Żydzi i ich długa historia histerii i przesady
Jeśli byłeś w pobliżu Żydów przez jakiś czas, prawdopodobnie odkryłeś ich tendencję do wyolbrzymiania wszystkiego, co czują namiętnie. Hiperbola wydaje się im łatwa. Niebo zawsze spada. Doom jest tuż za rogiem. I, oczywiście, zawsze jest do nich skierowany ze względu na ich etniczną tożsamość.
To potężne poczucie zagrożenia grupy i historycznej krzywdy jest związane z hiperbolicznym stylem myśli żydowskiej, który przewija się wielokrotnie przez żydowską retorykę. Szczególnie ważny jest komentarz Chernina, że „każda negatywność, krytyka lub zarzut, nawet ze strony naszych, przybiera przesadny wymiar”. W żydowskim umyśle wszelka krytyka musi być stłumiona, ponieważ nie zrobienie tego groziłoby kolejnym Holokaustem: „Nie ma czegoś takiego jak nadmierna reakcja na incydent antysemicki, nie ma czegoś takiego jak wyolbrzymianie wszechobecnego niebezpieczeństwa. Każdy, kto szydził z idei, że w społeczeństwie amerykańskim pojawiły się niebezpieczne zwiastuny, nie odrobił „nauki z Holokaustu”. ”23 Norman Podhoretz, redaktor Commentary, czołowego czasopisma neokonserwatywnego wydawanego przez American Jewish Committee, podaje przykład:
