Eugene IV.

Fotografia Chrystusa

Greckie słowa phos – światło i grapho – pisanie, źródłosłów angielskiego photography, które powstało jako termin techniczny na oznaczenie nowego formowania obrazu, nowej „techniki widzenia”, był już w użyciu w języku teologii zanim wynaleziono tę technikę w XIX wieku.

W XII wieku bizantyjski autor Filoteusz Synaita tak opisał stan duszy kontemplującej Jezusa Chrystusa: „Dbajmy, jak tylko możemy, o zwierciadło duszy, w której odciska się i fotografuje (photeinographein) Jezus Chrystus, mądrość i moc Boża.” 1)

Ludzka intuicja czy objawienie Boże sprawiło, że na długo przed wynalezieniem w XIX wieku nowej techniki utrwalania rzeczywistości w obrazach, termin fotografować łączono z Osobą Jezusa Chrystusa? Niech nas więc nie dziwi, że pierwsza w dziejach ludzkości fotografia człowieka, to pośmiertny wizerunek Chrystusa z Całunu Turyńskiego, po grecku nazywany acheiropoietos – nie ludzką ręką uczyniony. 2)

Jesteśmy za ortodoksyjnym papieżem

http://chng.it/cXPQPYyNBs

W tym krytycznym momencie dla Kościoła akceptuję i uznaję za prawowitego papieża ortodoksyjnego arcybiskupa Carlo Marię Viganò.

 We are for the true Catholic Pope / Siamo per il Papa ortodosso

Inga reformer av kyrkans gudstjänst under historiens lopp har genomförts smärtfritt. När den nya mässordningen, beslutad av Andra Vatikankonciliet, genomfördes stegvis under 1960-talet och kodifierades 1970 i Paulus vi:s Missale Romanum kom reformen som en överraskning och genomfördes på många håll okänsligt och ibland okunnigt, utan tillräcklig förberedelse och eftertanke, vilket i värsta fall ledde till trivialisering och sönderpratande av gudstjänsten. 

Många längtade då tillbaka till den ”gamla” gudstjänstordningen med dess tysta tillbedjan, och i extrema fall bröt man sig ur kyrkans gemenskap. Av omsorg om kyrkans enhet bestämde påven Benedikt xvi 2007 att den äldre mässformen, den ”extraordinarie formen” av den romerska riten, alltid kan firas bland grupper som föredrar denna gudstjänstordning, som stadfästes av Pius v 1570 efter beslut av det tridentinska kyrkomötet och firades helt på latin. 

Żadna reforma kultu kościoła na przestrzeni dziejów nie przebiegła bezboleśnie. Kiedy nowe targi, o których zadecydował Sobór Watykański II, były stopniowo wdrażane w latach 60. i skodyfikowane w 1970 r. W Missale Romanum Pawła VI   , reforma była zaskoczeniem i była pod wieloma względami niewrażliwa, a czasem ignorancka, bez wystarczającego przygotowania i refleksji, co w najgorszym przypadku przypadki doprowadziły do ​​trywializacji i rozpadu nabożeństwa. 

KS. PIOTR SKARGA SI

Na dzień Trójce Przenachwalebniejszej Boga jednego

Treść kazania:

Znać Pana Boga prawego nawiętsze szczęście.

I. O prawdziwym Bogu, iż Go tylo sami chrześcijanie znają i dobrze wyznawają, a ten jest Bóg w Trójcy jedyny, Bóg chrześcijański.

Trzy sekty z prawego się Boga próżno chlubią. Bóg prawy zawżdy był we trzech personach. Czemu tajone były w Bóstwie trzy persony u starych ojców. Stary Zakon jako dziecię niedoskonałe. Objawienie person chowało się do Nowego Zakonu, Mistrzowi nawyższemu, Chrystusowi. Syn Boży, Bóg prawy. Duch Święty, Bóg prawy. O trzech personach a jednym Bóstwie dzisiejsza Ewangelia. Żydowie nie mają Boga prawego. Żydy odrzucił Pan Bóg, iż Boga w Trójcy nie przyjęli. Heretycy nie mają Boga prawego. U Turków nie masz Boga prawego. U samych chrześcijan wiadomość o Bogu prawym została. Jedno Bóstwo i Bóg jeden. W Bóstwie trzy persony. Różność między personami jaka. Persony się nie mieszają. W Bóstwie liczby nie masz. Jedność nierozdzielna pojedyństwa. Wcielenie Syna Bożego nie przybywa do Trójce Świętej. Posiłek rozumu naszego do wiary Świętej Trójce. Wiara przekonywa rozum. Ludzki rozum słaby. Wiara chrześcijańska u Proroków przepowiedziana. Wiara chrześcijańska cudami się umocniła. Krwią się męczenników umocniła. Bałwochwalstwo wiara chrześcijańska zburzyła. Prawa około obyczajów dobrych ma bez przygany. Tak wiele ludzi świętych między chrześcijany. O Trójcy Świętej w rozmowy się z heretyki nie wdawać. Wiarą rozumieć, pokłonem wyznać, milczeniem uczcić Trójcę Świętą.