Wspomnienia antysemity
Gregora von Rezzori
1981 (tłumaczenie angielskie)

Głównym przedmiotem zainteresowania The Occidental Observer od samego początku był sposób, w jaki rozumienie antysemityzmu w kulturze zachodniej zostało ukształtowane przez Żydów, często poprzez pseudonaukę, ale także poprzez kulturę. Wczesne prace Kevina MacDonalda dotyczące Żydów koncentrowały się na działaniach i motywacjach Freuda oraz na Freudowskiej Szkole Frankfurckiej i jej produktach, takich jak Autorytarna osobowość i studia nad uprzedzeniami . MacDonald zauważył, że podejście zdominowanych przez Żydów ruchów intelektualnych, takich jak psychoanaliza oraz socjologia i psychologia oparta na krytyce ze Szkoły Frankfurckiej, oferowało „filozoficzno-spekulacyjne podejście do antysemityzmu” zamiast analizy empirycznej. ^[1]Nienaukowa praca Freuda i Szkoły Frankfurckiej była jednak krytyczna w odsuwaniu dyskursu o antysemityzmie od rozważań na temat konkurencji gospodarczej, społecznej i politycznej w kierunku bardziej mglistych filozoficznych spekulacji na temat roli „stłumionej natury”, „projekcji, „nienawiść do ojca” i „patologiczny” konformizm społeczny. U podstaw tego przeprojektowania dyskursu leżała bardziej dramatyczna zmiana — przejście od krytyki Żydów do krytyki zachodniej cywilizacji i jej narodów. W mojej własnej próbie uzupełnienia i poszerzenia pracy MacDonalda, próbowałem zademonstrować, w jaki sposób taka pseudonauka rozprzestrzeniła się ze środowiska akademickiego do szerszej kultury. Teraz jest jasne, że istniały trwałe powiązaniamiędzy Szkołą Frankfurcką a wczesnymi pionierami tego, co nazwano „komunikacją masową”. To, że ruchy te w końcu wchłonęły i wpłynęły na entuzjastycznych Europejczyków, jest poza wszelką wątpliwością – najlepiej widać to być może w „filozoficzno-spekulacyjnym” podejściu do antysemityzmu, osiągającym apogeum w pretensjonalnym i niespójnym antysemicie i żydzie Jean-Paula Sartre'a .